zondag 25 september 2016

Vaarwel mijn Lief

Schreef ik de 15de dat ik dacht dat mijn Lief nog een paar weken bij ons zou zijn; niets is minder waar, want op 17 september stopte hij met ademen, bijna 14 dagen na het overlijden van schoonmama. Dochterlief en ik waren er allebei bij, maar Lief was al een paar uur comatueus. Er zat steeds meer tijd tussen het in- en uitademen, en tot slot stopte het helemaal 's morgens om 10 over 8.
Het was gek, ik was 's nachts steeds weer even terug naar bed gegaan, en dochterlief lag op de bank, maar ik wist zeker dat Lief zou wachten tot de morgen kwam. Hij had me de nachten ervoor steeds tegen half 6  wakker gebeld omdat hij angstig was als het nog donker was en de dag nog moest beginnen, en dan ging ik bij hem zitten tot hij me wegstuurde als het echt licht was geworden.

Er viel van alles te regelen, en afgelopen donderdag hebben we in besloten kring afscheid van Lief genomen. Hij lag thuis opgebaard, en dat vond ik erg fijn. Alle pijn verdween uit zijn gezicht, en het was of de man van voor hij ziek werd daar rustig lag te slapen.
Begin dit jaar hadden we besloten dat we onze oude teckel van 15 in moesten laten slapen, maar toen Lief ziek werd kon hij dat niet aan. Ik besloot de teckel een dag voor de crematie in te laten slapen, want het kan nu mee op dezelfde golf van verdriet, en ik wil niet over een tijdje weer afscheid nemen.
Ik heb haar bij Lief in de kist gelegd, en daarna hebben we met elkaar de kist gesloten. Samen voor het laatste avontuur!
Toen de kist uiteindelijk in de auto werd gedragen was het goed. De genodigden konden ook hier thuis afscheid nemen, en ik had prachtige muziek uitgezocht. De sfeer was erg fijn. Tegen 12 uur moest hij toch echt naar het crematorium, en ik bracht hem samen met het jonge gezin weg. De visite bleef bij mij thuis, en toen we terug kwamen dronken we nog snel een glaasje mee en hadden we een lunch. Het weer was prachtig, en de sfeer bijzonder goed. Lief had zich geen mooier afscheid kunnen wensen.

Nu staat mijn huis vol bloemen, waar ik ook kijk staat een boeket. Ik heb de kamer anders ingerichtnu alle verpleeg-spullen weg zijn, en ook een bank minder in de kamer gezet, zodat ik niet steeds naar die lege plek hoef te kijken. Ik knijp mezelf iedere morgen om te testen of ik droom, maar nee, het is echt waar dat Lief slechts 16 dagen na de diagnose gestorven is.
Voor hem is het beter, maar oh, wat een gemis na 31 jaar samen!

donderdag 15 september 2016

Stil......

Tja, ik realiseer me dat het heel stil is op mijn blog. De reden hiervan is heel droevig:
De bestralingen van mijn Lief hebben niets gebracht, en heel even krabbelde hij iets op na de laatste bestraling en wilde hij dat ik alsnog de week vakantie zou pakken in Engeland met mijn zusje die we al in januari, vóór de ellende begon, geboekt hadden.
Toen ik na een heerlijke week weer thuis kwam was het hem de avond ervoor in de rug geschoten, zei hij. De volgende dag bleef hij in bed, en hij nam steeds minder voeding. Door de bestralingen ging gewoon eten niet meer, maar hij kreeg via drinkvoeding toch elke dag ruim 2000 calorieën, maar hij ging al snel van 5 flesjes voeding naar met moeite 1 flesje per dag. Hij dronk ook niet, dus ik zag hem maar achteruit gaan.
Na 2 weken veelvuldig telefonisch overleg was hij zo verzwakt dat de ambulance Lief naar Nijmegen bracht.
Bij binnenkomst daar kwam de bestralingsarts erbij, en die zei heel zacht tegen mij: Dit voelt zó niet goed.  Ik kon het alleen maar beamen. Vanaf dat ik thuis kwam uit Engeland had ik zo'n onderbuikgevoel.

Ze liet een scan maken, en daaruit bleek dat de oorspronkelijke tumor weer op dezelfde plek zit, en die blokkeert nu de slokdarm. Daarnaast zijn er uitzaaiingen, in de longen, lymfeklieren, lever, en helaas ook in de botten. Zijn rug zit vol tumoren, evenals zijn heupen en knieën.
Lief is 9 dagen verpleegd in Nijmegen, en daarna thuis gebracht door de ambulance.
We weten dat het niet lang zal gaan duren, want Lief is erg zwak.

We hadden aldoor zo'n goede hoop, maar helaas mag het niet zo zijn. Lief blijft nu thuis, want ik wil hem zelf kunnen verzorgen, natuurlijk met de nodige ondersteuning.
Vandaag zijn we gestart met slaapmedicatie via een pomp, en hopelijk kan hij overdag nog wat wakker zijn, want hij kan ons nog niet loslaten. Ik vermoed dat het niet zo lang al duren, en denk in weken.
Als er iemand verdiend had dit gevecht te winnen was het mijn Lief wel!

Mar

vrijdag 24 juni 2016

Effe ho!

