Translate

zondag 15 juli 2018

Koffertjesvraag

Kennen jullie dat programma met die koffertjes en Linda de Mol? Daar worden altijd van die leuke kennisvragen gesteld, zo van hoeveel uren slaap je in een mensenleven?


Nou Linda, voor het nieuwe seizoen weet ik er nog wel één:

Hoeveel uur is een mens in zijn leven bezig met het zoeken naar spullen die kwijt lijken te zijn? Hebben jullie enig idee? Nou, ik ook niet, maar ik weet één ding wel: TE VEEL!
Ik moet naar teveel dingen zoeken, en vaak ook te lang. Ik ben redelijk slordig, maar zolang ik niet te rigoureus opruim weet ik feilloos alles te vinden. Maar, redelijk slordig van aard heb ik soms van die opruimmomenten. Dáár gaat het nou net fout!

Zo ruimde ik vroeg in het voorjaar op, liet zelfs een echte container komen en ging heel voortvarend te werk.
De Grabbelmand werd gevuld met de klussen voor dit jaar, en dat stapeltje boeken met quilts die ik toch echt wil maken werd zorgvuldig weg geborgen, want ik wilde me niet van de wijs laten brengen. Op een zwakke dag had ik toch echt een onbedwingbare lust tot die ene quilt, dus boek weer op tafel en eerst maar eens even nadenken over stoffen, kleuren en werkwijze.

Het bleef die avond bij nadenken, en de volgende dag sprak ik mezelf vermanend toe. Grabbelmand leeg maken, quilts machinaal quilten, dus weg met dat gevaarlijke, verleidelijke boek. Dát zijn voor mij de momenten waarop het mis gaat! Ik ruim dan op, leg het ver uit zicht en vergeet dan welke moeilijke plek ik er voor bedacht heb. Het mag dan nl. niet in de dagelijkse loop liggen, anders ga ik geheid weer overstag. Twee boeken, beiden van Blackbird Design werden op deze manier veilig opgeborgen.

Vrijdagmiddag op FB viel de naam van de quilt weer, en er bleken er meer te zijn die alsnog toch wel graag de quilt willen maken. Ja, dan is 1 en 1 twee, en 's avonds was er ook al een groep voor ingericht. Dat is dan toch een teken van bovenhand dat de tijd rijp is voor toch een nieuw project!
Jullie weten dat ik vanaf augustus in een drukke, leuke baan stap en ik zie romantische taferelen voor mijn ogen dat ik na een dag hard werken en kilometers maken thuis kom, snel een makkelijke doch verantwoorde eigen bereide  maaltijd maak om vervolgens ter ontspanning heerlijk wat steekjes te doen aan die al zo lang felbegeerde quilt.

Dus op naar boven, het boek pakken en beginnen dan maar. Ik vergoelijk het nog bij mezelf door te zeggen dat een nieuwe baan een nieuw project verdiend om het te vieren, en alle stoffen zijn al in huis. Ik heb zelfs besloten dat ik eens andere kleuren pak en een andere sfeer, en omdat ik de quilt associeer met de heerlijke herfstavonden wordt mijn versie natuurlijk een versie in herfstkleuren.
Top! Nog nooit zo snel besloten!
Boven gekomen ligt het boek niet waar ik het verwacht, dus ik zoek in de kronkels in mijn hoofd. Waar dacht ik een veilige plek te vinden? Had ik toen niet...... Nee, daar ligt het niet. O, wacht eens even, ik heb toen.. dus.....Nee ook niet. Kortom: ik zoek maar kom niet verder.

Ik vind prachtige andere boeken, ook van de dames, maar dat is niet wat ik wil. Ik wil die huisjes in die mooi genaamde lanen. Huppeldepuplane, en zie in gedachten al die late roos in de tuin. Ik word zelfs al een beetje boos op mezelf, want waarom ben ik niet gewoon georganiseerd en kan ik me niet aan de agenda houden. Het lukt me normaal op alle vlakken, waarom dan niet op hobby-gebied?
Voer voor psychologen, mopper ik om mezelf.

