Effe ho!

Soms komt alles tegelijk. Menigeen zal dat herkennen; de wasmachine begeeft het, en dan wil je de auto starten en die doet het ook niet. Dan doe je graag een kleine verwensing. Hier geen kapotte wasmachine, en de taxi komt dagelijks voorrijden voor de lange rit naar Nijmegen, dus dat is niet het probleem. Was het maar de wasmachine waar we ons druk om konden maken!

Een paar dagen voor de eerste bestraling waren we voor een laatste controle in Nijmegen, en we hadden afgesproken dochterlief op te halen bij haar biologische moeder. Haar moeder zou de uitslag krijgen van een scan die gemaakt was. Toen we aan kwamen rijden kwam dochterlief al naar buiten stormen en viel ze huilend in mijn armen. Haar moeder blijkt longkanker te hebben, in een zeer vergevorderd stadium. .Ze gaven haar hooguit een half jaar. We liepen met haar naar binnen, en we schrokken beiden van wat we zagen. Lief en ik keken elkaar aan, en dachten zo'n beetje hetzelfde: dit gaat niet lang duren.

Dochterlief is flink, maar wat een verdriet voor haar en haar gezin. De kleinkinderen zijn in de war, want dit is niet te bevatten, Andere Oma ziek en kan niet meer beter worden, en Opa ziek. Mama die veel van huis is, en dan zijn ze vaak bij ons. Bij ons is nu ook alles anders, want opa heeft moeite met praten en hij hoest veel, en dat klinkt tegenwoordig zo anders en best wel eng in de ogen van de kinderen. Niets is meer gewoon! 

En zo kan het zomaar ineens voorkomen dat mijn Lief alleen in de taxi stapt, en dat kan hij natuurlijk best, maar ik vind het zo ongezellig voor hem. Ik heb soms het gevoel dat ik hem in de steek laat, maar het kan nu even niet anders. Ik doe m'n best om alle ballen in de lucht te houden, maar het eist zijn tol en ik begin me erg moe te voelen. Ik voel me ook schuldig, vooral als mijn Lief me naar de tafel wijst en zegt dat hij wel zal koken, omdat hij wil dat ik eens lekker ga zitten naaien, lezen of zomaar tv kijk naar de afleveringen van Escape to the Country van de BBC die ik dagelijks opneem. 

Toch merk ik dat het naaien me iets brengt wat ik met slapen maar niet kan bewerkstelligen; ik vergeet even de wereld om me heen en krijg m'n gedachten iets beter geordend.

En zo zijn ongemerkt alle blokken van mijn Passion Sampler gemaakt en mag ik voorzichtig gaan denken hoe ik hem ga quilten en afwerken. Ik denk dat ik er een golvende border omheen ga zetten in ecru, want de blokken zelf zijn bont genoeg. Een zacht bloemetje om af te biezen, dat lijkt me wel mooi. Nou ja, ik hoef nog niet gelijk te beslissen, en suggesties zijn welkom!

, en heb ik anderhalve rij aan mijn Dear Jane kunnen zetten. Ik naai zo af en toe alsof mijn leven er van af hangt. en ben blij dat er lapjes bestaan, en vooral dat de kasten er hier vol mee liggen!

De volgende keer zal ik Sjaan even op de vloer leggen om te fotograferen, maar ze hangt nu nog even mooi te wezen op de deur. Als ik haar eraf haal, vindt mijn Lief het opeens zo kaal in huis!

Nu ik aan rij G kan beginnen zal ik haar straks dubbel moeten vouwen in de lengte, anders past ze niet meer op de deur. 

De dingen die ik graag gedaan wilde hebben voor 1 juli heb ik allemaal gedaan, dus ik heb nog een paar dagen over en zal eens kijken wat ik zal gaan doen. Misschien alvast verder met de punten van de Dear Jane, of nu eindelijk het middenstuk van Getruds' Coverlet verbinden aan de rest; ik bekijk het nog wel even. Vanaf nu hou ik naald en draad weer paraat!

Lapjestherapie!!