Soms komt alles tegelijk. Menigeen zal dat herkennen; de wasmachine begeeft het, en dan wil je de auto starten en die doet het ook niet. Dan doe je graag een kleine verwensing. Hier geen kapotte wasmachine, en de taxi komt dagelijks voorrijden voor de lange rit naar Nijmegen, dus dat is niet het probleem. Was het maar de wasmachine waar we ons druk om konden maken!


Een paar dagen voor de eerste bestraling waren we voor een laatste controle in Nijmegen, en we hadden afgesproken dochterlief op te halen bij haar biologische moeder. Haar moeder zou de uitslag krijgen van een scan die gemaakt was. Toen we aan kwamen rijden kwam dochterlief al naar buiten stormen en viel ze huilend in mijn armen. Haar moeder blijkt longkanker te hebben, in een zeer vergevorderd stadium. .Ze gaven haar hooguit een half jaar. We liepen met haar naar binnen, en we schrokken beiden van wat we zagen. Lief en ik keken elkaar aan, en dachten zo'n beetje hetzelfde: dit gaat niet lang duren.


Dochterlief is flink, maar wat een verdriet voor haar en haar gezin. De kleinkinderen zijn in de war, want dit is niet te bevatten, Andere Oma ziek en kan niet meer beter worden, en Opa ziek. Mama die veel van huis is, en dan zijn ze vaak bij ons. Bij ons is nu ook alles anders, want opa heeft moeite met praten en hij hoest veel, en dat klinkt tegenwoordig zo anders en best wel eng in de ogen van de kinderen. Niets is meer gewoon! 

En zo kan het zomaar ineens voorkomen dat mijn Lief alleen in de taxi stapt, en dat kan hij natuurlijk best, maar ik vind het zo ongezellig voor hem. Ik heb soms het gevoel dat ik hem in de steek laat, maar het kan nu even niet anders. Ik doe m'n best om alle ballen in de lucht te houden, maar het eist zijn tol en ik begin me erg moe te voelen. Ik voel me ook schuldig, vooral als mijn Lief me naar de tafel wijst en zegt dat hij wel zal koken, omdat hij wil dat ik eens lekker ga zitten naaien, lezen of zomaar tv kijk naar de afleveringen van Escape to the Country van de BBC die ik dagelijks opneem. 
Toch merk ik dat het naaien me iets brengt wat ik met slapen maar niet kan bewerkstelligen; ik vergeet even de wereld om me heen en krijg m'n gedachten iets beter geordend.

En zo zijn ongemerkt alle blokken van mijn Passion Sampler gemaakt en mag ik voorzichtig gaan denken hoe ik hem ga quilten en afwerken. Ik denk dat ik er een golvende border omheen ga zetten in ecru, want de blokken zelf zijn bont genoeg. Een zacht bloemetje om af te biezen, dat lijkt me wel mooi. Nou ja, ik hoef nog niet gelijk te beslissen, en suggesties zijn welkom!


, en heb ik anderhalve rij aan mijn Dear Jane kunnen zetten. Ik naai zo af en toe alsof mijn leven er van af hangt. en ben blij dat er lapjes bestaan, en vooral dat de kasten er hier vol mee liggen!
De volgende keer zal ik Sjaan even op de vloer leggen om te fotograferen, maar ze hangt nu nog even mooi te wezen op de deur. Als ik haar eraf haal, vindt mijn Lief het opeens zo kaal in huis!
Nu ik aan rij G kan beginnen zal ik haar straks dubbel moeten vouwen in de lengte, anders past ze niet meer op de deur. 

De dingen die ik graag gedaan wilde hebben voor 1 juli heb ik allemaal gedaan, dus ik heb nog een paar dagen over en zal eens kijken wat ik zal gaan doen. Misschien alvast verder met de punten van de Dear Jane, of nu eindelijk het middenstuk van Getruds' Coverlet verbinden aan de rest; ik bekijk het nog wel even. Vanaf nu hou ik naald en draad weer paraat!







dinsdag 24 mei 2016

Lapjestherapie!!

Sinds mijn laatste bericht is er veel gebeurd. Mijn lief heeft een ingrijpende, 10 uur durende operatie ondergaan, waarbij een groot deel van de luchtpijp is verwijderd. Hij ademt nu via een stoma net boven zijn sleutelbeen, moet opnieuw leren praten en gaat 6 juni beginnen aan een lange reeks van bestralingen, 33 in totaal gedurende zes en een halve week. Dat betekent dat er vanaf dan dagelijks de reis naar Nijmegen op het programma staat, met uitzondering van de weekeinden.
Hij heeft 14 dagen in het ziekenhuis gelegen, en we rijden nog elke week 2 tot 3 keer naar Nijmegen, dus onderhand zitten er heel wat kilometers in onze benen. We doen er meestal een uur en drie kwartier over, dus dat is zo'n drie en een half uur per keer.
Het is heerlijk hem weer thuis te hebben, en op zich gaat het heel goed met hem. Hij gaat af en toe alleen boodschappen doen en weet zich goed te redden. Ik ben trots op hem en vind dat hij zich er dapper doorheen slaat!