De zaterdag, normaal een dag bij uitstek om het zoeken voort te zetten zat deze dame super gefrustreerd met een volle agenda, dus de jacht op het boek kon niet geopend worden. Bij het naar bed gaan dacht ik het even te weten, maar nadat ik met heel veel moeite de laden van de kast open had gekregen bleken toch alle laden leeg en het boek niet gauw verstopt [ antieke ladenkast zonder handgrepen en zonder sleutels].
Zondagmorgen; en het verrekte boek i het eerste waar ik aan denk bij het wakker worden; Waar, oh waar kan het boek nou toch zijn?
Ik ga de zolder op, zoek alle tassen met nog op te ruimen spullen na, maar geen boek. Dan de voorzolder, maar nee, geen spoor van het boek.
Kleindochter is inmiddels binnen gekomen en helpt maar wat graag, want ze is gek op alle schatten die ik verzameld heb in de loop der jaren. Ik hoor haar zuchten van verrukking,  want regelmatig klinkt het"oh, oma, dit is echt te schattig" en dan kijk ik toch voor de zekerheid nog even op plank met handwerkboeken. En wat zie ik, helemaal achteraan:
Juist, het felbegeerde boek!

14 Sunflower Lane, ik ben onderweg!




zondag 10 juni 2018

Zondagse koffie en stemmetjes....

Vandaag is even helemaal van mij!

 Het was best een hectische week en dan heb ik zo'n dag echt wel nodig! Langer blijven liggen dan normaal, en nu met een lekkere melkkoffie even een rondje door blogland en Facebook.
Gisteren gelukkig even het huis door geweest, en de verleidingen van de tuin laat ik even voor wat ze zijn!

 Nu liggen de lapjes te roepen:

Het feathered Star topje vraagt om gedubbeld te worden, en roept dat ze het eerst gequilt moet worden, want ze is immers bescheiden in formaat!
Nee, roept mijn Winter Welcome, ik eerst, want ik moet nog een rand krijgen van flying geese, en dan ben ik zeker voor de winter klaar!
Nee hoor, zegt mijn Blackbird topje, ik lig al op de quilttafel van de naaimachine, en mijn garen is immers al ingeregen!
Mijn Rosewood Cottage heb ik nog net op tijd de mond kunnen snoeren, want Gertrud en mijn Sjaan liggen daar keurig opgevouwen bovenop. Ze kan roepen, maar haar stem wordt gesmoord!



Ik grinnik, want menigeen met stemmen in het hoofd ligt bij een arts op de pijnbank of wordt volgestopt met bergen medicijnen. Wij handwerkers horen niet anders dan stemmetjes: : Doe dit, doe dat, maak mij af, of maak van mij alvast even een proefje om te kijken hoe ik word.

Soms worden ze genegeerd, soms beloond, maar we worden er allemaal aan bloot gesteld. Heb je een grabbelmand vol, dan heb je net iets te vaak geluisterd naar het stemmetje der verleiding!
En dan te bedenken dat ik gerust nog zo'n mand kan vullen!

Ach, de één heeft stemmen, de ander een kleine muis, maar in plaats van medicijnen hebben wij een eigen spreekwoord:

A block a day keeps the doctor away!

Het is gewoon een feit! Beroof ons van onze lapjes en we vullen gerust ook wacht- en spreekkamers, worden voer voor therapeuten en een kostenpost in de zorg. Ik pleit dan ook vurig voor een fiscaal voordeel van zo'n 100 euro per maand, want wij zorgen zelf voor onze volksgezondheid. 
Daarnaast zijn we hartstikke sociaal en hebben we voor wie het nodig heeft een bemoedigend woord.
Wij werken samen, maken community's  en helpen en inspireren elkaar.


