Translate

zondag 2 september 2018

even een snelle update

Nou mensen, dat machine naaien is niets voor mij! Ik vind er niks an, en heb heel secuur gesneden en merk toch maatverschillen.
Dat wordt 'm niet voor mij. Ik naai vrolijk met de hand verder, en heb alle blokken nu al wel helemaal voorgesneden liggen.
Het is jammer, want het was fijn geweest als ik ook eens snel een quilt had kunnen naaien, en met de hand gaat nou eenmaal een stuk minder snel, maar ik naai voor mijn plezier en dat brengt de machine me niet!
Woensdag zal ik even een paar foto's plaatsen!

Groet van Mar

vrijdag 17 augustus 2018

Uit de comfortzone!

Normaal patch ik alles met de hand. Dat vind ik fijn, is overzichtelijk en ik hoef niet veel voor te bereiden, hooguit een paar blokken. Een tijdje geleden bestelde ik al het patroon met de gepatchte vogeltjes, waar ik overigens nog niet mee begonnen ben. Ik zou al wel begonnen zijn als het gewoon een patroontje was geweest van malletjes, want het lijkt me heerlijk zo een paar vogeltjes per week te kunnen maken, en met 30 vogels is de quilt ook nog eens een keer klaar. Nu moet ik eerst zelf het patroon uittekenen, en dat is op zich geen probleem, maar het is even oppassen bij de maatvoering. Het is er dus nog niet van gekomen.

De foto laat ook prachtig quiltwerk zien, en mede daardoor viel ik voor het patroon. Dat wil ik ook kunnen!

Diezelfde avond bestelde ik ook het patroon van de Jubilee quilt, want de patroontjes waren niet duur, en ik hou van de uitstraling. Ik quilt al jaren, maar wat af is geef ik meestal weg, dus in dit huis vind je geen stapel quilts. Ik vind dat het tijd wordt dat er bij mij ook stapels quilts gaan ontstaan, en ja, er liggen 4 quilts klaar om gequilt te worden, en daarvan zijn er 3 voor mezelf. Ik ga het wel leren!
Jullie weten ook dat ik me graag de kunst van het machinaal quilten wil aanleren. Er is dus ook wel een behoefte aan oefenquilts, en om daar nou gelijk de Antieke van Guute voor te pakken vind ik een beetje griezelig.


Ja, dus gauw een andere maken, maar met de hand is gauw niet zo vlug. Het genoemde Jubilee patroon wordt machinaal gepatched, en dat heb ik eigenlijk nog nooit gedaan! En zo besluit ik opeens van de week om me dit weekeinde bezig te houden met het maken van 20 blokken, en wel zoals de dame het patroon heeft beschreven. Ik vind het spannend!
Vanmorgen tijdens de bee bij mij thuis zelf lekker aan het snijden gegaan, en de eerste 8 blokken liggen in onderdelen klaar. Straks de overige 12 snijden, en de stof voor de sashings.

Het snijden is nog wel even een dingetje, want dat moet heel precies gebeuren, want straks worden de stoffen op elkaar gelegd en met het patchworkvoetje op 0,25 inch gestikt. Vaak moet er een diagonaal dwars over worden gezet, en daar vandaan aan beide kanten een naad van 0,25 inch. Dat is de reden dat ik normaal afhaak bij dit soort patronen! Nu blijf ik echter stoer en ga het gewoon proberen. Mijn lijst met quilts die ik wil maken is best wel heel lang, en als ik er wat machinaal kan maken dan scheelt dat al een hoop. Ik ben immers nu een werkende vrouw, en mijn vrije tijd is wat schaarser.
Dus wel zaak die goed in te vullen!

En zo snij ik dus vandaag dat het een lieve lust is. Of ik vandaag al achter de naaimachine kom weet ik niet, maar anders morgen. Ik ben zo benieuwd wat ik nou zo in een weekeinde kan doen! Kinderen zijn met vakantie, beste vriendin is met haar kroost ook net vertrokken, dus dit is mijn kans! Geen lange telefoontjes, onverwachte koffievisite of verleidingen tot een Ikea-bezoek of iets anders. Dit is mijn weekeinde!
De tijdens mijn laatste vlaag van opruimwoede naar boven verbannen naaimachine haal ik straks weer naar beneden, en dan gaan we lekker los.
Nou, ik ga gauw verder, maar ik laat hier gauw het vervolg zien!

Zwaai, Mar

maandag 23 juli 2018

Die arme juffrouw Scholten.....


Nu het weer in ons kikkerlandje zo op hol geslagen blijft, even een mooi gedicht van ons aller Annie M.G. Schmidt, gevonden door Elly op het internet.

PAS OP VOOR DE HITTE van Annie. M.G. Schmidt.