Aan handwerken ben ik niet meer toe gekomen. Lange dagen in Nijmegen, vele uren in de auto, van alles en nog wat tussendoor regelen, en eenmaal thuis steeds te moe om nog wat te doen.
In maart was ik lekker bezig geweest maar ik heb alles uit mijn handen laten vallen en had geen idee waar ik gebleven was. Eindelijk had ik nu weer wat tijd om alles weer op een rijtje te zetten en afgelopen weekeinde heb ik eindelijk de laatste 2 blokjes van rij E van mijn Sjaantje genaaid, oftewel de Dear Jane, en gisteren heb ik in het ziekenhuis de laatste rij aan de lap kunnen zetten.
Wat was het heerlijk om weer steekjes te kunnen zetten!

En het smaakt naar meer! Het liefst zou ik aan iets nieuws beginnen, maar dat moet toch nog even wachten. Eerst zorgen dat de laatste rij van de Passion Sampler afgemaakt wordt, zodat die blokjes ook gauw aan de lap gezet kunnen worden, en ik moet van mezelf voor 1 juli de hele F-rij van de Dear Jane klaar hebben, zodat ik niet achterloop op mijn eigen schema. Ik hoop nu echt elke dag even iets te kunnen doen, al is het maar een half uur. Voor mij is het naaien een manier om alles een plaatsje te geven en te verwerken wat ons is overkomen. Ik weet het, het is manlief ten deel gevallen, maar het heeft ons beider leven overhoop gehaald en had ons leven volledig over genomen.
Nu proberen we toch weer ons leven terug te pakken, en voor mij is het spelen met lapjes en draadjes weer een mooi begin.

Vóór ik daadwerkelijk de naald ter hand nam heb ik weer eens lekker in de mooie quiltboeken zitten bladeren, en ik kwam toch weer verschillende quilts tegen waarvan ik dacht "ooit". Eigenlijk veel meer dan ik dacht, dus ik moet echt zien een hoop tijd vrij te kunnen maken!
Geen betere therapie dan de  L*A*P*J*E*S*T*H*E*R*A*P*I*E*

donderdag 17 maart 2016

Opeens staat alles stil.....................

Vandaag even geen lapjes of blokjes. Mijn hart is zo zwaar, dat ik het maar even vertel. 


Mijn lief is al een tijdje aan het kwakkelen. Totdat hij gistermorgen verschrikkelijk veel bloed ophoestte, en we door de huisarts gelijk doorgestuurd werden naar de spoedeisende hulp. Daar stonden ze al op ons te wachten, en manlief werd opgenomen. Gisteravond werd er een CT-scan gemaakt, en vanmorgen volgde een bronchoscopie. De arts zei mijn man dat hij mij zou bellen, maar manlief wilde dat liever zelf doen. "Kun je direct komen, de dokter wil ons spreken", dus ik spoedde me naar onze dochter en samen reden we naar het ziekenhuis.
Je weet dat je slecht nieuws gaat krijgen, en ja, dat kregen we. Een enorme tumor in de luchtpijp, en rondom bloedend vlees. Verdere uitslagen moeten nog komen, dus de kaarten liggen nog niet allemaal op tafel. Dat zal nog zeker een week duren, en omdat het ziekenhuis op dit moment niets kan mocht mijn lief mee naar huis.

Wél is ons verteld dat er weinig opties zijn en dat het er heel, héél slecht uit ziet. We hopen dat een academisch ziekenhuis nog iets voor ons kan betekenen, want de ziekenhuizen in de omgeving kunnen deze vorm van kanker niet behandelen.

We zijn verdrietig en aangeslagen, maar gelukkig wel samen!

Ik beloof jullie, mijn lezers, dat ik jullie niet zal vervelen met akelige verhalen. De volgende keer praat ik weer over lapjes, draadjes en blokjes, maar nu moest ik toch even mijn hart luchten.

Liefs, Mar

maandag 29 februari 2016

Schrikkelen



Nou eens niet een seconde, maar een hele dag! We hebben een schrikkeldag te pakken!!!
De huishoudelijke bezigheden van een normale maandag worden zonder aarzelen door mij terzijde geschoven, want nee, deze dag is míjn dag! Ik werd gelukkig op tijd wakker, en ontdekte de blauwe hemel en de stralende zon. Nou weet ik het zeker: er komt zelfs zegen van boven!

Eerlijk gezegd komt het goed van pas. Dit weekeinde verjaarde mijn lief, en we hadden maar liefst twee dagen feest. Ik heb dan ook echt na vrijdagmorgen geen steekje meer kunnen zetten, laat staan enig voorbereiding kunnen maken voor de komende week, dus ik ben maar wat blij met deze mooie, blanke dag die voor me ligt!



Je snapt het al: Voor uitgebreid bloggen heb ik vandaag geen tijd! Ik wil geen kostbare minuten verspillen.......

donderdag 25 februari 2016

Van de hak op de tak


 De eerste 4 blokken van de Antieke Wedding Sampler zijn af! Rij 1 en 2 zijn dus gemaakt. 
Wat zijn het leuke blokken om te maken! 
In rij 3 zitten maar liefst 3 applicatieblokken, en daar verheug ik me zeer op.
 Gek eigenlijk, vroeger zou ik er met een grote boog omheen zijn gegaan, 
en nu ben ik juist helemaal gek van applicatieblokken.
 Dat smaak zo kan veranderen!