Ik heb net even een leuk college bekeken van die leuke TV neuro specialist dr. Erik Scherder. Als hij toch eens in onze hersenpan zou kijken, wat zou daar dan te lezen staan?
Nam in de gauwigheid ook nog een tip van hem mee: 
Bewegen we tijdelijk te weinig door onze hobby? Zorg voor iets te kauwen, desnoods kauwgom, want onze hersenen varen daar wel bij!

Fijne week allemaal en een zwaai van Mar

vrijdag 1 juni 2018

Voortmaken!

Zijn jullie al mooi weer moe? Ik wel een beetje (veel), want het is me veel te warm! Gelukkig wordt het komende week iets minder, en dat komt even goed uit. Ik wil immers voor 15 augustus een aantal dingen van mijn lijst kunnen schrappen, want ik denk dat ik het heel druk ga krijgen!

Van de week moest ik weer naar Amsterdam; de puntjes moesten op de ï en mijn contract moest getekend worden, en ik viel van de ene verbazing in de andere. Ik krijg een auto van de zaak en krijg ook nog eens een leuk budget voor niet-werk gerelateerde scholing. Italiaans leren, een kookcursus, een quiltcursus of toch die studie die ik eigenlijk wil doen: aan mij de keuze. Mijn salaris is ook beslist heel fatsoenlijk te noemen.
Ik heb ook mijn teamleden ontmoet, en dat was een hele hartelijke ontvangst! Ik voel me dan ook echt welkom.
Ik ben al gepolst of ik ook meer uur wil werken, want door mijn kennis van de volkshuisvesting ben ik overal inzetbaar. Het voelt zo luxe!

Hoewel het vandaag pas 1 juni is ben ik al wel volop voorbereidingen aan het treffen. De bezem gaat even flink door het huis, ik ruim nog meer op, ben heel druk in de tuin en wil ook nog heel veel projecten afronden de komende weken.
topje voor het quilten

Vandaag de bies gemaakt voor het kleine Dear Jane topje, dat ik eerder al machinaal quiltte. Vanavond tegen zomen, dan door het water slaan i.v.m. de soluvlies waar het patroon op was getekend en dan kan die ook van de lijst. Dan nog even een kleintje wegwerken waarvoor ik nog flying geese wil naaien als rand.
Met een beetje geluk kan ik dit weekeinde dus ook mijn Winter Welcome afvinken!


Door de warmte ben ik ook nog niet begonnen aan de vogeltjes, maar vanaf komende week wil ik er toch wel elke week een paar maken. Dat lijkt me toch zo leuk!

Een tijdje geleden vertelde ik al dat ik zat te broeden op iets echt nieuws. Het was een foto van een antieke quilt die me maar niet los liet, en waar ik niet voldoende van wist. Ik heb achterhaald waar de quilt ooit tentoon is gesteld, en heb contact opgenomen met het museum . Wie de maker is is onbekend, wel staat vast dat de quilt ergens rond 1800 in Engeland is gemaakt. Daar is hij destijds gekocht door een Amerikaanse lerares, die een jaar studenten les gaf in Londen rond 1960.
Een jaar voor haar overlijden heeft ze de quilt geschonken aan het Denver Art Museum, en daar is hij eenmalig tentoon gesteld. De dame heette Amy Stearns Goodell,
De foto heb ik afgedrukt en naar de drukker gebracht, die hem voor me heeft afgedrukt op drie grote stroken, zodat ik het over kan nemen en er een patroon van kan maken.
De quilt noem ik uiteraard naar Amy, en wel Mrs. Amy Stearns Goodell's Legacy.
En dan gaat dit hem worden:



Dat lijkt me nou eens een geweldige uitdaging! Het zal heerlijk zijn om straks aan Amy te kunnen werken, dus gauw de mand leeg maken en aan de slag dan maar!

vrijdag 25 mei 2018

Vogelvirus

Het kan niemand ontgaan zijn: er waart een flink vogelvirus rond. Op Facebook, in blogs, overal duiken vogeltjes in allerlei mooi stofjes op. Ze zijn echt schattig, en Janine Alers van
The House of Quilts heeft er een mal van laten maken, die je bij haar kunt bestellen. Slim bekeken, en ik gun haar haar succes van harte!