Denk aan juffrouw Scholten,
die is vandaag gesmolten,
helemaal gesmolten, op de Dam.
Dat kwam door de hitte,
daar is ze in gaan zitten
- als je soms wil weten hoe dat kwam.
Ze hebben het voorspeld: Pas op, juffrouw, je smelt!
Maar ze was ontzettend eigenwijs...
Als een pakje boter,
maar dan alleen wat groter,
is ze uitgelopen, voor het paleis.

Enkel nog haar tasje
lag daar in een plasje...
Alle kranten hebben het vermeld
op de eerste pagina.
Kijk het zelf maar even na.
Ja, daar staat het, kijk maar: DAME SMELT.

Die arme juffrouw Scholten...
helemaal gesmolten...
Als dat jou en mij eens overkwam...
Laten we met die hitte
overal gaan zitten...
maar vooral niet midden op de Dam.

zondag 15 juli 2018

Koffertjesvraag

Kennen jullie dat programma met die koffertjes en Linda de Mol? Daar worden altijd van die leuke kennisvragen gesteld, zo van hoeveel uren slaap je in een mensenleven?


Nou Linda, voor het nieuwe seizoen weet ik er nog wel één:

Hoeveel uur is een mens in zijn leven bezig met het zoeken naar spullen die kwijt lijken te zijn? Hebben jullie enig idee? Nou, ik ook niet, maar ik weet één ding wel: TE VEEL!
Ik moet naar teveel dingen zoeken, en vaak ook te lang. Ik ben redelijk slordig, maar zolang ik niet te rigoureus opruim weet ik feilloos alles te vinden. Maar, redelijk slordig van aard heb ik soms van die opruimmomenten. Dáár gaat het nou net fout!

Zo ruimde ik vroeg in het voorjaar op, liet zelfs een echte container komen en ging heel voortvarend te werk.
De Grabbelmand werd gevuld met de klussen voor dit jaar, en dat stapeltje boeken met quilts die ik toch echt wil maken werd zorgvuldig weg geborgen, want ik wilde me niet van de wijs laten brengen. Op een zwakke dag had ik toch echt een onbedwingbare lust tot die ene quilt, dus boek weer op tafel en eerst maar eens even nadenken over stoffen, kleuren en werkwijze.

Het bleef die avond bij nadenken, en de volgende dag sprak ik mezelf vermanend toe. Grabbelmand leeg maken, quilts machinaal quilten, dus weg met dat gevaarlijke, verleidelijke boek. Dát zijn voor mij de momenten waarop het mis gaat! Ik ruim dan op, leg het ver uit zicht en vergeet dan welke moeilijke plek ik er voor bedacht heb. Het mag dan nl. niet in de dagelijkse loop liggen, anders ga ik geheid weer overstag. Twee boeken, beiden van Blackbird Design werden op deze manier veilig opgeborgen.

Vrijdagmiddag op FB viel de naam van de quilt weer, en er bleken er meer te zijn die alsnog toch wel graag de quilt willen maken. Ja, dan is 1 en 1 twee, en 's avonds was er ook al een groep voor ingericht. Dat is dan toch een teken van bovenhand dat de tijd rijp is voor toch een nieuw project!
Jullie weten dat ik vanaf augustus in een drukke, leuke baan stap en ik zie romantische taferelen voor mijn ogen dat ik na een dag hard werken en kilometers maken thuis kom, snel een makkelijke doch verantwoorde eigen bereide  maaltijd maak om vervolgens ter ontspanning heerlijk wat steekjes te doen aan die al zo lang felbegeerde quilt.

Dus op naar boven, het boek pakken en beginnen dan maar. Ik vergoelijk het nog bij mezelf door te zeggen dat een nieuwe baan een nieuw project verdiend om het te vieren, en alle stoffen zijn al in huis. Ik heb zelfs besloten dat ik eens andere kleuren pak en een andere sfeer, en omdat ik de quilt associeer met de heerlijke herfstavonden wordt mijn versie natuurlijk een versie in herfstkleuren.
Top! Nog nooit zo snel besloten!
Boven gekomen ligt het boek niet waar ik het verwacht, dus ik zoek in de kronkels in mijn hoofd. Waar dacht ik een veilige plek te vinden? Had ik toen niet...... Nee, daar ligt het niet. O, wacht eens even, ik heb toen.. dus.....Nee ook niet. Kortom: ik zoek maar kom niet verder.

Ik vind prachtige andere boeken, ook van de dames, maar dat is niet wat ik wil. Ik wil die huisjes in die mooi genaamde lanen. Huppeldepuplane, en zie in gedachten al die late roos in de tuin. Ik word zelfs al een beetje boos op mezelf, want waarom ben ik niet gewoon georganiseerd en kan ik me niet aan de agenda houden. Het lukt me normaal op alle vlakken, waarom dan niet op hobby-gebied?
Voer voor psychologen, mopper ik om mezelf.