Zo at mijn lief vorige week de Condésoep die ik hem voorschotelde! 
Dat is een stevige bruine bonensoep naar Franse receptuur. 
Mijn lief, waar ik nog nooit één bruine boon of kapucijner in kreeg!
 Okee, ik had de staafmixer gebruikt om de bonen te pureren en het daarna ook nog eens door de zeef gehaald, maar toch. 
Nou is mijn lief niet vies van een borrel, en hier ging een flink glas rode wijn in 
én ook nog Madeira, en hij heeft gesmuld! 
Een paar dagen later zei hij dat ik wat hem betrof de soep snel nogmaals mocht maken,
 zo lekker vond hij het. Ik was even sprakeloos! Smaken veranderen!

Ja, de liefde van de man gaat door de maag.
 Dat brengt me op onze kleinzoon, die straks komt lunchen. 
Hij is 10 jaar oud, en sinds de logeerpartij van voor de kerst
 (toen andere oma geopereerd moest worden) 
komt hij regelmatig hier op donderdag lunchen. Dat vindt hij voor mij gezellig, 
en voor hem zelf gewoon lekker, want dan is er vaak iets extra's. 
Worstenbroodjes, rookworst, croissantjes of hij gaat de keuken in en bakt voor ons allebei eitjes. 
We kletsen even bij, soms vraagt hij oma om raad 
en drinken samen kinderkoffie (caramelsmaak) 
en dan gaat hij weer op zijn fietsie. 
Manlief zei vanmorgen al "jij hebt zeker een date, en ja, 
straks weer een kwaliteitsmoment met kleinzoon! 


Ik ben ook weer aan het borduren geslagen.
 Ik heb vele patronen opgeslagen voor ooit, en bedacht dat het ooit nu maar eens moet beginnen. 
Ik zocht een oude SAL van 2007 op van Maryse
en het is de bedoeling elke maand een Maison de maître te borduren. 
Ik ben rechts onder begonnen met december, want in die hoek begin ik altijd graag. 
Het is de bedoeling dat hij in december klaar is, dus ik moet wel even een goed begin maken, 
want ik ben gisteravond pas begonnen.
Naast de SAL wil ik dit jaar ook een hoop kleine borduurtjes maken, want ik ben dol op kleine patroontjes. 
Vooral die van Blackbird Design zijn hier favoriet, en ik heb er vele!


Het is heerlijk om het naaien en borduren af te kunnen wisselen.
Eén klein borduurtje is helemaal af, de Winter's Night Drum, een klein speldending van BD. 
Ik had hem al in elkaar zitten toen ik zag dat ik mijn initialen ben vergeten, 
dus ik heb er maar even een M opgezet van een bandje, maar dat laat ik denk ik niet zo. 
Misschien wat leuke bedeltjes of zo; maar eens kijken waar ik tegenaan loop!
Speldenkussentjes heb je nooit genoeg immers, en ze zijn snel gemaakt!
Eerder deze maand maakte ik snel dit borduurtje.

Het beursje moet ik nog in elkaar zetten, en de beugel eraan maken. Leuk voor vingerhoedjes en dergelijke, als kleindochter en niet mee op de loop gaat!

Een vrolijke groet van Mar

zaterdag 13 februari 2016

Een Topweek!



Het was van de week een TOPWEEK! 
Allereerst werd mijn bestelling uit China compleet, met stofjes en kantjes, 
en ik ben er heel tevreden mee. 
Mijn lief begrijpt niet hoe het kan en denkt dat de postbode beslist om extra geld vraagt,
 maar dat is natuurlijk niet zo. 
De stofjes zijn lief, en de kantjes zijn super!



Ik probeerde van de week wat meer tijd voor mezelf te nemen,
 en zat tijdens de regen lekker met een borduurtje op mijn vaste stekkie aan de eettafel, 
terwijl de slowcooker bezig was met ons diner. 
Vitrage opengeschoven zodat ik zicht had op de vogels in de tuin, 
die door ons altijd goed gevoerd worden. 
Er  gaan hier sloten pindakaas door,niet die speciale voor vogels, 
maar gewone met stukjes noot, 
want onze tuinfluiters hebben best noten op hun zang!


 Plotseling brak de zon door, 
en als echte dochter van mijn moeder krijg ik dan te maken met heftige voorjaarskriebels. 
Dan moét ik gewoon iets schoonmaken of reorganiseren of wat ook maar. 
Ik besloot dat ik eens even wat kasten zou verplaatsen. 
Mijn lief was er niet; die ziet altijd enorm tegen zulke klussen op, 
dus die heb ik dan graag uit de buurt. 
De grootste kast is loodzwaar, dus ik belde naar schoonzoon of hij even een handje kon helpen. 
Hij kwam gelijk (woont 300 meter hier vandaan) en ik pakte snel beide kasten uit. 
In de ene staat het glasservies en onze drankvoorraad, in de andere onze serviezen. 
Ik vertelde eerder al dat ik de kasten graag wil schilderen, 
maar mijn lief is daar nog niet aan toe, dus verplaatsen is dan het beste alternatief.
 Onze woonkamer is niet bijster groot en best vol, vooral als vrouw met een hobby die in de kamer wordt beoefend! 
[ Wat beschrijf ik dit toch keurig: lees hier maar gerust dat elke lade, plank, mand, koffer, dienblad voorzien zijn van hobbymatige attributen zo handig zó voor het grijpen]. 