Ook ik ben al jaren weg van vogeltjes; ik heb alleen niet zo'n zin om allemaal dezelfde vogeltjes te appliceren. Dat lijkt me gewoon veel te eentonig. Zo zat ik op een morgen lekker te surfen op zoek naar prachtige free motion quilt ideeën voor de groep op FB toen ik een prachtig voorbeeld zag van quiltwerk met: ja hoor, gepatchte vogeltjes! Ik werd op slag zwaar verliefd.


Zeg nou zelf, is het een pracht of niet?

Nou, dan zoek je verder, komt bij wat losse blokken van deze vogels uit, allemaal even mooi en schattig overigens, en ik liet deze foto al op FB zien, tot Jet van Quilt at Home kon vertellen van wie de quilt was met een link waar je kunt bestellen. Top!
De ontwerpster is Margot Languedoc van The Pattern Basket. Ze heeft ook een heel leuk blog.

Ik werk niet met een creditcard, dus vanavond een Paypal-account aangemaakt, er gelijk maar even wat geld op gezet, patroon als PDF besteld en 9 minuten later had ik het patroon al in mijn mailbox van de andere kant van de wereld. Wat een snelheid!
Voor het geld hoef je het niet te laten, want ik betaalde $ 9,95 oftewel € 8,81. Het patroon heet heel simpel Feathers.

Het wordt de komende dagen warm heb ik begrepen, dus morgen maar bijtijds boodschappen doen. Daarna geldt voor mij een OPHOKPLICHT!

Zwaai, Mar

maandag 21 mei 2018

Durf het bijna niet te vragen.....

....maar  mag ik een paar dagen regen alstublieft?
Ik gun iedereen natuurlijk mooi weer, maar er zijn zoveel dingen die tegelijk aan me trekken. De tuin, en die is nu zo warm. Het huis, maar daarvoor is het veel te mooi weer, en de lapjes, want ik heb zoveel ideeën en inspiratie. De tijd, want voor ik het weet is het 15 augustus en ga ik aan het werk.

Mijn kamer is een bloemenzee met al die prachtige boeketten die ik mocht ontvangen! Zo lief allemaal, en zo feestelijk! Ik blijf mezelf knijpen, en heb het nu ook zwart op wit. Deze herintredende vrouw is niet afgeschreven maar doet volop mee!

Ik heb inmiddels één topje machinaal gequilt. Deze zou ik eigenlijk met de hand quilten, maar de tijdwinst haalde me over om het machinaal te doen, en omdat liever af dan perfect hier nu het devies is ben ik gezwicht, en ik ben er blij mee. Bijsnijden, soluvlies oplossen en biezen, en dan is het klaar.
De volgende ligt al naast de naaimachine, en dat is het topje van Blackbird Design. Ooit gemaakt om het machinaal quilten te kunnen oefenen, en die tijd is nu aan gebroken.

Ik ga ophouden met spastisch doen en uitstellen en ga het gewoon doen. Hoe stoer is dat!
Nog even en uurtje de tuin in, dan koken zodat het vast klaar staat en dan is de rest van de dag voor Blackbird!

woensdag 16 mei 2018

Girlpower!