De zaterdag, normaal een dag bij uitstek om het zoeken voort te zetten zat deze dame super gefrustreerd met een volle agenda, dus de jacht op het boek kon niet geopend worden. Bij het naar bed gaan dacht ik het even te weten, maar nadat ik met heel veel moeite de laden van de kast open had gekregen bleken toch alle laden leeg en het boek niet gauw verstopt [ antieke ladenkast zonder handgrepen en zonder sleutels].
Zondagmorgen; en het verrekte boek i het eerste waar ik aan denk bij het wakker worden; Waar, oh waar kan het boek nou toch zijn?
Ik ga de zolder op, zoek alle tassen met nog op te ruimen spullen na, maar geen boek. Dan de voorzolder, maar nee, geen spoor van het boek.
Kleindochter is inmiddels binnen gekomen en helpt maar wat graag, want ze is gek op alle schatten die ik verzameld heb in de loop der jaren. Ik hoor haar zuchten van verrukking,  want regelmatig klinkt het"oh, oma, dit is echt te schattig" en dan kijk ik toch voor de zekerheid nog even op plank met handwerkboeken. En wat zie ik, helemaal achteraan:
Juist, het felbegeerde boek!

14 Sunflower Lane, ik ben onderweg!




zondag 10 juni 2018

Zondagse koffie en stemmetjes....

Vandaag is even helemaal van mij!

 Het was best een hectische week en dan heb ik zo'n dag echt wel nodig! Langer blijven liggen dan normaal, en nu met een lekkere melkkoffie even een rondje door blogland en Facebook.
Gisteren gelukkig even het huis door geweest, en de verleidingen van de tuin laat ik even voor wat ze zijn!

 Nu liggen de lapjes te roepen:

Het feathered Star topje vraagt om gedubbeld te worden, en roept dat ze het eerst gequilt moet worden, want ze is immers bescheiden in formaat!
Nee, roept mijn Winter Welcome, ik eerst, want ik moet nog een rand krijgen van flying geese, en dan ben ik zeker voor de winter klaar!
Nee hoor, zegt mijn Blackbird topje, ik lig al op de quilttafel van de naaimachine, en mijn garen is immers al ingeregen!
Mijn Rosewood Cottage heb ik nog net op tijd de mond kunnen snoeren, want Gertrud en mijn Sjaan liggen daar keurig opgevouwen bovenop. Ze kan roepen, maar haar stem wordt gesmoord!



Ik grinnik, want menigeen met stemmen in het hoofd ligt bij een arts op de pijnbank of wordt volgestopt met bergen medicijnen. Wij handwerkers horen niet anders dan stemmetjes: : Doe dit, doe dat, maak mij af, of maak van mij alvast even een proefje om te kijken hoe ik word.

Soms worden ze genegeerd, soms beloond, maar we worden er allemaal aan bloot gesteld. Heb je een grabbelmand vol, dan heb je net iets te vaak geluisterd naar het stemmetje der verleiding!
En dan te bedenken dat ik gerust nog zo'n mand kan vullen!

Ach, de één heeft stemmen, de ander een kleine muis, maar in plaats van medicijnen hebben wij een eigen spreekwoord:

A block a day keeps the doctor away!

Het is gewoon een feit! Beroof ons van onze lapjes en we vullen gerust ook wacht- en spreekkamers, worden voer voor therapeuten en een kostenpost in de zorg. Ik pleit dan ook vurig voor een fiscaal voordeel van zo'n 100 euro per maand, want wij zorgen zelf voor onze volksgezondheid. 
Daarnaast zijn we hartstikke sociaal en hebben we voor wie het nodig heeft een bemoedigend woord.
Wij werken samen, maken community's  en helpen en inspireren elkaar.


Ik heb net even een leuk college bekeken van die leuke TV neuro specialist dr. Erik Scherder. Als hij toch eens in onze hersenpan zou kijken, wat zou daar dan te lezen staan?
Nam in de gauwigheid ook nog een tip van hem mee: 
Bewegen we tijdelijk te weinig door onze hobby? Zorg voor iets te kauwen, desnoods kauwgom, want onze hersenen varen daar wel bij!

Fijne week allemaal en een zwaai van Mar

vrijdag 1 juni 2018

Voortmaken!

Zijn jullie al mooi weer moe? Ik wel een beetje (veel), want het is me veel te warm! Gelukkig wordt het komende week iets minder, en dat komt even goed uit. Ik wil immers voor 15 augustus een aantal dingen van mijn lijst kunnen schrappen, want ik denk dat ik het heel druk ga krijgen!