Er mocht dus best iets extra lucht in de kamer komen. 
We hebben de boel dus flink verschoven, en nu is het geheel veel luchtiger en minder vol met dezelfde spullen; alleen met inruimen kon er opeens veel meer in de kasten en werd het helemaal een stuk opgeruimder. 
Toen mijn lief thuis kwam was hij blij verrast en opgetogen;
 ik heb zelfs toestemming gekregen om zijn grote donkere kast in elk geval aan de binnenkant licht te mogen maken. 
Een behangetje of schilderen,dat moet ik nog even bezien en het moet wachten tot de volgende aandrang!

Ach, wat zat ik weer lekker aan mijn opgeruimde tafel, en het gestarte borduurtje was dan ook klaar in een mum van tijd.
 Ik wist dat ik nog ergens op mijn grote hobbyzolder van die mooie beugeltjes had om er een klein beursje van te maken, en laat ik dat nou ook nog binnen 5 minuten kunnen vinden! Het ligt inmiddels klaar om verwerkt te kunnen worden. Dat wordt dus vervolgd! 




Op internet vond ik weer een nieuwe BOM; een antieke dit keer van
Gay Bomers van Sentimental Stitches,
genaamd de 1857 Album Quilt. 

Ik ben nog niet gestart, maar ik word er wel weer helemaal blij van, want ik ben toch echt dol op dat antieke, en helemaal met veel applicaties!


Vrijdagmorgen kwamen mijn quiltvriendinnen en hebben we heerlijk zitten werken, 
gezellig kletsend en snoepend. 
Eentje had lekker gebak meegenomen, en de meisjes krijgen van mij altijd een lunch. 
Dit keer iets vroeger, want na de lunch togen we naar de Handwerkbeurs in Zwolle. 

We hadden een topmiddag! 
Gauw de dingen gekocht die ik echt nodig had, om daarna gewoon lapjes te scoren puur voor de "heb", maar wel om te gebruiken natuurlijk!
Ik deed mezelf ook een setje nieuwe naalden kado, speciaal voor applicaties. Ze waren niet goedkoop, een buisje kost bijna 12 euro, maar oh, wat naait en appliceert dat prettig! 
Ze zijn van het merk Roxanne.

Lapjes heb je als quilster nooit genoeg natuurlijk!

De meeste lapjes kocht ik overigens bij Wietske Meinders van Bossche Quilts. 
Wat een lief stel, die Wietske en haar Herman. 
Die gun je gewoon alle geluk van de wereld, en ze nam ook even de tijd om gezellig te kletsen!

Moe en voldaan kwam ik weer thuis, met weer volop inspiratie voor de komende tijd!

woensdag 27 januari 2016

Spannend!

Steeds meer mensen bestellen spullen in China, waar je nog voor relatief weinig geld leuke waar kunt kopen. Veel wordt verzonden zonder verzendkosten, en of de verkoper betrouwbaar is blijkt wel uit de reviews. Je kunt ook gegarandeerd kopen, en vaak hoef je geen verzendkosten te betalen. Wel goed op letten, want anders kunnen de verzendkosten wel erg oplopen als je het doet!
Zo heb ik eindelijk de stoute schoenen eens aangetrokken en heb ik mooie kantjes besteld!

Mijn zusje heeft er goede ervaringen mee, dus wellicht ik binnenkort ook!
Ik ben reuze benieuwd wanneer ze aankomen, en zie de kantjes al verwerkt in speldenkussentjes, geurzakjes en wat al niet meer!
Ik ben van plan de komende tijd veel te borduren, en vind het vaak zo schattig om het af te werken met een mooi kantje. Kom dus maar op met dat kant!!

Groet van Mar

donderdag 21 januari 2016

Een topfotograaf zal 'k wel nooit worden........

maar hier dan eindelijk de foto's van het werk van de afgelopen tijd. 
Allereerst mijn eigen Sjaantje, oftewel de Dear Jane. 
Ik maak een blokje per week, dus het gaat niet zo snel, maar aan het begin van 2016 
ziet het er dan zo uit:
Ik ben er dik tevreden mee; en de kleuren staan me echt aan. 
Ik heb lang getwijfeld of er wel blauw in moest want ik zag zulke mooie roze/ rode exemplaren voorbij komen, maar als ik de lap in mijn hand heb geniet ik toch van de harmonie met de blauwe toevoegingen. We gaan dus lekker zo door!

 En kijk; inmiddels is het huiswerk van januari ook al gedaan!
 Vanavond even de sashings eraan zetten, en dan kan het direct aan de grote lap. 