Zondagavond om half 12 schreef ik mijn eerste sollicitatiebrief in 32 jaar tijd, en die verstuurde ik per mail.  Ik was al wel op vrijwillige basis voorzitter geworden van een huurdersvereniging, en heb me daar volledig toe ingelezen en voorbereid. Dat was veel werk, en soms ook hele moeilijke kost. Cursussen gevolgd, héél veel vergaderingen gehad, en ik kan gerust zeggen dat ik keihard op weg ben gegaan naar een nieuwe toekomst voor mezelf zonder mijn Lief
Tot mijn verbazing kreeg ik maandagmorgen om kwart voor 9 telefoon, met het verzoek of ik woensdagmorgen in Amsterdam kon komen op gesprek.
Graag natuurlijk, en zo stapte ik vanmorgen in de auto. Ik was nog in Amsterdam toen ik gebeld werd dat ik de baan krijg! Ik stak met kop en schouder boven de mannelijke tegenkandidaten uit, hoewel ik technisch nog wel wat bijgespijkerd moet worden. Ze vinden mijn verdere kennis en ervaring zoveel meerwaarde hebben dat de baan voor mij is.
Er kwam nog een leuke opmerking bij: Jij hebt in je pink meer flair dan wij in ons hele lijf!
Het was goed dat ik de auto even op de vluchtstrook had gezet, want er vloeiden wel wat traantjes.
Ik heb er zo hard voor gewerkt, en het op eigen kracht zo ver gebracht. Herintreder, 54 jaar, kansloos, dat is wat je normaal hoort.
Nee, zeg ik, ga wat doen, maak je nuttig, en doe wat je moet doen alsof je er voor betaald wordt.
Blijf positief, en geef niet op.
Nu, anderhalf jaar later kan ik het verzilveren.

Ik ben zo trots!

Groet van Mar

zondag 13 mei 2018

Zo wil ik wel huiswerk krijgen

Och, wat een lieve, leuke en warme reacties kreeg ik van jullie op mijn blogje van gisteren. Echt hartverwarmend; ik voelde me even helemaal gedragen. Top meiden!!

Vandaag maar eens aan mijn huiswerk begonnen voor de FB groep Machinaal doorquilten. Ik had de laatste weken steeds al wat geoefend, maar werd tot vandaag nooit echt blij van het resultaat. Nu was Maxima aan de beurt, en ik kreeg het slimme idee om er een nieuwe naald aan te wagen. Wat schetst mijn verbazing? Het liep gelijk goed! Dat ik dat niet eerder had bedacht!
En dit is Maxima geworden:



Ik hoop dat het te zien is, want wit fotograferen blijft lastig. Op het FMQ Academy blog heb ik beschreven hoe ze tot stand is gekomen. Ja, de FB groep heeft ook haar eigen blog gekregen, nl. deze

Oh, wat was het lekker om na een hele rare, drukke week eens lekker tijd te hebben om achter de machine te gaan zitten en het gewoon te doen!
Een vriendin van mij was maandag in een vlaag van schoonmaakwoede komen te vallen, en ze brak daarbij haar schouder op 2 plaatsen. Niet handig als je alleenstaande moeder bent met 2 kinderen. Wat zij niet wist was dat wij, een aantal vriendinnen, voor donderdag een verrassingsetentje met haar hadden gepland in een restaurant, omdat ze vrijdag 50 werd en ze dit eigenlijk niet wilde vieren. We konden haar dus gerust een Oudejaarsavond aanbieden zonder haar wens te negeren. Ze hoefde immers haar verjaardag niet te vieren!

De val gooide dus roet in het eten, en in plaats daarvan heb ik in overleg met haar donderdag een barbecue georganiseerd voor 14 personen, en dat was leuk en gezellig. Ik ben nu haar mantelzorger, doe af en toe wat in huis, haal de boodschappen en breng haar overal heen. Je kan er maar druk mee zijn!
De rustige zondag met spelen met de machine was dus echt even een luxe moment voor me!

Schreef ik gisteren over de mogelijke rand rond het Winter Welcome Borduurtje dan vertel ik vandaag dat de sterrenrand niet doorgaat. Ik moet nog ander huiswerk oefenen, en daarvoor heb ik een rand van flying Geese nodig. Als ik die dus om het borduurtje maak sla ik 2 vliegen in één klap: het borduurtje wordt afgewerkt en ik kan het doorquiltpatroon oefenen op de machine. Slim!!

Nou, ik ga nu even wat eten, vanavond nog even spelen met lapjes en er van de week weer fris tegenaan! Er moeten nu immers gansjes genaaid worden, en ik wil ook graag de bovenrand van de Rosewood Cottage afmaken, want dan kan de quilt in elkaar. Dat zou toch wel heel fijn zijn!

Zwaai, Mar