Van de week moest ik weer naar Amsterdam; de puntjes moesten op de ï en mijn contract moest getekend worden, en ik viel van de ene verbazing in de andere. Ik krijg een auto van de zaak en krijg ook nog eens een leuk budget voor niet-werk gerelateerde scholing. Italiaans leren, een kookcursus, een quiltcursus of toch die studie die ik eigenlijk wil doen: aan mij de keuze. Mijn salaris is ook beslist heel fatsoenlijk te noemen.
Ik heb ook mijn teamleden ontmoet, en dat was een hele hartelijke ontvangst! Ik voel me dan ook echt welkom.
Ik ben al gepolst of ik ook meer uur wil werken, want door mijn kennis van de volkshuisvesting ben ik overal inzetbaar. Het voelt zo luxe!

Hoewel het vandaag pas 1 juni is ben ik al wel volop voorbereidingen aan het treffen. De bezem gaat even flink door het huis, ik ruim nog meer op, ben heel druk in de tuin en wil ook nog heel veel projecten afronden de komende weken.
topje voor het quilten

Vandaag de bies gemaakt voor het kleine Dear Jane topje, dat ik eerder al machinaal quiltte. Vanavond tegen zomen, dan door het water slaan i.v.m. de soluvlies waar het patroon op was getekend en dan kan die ook van de lijst. Dan nog even een kleintje wegwerken waarvoor ik nog flying geese wil naaien als rand.
Met een beetje geluk kan ik dit weekeinde dus ook mijn Winter Welcome afvinken!


Door de warmte ben ik ook nog niet begonnen aan de vogeltjes, maar vanaf komende week wil ik er toch wel elke week een paar maken. Dat lijkt me toch zo leuk!

Een tijdje geleden vertelde ik al dat ik zat te broeden op iets echt nieuws. Het was een foto van een antieke quilt die me maar niet los liet, en waar ik niet voldoende van wist. Ik heb achterhaald waar de quilt ooit tentoon is gesteld, en heb contact opgenomen met het museum . Wie de maker is is onbekend, wel staat vast dat de quilt ergens rond 1800 in Engeland is gemaakt. Daar is hij destijds gekocht door een Amerikaanse lerares, die een jaar studenten les gaf in Londen rond 1960.
Een jaar voor haar overlijden heeft ze de quilt geschonken aan het Denver Art Museum, en daar is hij eenmalig tentoon gesteld. De dame heette Amy Stearns Goodell,
De foto heb ik afgedrukt en naar de drukker gebracht, die hem voor me heeft afgedrukt op drie grote stroken, zodat ik het over kan nemen en er een patroon van kan maken.
De quilt noem ik uiteraard naar Amy, en wel Mrs. Amy Stearns Goodell's Legacy.
En dan gaat dit hem worden:



Dat lijkt me nou eens een geweldige uitdaging! Het zal heerlijk zijn om straks aan Amy te kunnen werken, dus gauw de mand leeg maken en aan de slag dan maar!

vrijdag 25 mei 2018

Vogelvirus

Het kan niemand ontgaan zijn: er waart een flink vogelvirus rond. Op Facebook, in blogs, overal duiken vogeltjes in allerlei mooi stofjes op. Ze zijn echt schattig, en Janine Alers van
The House of Quilts heeft er een mal van laten maken, die je bij haar kunt bestellen. Slim bekeken, en ik gun haar haar succes van harte!

Ook ik ben al jaren weg van vogeltjes; ik heb alleen niet zo'n zin om allemaal dezelfde vogeltjes te appliceren. Dat lijkt me gewoon veel te eentonig. Zo zat ik op een morgen lekker te surfen op zoek naar prachtige free motion quilt ideeën voor de groep op FB toen ik een prachtig voorbeeld zag van quiltwerk met: ja hoor, gepatchte vogeltjes! Ik werd op slag zwaar verliefd.


Zeg nou zelf, is het een pracht of niet?

Nou, dan zoek je verder, komt bij wat losse blokken van deze vogels uit, allemaal even mooi en schattig overigens, en ik liet deze foto al op FB zien, tot Jet van Quilt at Home kon vertellen van wie de quilt was met een link waar je kunt bestellen. Top!
De ontwerpster is Margot Languedoc van The Pattern Basket. Ze heeft ook een heel leuk blog.

Ik werk niet met een creditcard, dus vanavond een Paypal-account aangemaakt, er gelijk maar even wat geld op gezet, patroon als PDF besteld en 9 minuten later had ik het patroon al in mijn mailbox van de andere kant van de wereld. Wat een snelheid!
Voor het geld hoef je het niet te laten, want ik betaalde $ 9,95 oftewel € 8,81. Het patroon heet heel simpel Feathers.

Het wordt de komende dagen warm heb ik begrepen, dus morgen maar bijtijds boodschappen doen. Daarna geldt voor mij een OPHOKPLICHT!

Zwaai, Mar