 En kijk nou eens wat een gevaarte mijn 1865 Passion Sampler wordt! 
Het is nu toch al echt een flinke lap geworden, iets groter dan het origineel door het gebruik van sashings, maar ik ben er heel blij mee!
 De volgende rij schiet ook al mooi op, nog twee blokjes en deze is weer compleet. ~
Lekker gevoel dat het ook bijna aan de grote lap gezet kan worden. 
We doen hier thuis niet meer aan losse blokken; ik zet alles gelijk aan elkaar en bepaal zo de kleuren voor een volgend blok. 
Het geeft gelijk een ietsiepietsie minder rommel in huis!
 Het laatste blokje (de ronde) was best een beetje lastig, maar ik vind het toch een mooi blokje geworden met een mooie zachte uitstraling!
Hieronder nog een detailfoto:

 Tot zover de Passion Sampler. Met mijn vriendin Joke ben ik begonnen aan de 
Antique Wedding Sampler van Di Ford Hall. 
De eerste ster zit op de ondergrond en nu mag ik los op het broderie Perse. 
Tevens moeten er nog 2 rondjes op geappliceerd worden. Ik ben het nog niet met mezelf eens welke bloemen ik zal gebruiken, dus tot ik besloten heb leg ik hem even zo weg.
 Ook blok 4 is aan elkaar, en de applicaties liggen voorbereid klaar, 
dus daar ga ik morgen als Joke er is lekker mee aan de gang! 
Blok 2 en 3 moet ik nog maken, want ik heb voornamelijk blokjes gemaakt voor 
de Passion Sampler. Ik loop nog een blok of 8 achter bij de website, 
en ik wil de quilt echt graag op tijd finishen, 
want dan komt er weer wat meer ruimte in mijn hoofd!

 Tot slot nog een foto van mijn servieskast met de geborduurde kastrandjes. 
Het staat toch zo gezellig!
 De kast zelf wil ik nog graag een kleurtje geven, maar ik ben nog in de 
"hoe vertel ik het mijn man" fase. 
Mijn lief houdt niet zo van veranderingen, 
en eerlijk gezegd is mijn wenslijstje véél groter dan dit ene kastje! 

We zijn hier dus lekker bezig!




Groeten van Mar

vrijdag 1 januari 2016

Happy New Year!!!!

De allerbeste wensen voor iedereen! Ik wens jullie allemaal een mooi jaar, met veel liefde, gezondheid en creativiteit. Dit jaar duurt zelfs een dagje langer, dus een extra cadeautje!

Ik hoop dat jullie net zoveel zin hebben in het nieuwe jaar als ik, en dat we met elkaar de zorgen in het oude jaar kunnen laten!
Wij hadden best een roerig jaar, want door ziekte van de andere oma hebben we regelmatig de kleinkinderen in huis gehad, met alle drukte die dat met zich mee bracht. We maken dan ook een diepe buiging voor de ouders die dag in dag uit moeten zorgen dat de kinderen op tijd op school zijn met gevulde trommeltjes, ze doorbrengen naar de sportclubs, kinderfeestjes en wat al niet meer. Wij waren in elk geval steeds bekaf!!

Het schrijven schoot er steeds bij in, maar hier een blanco jaar met volop kansen! Gelukkig heb ik wel kunnen handwerken, en het afgelopen jaar heb ik dan ook 52 blokjes kunnen maken van mijn eigen Sjaantje, oftewel de Dear Jane. De eerste 4 rijen zitten aan elkaar en hangen mooi te wezen aan de deur van de trapkast. Ik weet het, één blokje per week is echt niet veel, maar ik hou erg van langlopende projecten. 't Is als het lezen van een boek: je wilt van een mooi boek niet dat het uit raakt!

Ook mijn Passion Sampler is flink opgeschoten: 7 rijen zitten aan elkaar, en ik ben inmiddels bijna klaar met het zesde blok van rij 8. Na deze rij zijn er nog 2 rijen te gaan, dus tegen april zal de top zo ongeveer klaar moeten zijn. In een volgend blogje zal ik jullie wat foto's voorleggen, want nu is de batterij van mijn camera leeg.

In het oude jaar heb ik er een nieuwe passie bij gekregen: Koken! Ik heb namelijk het slow cooken ontdekt, en daarmee is er een wereld voor me open gegaan. Je gaart je gerecht heel langzaam zonder dat je erbij hoeft te blijven, en de smaken blijven veel beter bewaard.
De hele familie is blij met mijn pan, omdat er heerlijke gerechten uit komen met een fijne smaak. Het maant absoluut tot creativiteit, maar ook old fashioned gerechten als stoofpeertjes en appelcompôte worden hier weer regelmatig bereid, zodat het huis vaak gevuld is met heerlijke geuren. De liefde van de man gaat duidelijk door de maag, want manlief zegt "je was altijd al leuk, maar met de pan ben je nóg leuker". Normaal kookte hij doorgaans, maar er gaan nu weken voorbij zonder dat hij een pan aanraakt!

Eindelijk heb ik ook een begin kunnen maken met de Antieke Wedding Sampler van Di Ford Hall. Al jaren ben ik verliefd op deze quilt, en blok 1 schiet al mooi op. Het leuke van deze quilt is dat ik haar samen met mijn vriendin Joke maak, en we komen vrijdagmorgen altijd bij elkaar. Nu werken we dus samen aan deze quilt, dus we zoeken dan doorgaans de stofjes bij elkaar voor een volgend blok. Mijn vriendin heeft altijd moeite met kiezen, dus ze vindt het heerlijk om dat samen te doen. Samen werken aan een quilt geeft nog meer plezier in het naaien!

Echt goede voornemens heb ik dit jaar niet gemaakt; ik hoop lekker te kunnen patchen en meer te kunnen appliceren, en ik wil vaker een mooi kleinood borduren.Ik heb veel patroontjes liggen van mijn grote favoriet Blackbird Design, dus daar wil ik iets meer tijd voor vrij maken!

Kortom: Ik heb er zin in, en ik hoop jullie ook!

Lieve groeten van Mar



donderdag 24 september 2015

Brief voor Jane (4)

Lieve Jane,

C4 Tic Tac Toe
Vandaag alleen even een kattebelletje, want ik kan je weer een paar blokjes showen! Nu de lampjes weer eerder aangaan en de herfst echt is aangekomen, geniet ik extra van het maken van je heerlijke blokjes, die soms een ware uitdaging zijn!
C5 Eye of the Cyclone

Ik ben inmiddels bij de derde rij aanbeland, dus nog heel veel blokjes en rijen te gaan, maar ik geniet ervan. Het is alsof je een heel dik boek leest; je hebt je net lekker ingelezen en je weet dat het einde nog lang niet in zicht is!!

Wist je trouwens dat er dames zijn die jouw quilt voor de tweede keer maken, en dan in blokjes van 2"! Ja, je leest het goed, zo'n 5 centimeter! Hoewel ik best kleine handen heb vind ik normaal de stukjes soms wel heel klein, laat staan als ze minder dan de helft worden! Wat een gekte, niet!
Gelukkig zit er voor mij genoeg uitdaging in het originele formaat, want daar heb ik mijn handen toch echt aan vol!
C6 Ashley's Aura

Zo, nu ga ik nog even verder met het laatste blokje, en ik wil nog wat blokjes voorbereiden, en straks komt mijn kleinzoon tussen de middag een broodje eten. Normaal doet hij dat thuis, maar zijn moeder is er niet en dan blijft hij normaal over op school, maar hij had bedacht dat hij het gezelliger vindt om bij zijn oma te eten. Hij heeft me beloofd dat hij eitjes voor ons gaat bakken. Vorige week is hij 10 geworden, dus het wordt al een hele vent!

C7 Megan's Mountain Laurel
(ik moet nog wel de 4 diamantjes op de hoeken appliceren)

Lieve groet van Mar

maandag 21 september 2015

Even bijpraten

De afgelopen zomerperiode heb ik niet zo regelmatig geschreven, maar ik ben natuurlijk wel steeds lekker bezig geweest! 
Even terug bladerend zie ik zelfs dat ik nog veel niet heb laten zien, dus dan nu maar even gauw alsnog!

Allereerst mijn 1865 Passion Sampler. 
Ik zag dat de laatste foto ergens halverwege rij 4 was, en ik heb nu al 5 rijen aan elkaar! 
De lap is inmiddels zo breed geworden dat hij eigenlijk niet meer over de deur past, tenzij ik een rij blokken naar binnen vouw. Te smalle deuren dus! 
Als ik er niet aan werk, hangt hij evengoed nog aan de deur, want ik vind het zo gezellig staan!

Hier nu de foto van de stand tot nu toe, en een detailfoto van blokje 39. De eerste foto is het originele blok van  FranceA

,
 en de volgende is dan mijn versie ervan. 


In antieke quilts kom je dit blok geregeld tegen, en dan in basisstof met één steunkleur. 
Die versie vind ik zo mooi, dat ik besloot dat ook in deze quilt toe te passen. 
Ooit wil ik nog een quilt maken met alleen dit blok, en dan heel veel, maar dat is verre toekomstmuziek! 
Ik vind het blokje zelf erg mooi geworden, en stiekem ook mooier dan het voorbeeld!




Dan mijn eigen Sjaantje, oftewel de Dear Jane.
 Sinds de laatste post hierover zijn er slechts 2 blokjes gemaakt( één ervan zit al aan de lap), maar ondertussen heb ik alweer 2 blokjes voorbereid die ik nu gauw ga naaien. 
Ik weet ook wel waarom het bleef liggen, want het laatste blokje vond ik gewoon niet zo leuk, en dan blijf ik dat maar uitstellen, maar ja, ik moet het toch maken!


Ik heb sinds gisteren wel een andere methode voor het maken van mijn malletjes.
Tijdens mijn basiscursus leerde ik dat ik paternoplaat moest gebruiken, maar dat vond ik eigenlijk wel een dure oplossing als je veel verschillende blokjes moet maken. Vervolgens lamineerde ik de patronen, om vervolgens de deeltjes afzonderlijk heel precies uit te knippen. Het nadeel was dat de mallen heel makkelijk konden gaan schuiven tijdens het aftekenen, en dat wil je natuurlijk niet.
Schuurpapier bleek de oplossing, dus het patroontje werd op schuurpapier geplakt en heel secuur uitgeknipt. Dat werkte goed, alleen hield je wel een hele botte schaar over, die je nergens anders meer voor kon gebruiken. Ik moet nog stapels schuurpapier hebben, maar ja, waar is het gebleven? Dat is dus na de verhuizing niet boven water gekomen.
Onlangs las ik op het blok van Goof (wel ver terug scrollen, want ze schrijft vaak) dat zij gewoon het patroon uitprint en de delen uitknipt, omtekent met de welbekende blauwe stift en op naar de volgende. Ik heb het even geprobeerd, maar het is mij toch te iel. Nu heb ik eindelijk een goed alternatief gevonden, wat ook nog supergoedkoop is (houden we meer over voor die mooie lapjes!!!).
Ik heb nl. een hele grote rol met scheurvlies, wat je normaal gebruikt als je machinaal borduurt. In het verleden heb ik het ooit gekocht op een beurs, ik geloof dat er 200 meter op zit, en ik kocht het destijds voor 25 euro. Omdat ik eigenlijk vrijwel nooit machinaal borduur werd het nauwelijks door mij gebruikt, tenzij ik wilde oefenen met machinaal quilten. Zo kon ik namelijk het quilten oefenen zonder kostbare stof te verspillen!!
Nu plak ik dan mijn patroon op het scheurvlies, en knip de deeltjes vervolgens precies uit. Geen geschuif, want het is lekker stroef, en een super voordelige oplossing! Dat ik dat nou nooit eerder heb bedacht! Omtrekken op de stof en naaien maar! Sommigen gebruiken hiervoor freezerpapier op vlieseline H 250, maar in beide gevallen is de oplossing een stuk duurder!
Ik heb er wel altijd een snijmat onder liggen van de Action, nog geen 2 euro, die ik aan de achterkant heb voorzien van 2 vellen schuurpapier, dus glijden is verleden tijd!! Ik werk er al jaren mee, en het voldoet perfect!!

Nou, ben je nog bij de les? In totaal 14 blokken gemaakt voor de Passion Sampler, en 2 voor mijn Sjaan. Sjaan in wording hangt ook over een deur, en wel over de deur naar de kelderkast. Zo kan ik er heerlijk alle dagen van genieten, want ik kom er vaak langs!

Dan heb ik nog zomaar een blok gemaakt voor de Summer Stars van Blackbird Design. Die quilt staat al zo lang op mijn lijstje, en echt tijd ervoor vrijmaken lukt steeds niet, dus heb ik besloten dat ik elke maand 1 ster maak, zodat ik na een jaar toch bijna alle sterren heb gemaakt. Kijk, dat werkt voor mij, en ik ben van plan op deze manier nog 2 quilts te maken van de hand van deze dames, de Home Sweet Home quilt en de Quilting the Garden Quilt. Beiden wil ik nog maken, en met een blok per maand moet dat toch geen probleem zijn! Stiekem wil ik ook nog heel graag beginnen met de Wedding Sampler van Di Ford. Dat wordt dus vervolgd!



Tot slot ben ik ook aan het borduren geweest. Ik ben nou eenmaal een mens van lijstjes, en zo heb ik een lange lijst met allemaal dingetjes die ik wil doen om van het huis een creatief en warm Mar-thuis te maken. Eén van de dingen op de lijst is het maken van kastrandjes, en ik ben begonnen met de randjes voor mijn grenen servieskast. Twee randjes zijn geborduurd, en met de derde kan ik nu starten. Ik heb mijn oude leverancier van DMC borduurgaren terug gevonden, en betaal nu slechts 42 cent voor een strengetje. Daar ben ik dus heel blij mee! Het derde randje wordt weer groen, want dat past mooi bij het servies met fazanten en eenden dat in de kast staat.



Kortom: toch wel lekker druk geweest en vooral heel lekker bezig!!! De komende tijd wil ik nog heel veel doen, dus ik probeer mezelf weer in een fijn ritme te krijgen, zodat ik ook echt vorderingen maak. Zo ben ik bezig met een laatste rand hexagonnen rond het midden van Gertruds Coverlet, zodat het gepatchte deel goed aansluit op het middenstuk. Zodra dat klaar is gaan de stukken aan elkaar, en hoop ik dat ik zelfs het quiltwerk voor januari af zal hebben. Dat zal een hoop "lucht"geven, als ik dit grote project tot afronding kan brengen.

zondag 6 september 2015

Flieft.....

Eigenlijk is het helemaal niet goed als ik regelmatig even op het WWW vertoef, want af en toe ben ik op slag verliefd! Kijk nou eens naar deze: 



Hier nog even een detail van het middenstuk:


Daar kan je dan toch alleen maar heel stil en sprakeloos van worden!

en wat dacht je dan van deze:


en deze 



en zo kan ik gerust nog even door gaan!

Ik ben dus maar gauw begonnen met het doorquilten van het middenstuk van Getruds'Coverlet, met de machine weliswaar, zodat ik hopelijk snel richting afronding kan gaan zodat er weer ruimte komt voor een nieuwe liefde.
Plannen zat, maar deze die ik hier laat zien zijn van die lekkere quilts waar je jezelf zo heerlijk in kan verliezen. 
Getruds' Coverlet heeft me laten zien dat het heerlijk is om zonder patroon te werken, en gewoon af te wachten wat je handen je brengen!

Ook ben ik eindelijk eens begonnen met het borduren van randjes voor in mijn servieskast. Ik heb mijn oude garenleverancier terug gevonden op het www, dus ik kan weer even vooruit. 
Ik verheug me al op lange winteravonden, of herfstavonden met wind en striemende regen op de ruiten (en manlief die dan natuurlijk het rondje met de hond moet doen, want voor mij is het dan te koud en nat toch!! 
O, soms ben ik zo slecht! Ik at ook altijd mijn beschuitje in bed op zijn helft op, dus ik krijg al jaren geen beschuit meer op bed!! Zo jammer!

Tot de volgende keer, Mar