Sinds mijn laatste bericht is er veel gebeurd. Mijn lief heeft een ingrijpende, 10 uur durende operatie ondergaan, waarbij een groot deel van de luchtpijp is verwijderd. Hij ademt nu via een stoma net boven zijn sleutelbeen, moet opnieuw leren praten en gaat 6 juni beginnen aan een lange reeks van bestralingen, 33 in totaal gedurende zes en een halve week. Dat betekent dat er vanaf dan dagelijks de reis naar Nijmegen op het programma staat, met uitzondering van de weekeinden.
Hij heeft 14 dagen in het ziekenhuis gelegen, en we rijden nog elke week 2 tot 3 keer naar Nijmegen, dus onderhand zitten er heel wat kilometers in onze benen. We doen er meestal een uur en drie kwartier over, dus dat is zo'n drie en een half uur per keer.
Het is heerlijk hem weer thuis te hebben, en op zich gaat het heel goed met hem. Hij gaat af en toe alleen boodschappen doen en weet zich goed te redden. Ik ben trots op hem en vind dat hij zich er dapper doorheen slaat!

Aan handwerken ben ik niet meer toe gekomen. Lange dagen in Nijmegen, vele uren in de auto, van alles en nog wat tussendoor regelen, en eenmaal thuis steeds te moe om nog wat te doen.
In maart was ik lekker bezig geweest maar ik heb alles uit mijn handen laten vallen en had geen idee waar ik gebleven was. Eindelijk had ik nu weer wat tijd om alles weer op een rijtje te zetten en afgelopen weekeinde heb ik eindelijk de laatste 2 blokjes van rij E van mijn Sjaantje genaaid, oftewel de Dear Jane, en gisteren heb ik in het ziekenhuis de laatste rij aan de lap kunnen zetten.
Wat was het heerlijk om weer steekjes te kunnen zetten!

En het smaakt naar meer! Het liefst zou ik aan iets nieuws beginnen, maar dat moet toch nog even wachten. Eerst zorgen dat de laatste rij van de Passion Sampler afgemaakt wordt, zodat die blokjes ook gauw aan de lap gezet kunnen worden, en ik moet van mezelf voor 1 juli de hele F-rij van de Dear Jane klaar hebben, zodat ik niet achterloop op mijn eigen schema. Ik hoop nu echt elke dag even iets te kunnen doen, al is het maar een half uur. Voor mij is het naaien een manier om alles een plaatsje te geven en te verwerken wat ons is overkomen. Ik weet het, het is manlief ten deel gevallen, maar het heeft ons beider leven overhoop gehaald en had ons leven volledig over genomen.
Nu proberen we toch weer ons leven terug te pakken, en voor mij is het spelen met lapjes en draadjes weer een mooi begin.

Vóór ik daadwerkelijk de naald ter hand nam heb ik weer eens lekker in de mooie quiltboeken zitten bladeren, en ik kwam toch weer verschillende quilts tegen waarvan ik dacht "ooit". Eigenlijk veel meer dan ik dacht, dus ik moet echt zien een hoop tijd vrij te kunnen maken!
Geen betere therapie dan de  L*A*P*J*E*S*T*H*E*R*A*P*I*E*

Opeens staat alles stil.....................

Vandaag even geen lapjes of blokjes. Mijn hart is zo zwaar, dat ik het maar even vertel. 

Mijn lief is al een tijdje aan het kwakkelen. Totdat hij gistermorgen verschrikkelijk veel bloed ophoestte, en we door de huisarts gelijk doorgestuurd werden naar de spoedeisende hulp. Daar stonden ze al op ons te wachten, en manlief werd opgenomen. Gisteravond werd er een CT-scan gemaakt, en vanmorgen volgde een bronchoscopie. De arts zei mijn man dat hij mij zou bellen, maar manlief wilde dat liever zelf doen. "Kun je direct komen, de dokter wil ons spreken", dus ik spoedde me naar onze dochter en samen reden we naar het ziekenhuis.
Je weet dat je slecht nieuws gaat krijgen, en ja, dat kregen we. Een enorme tumor in de luchtpijp, en rondom bloedend vlees. Verdere uitslagen moeten nog komen, dus de kaarten liggen nog niet allemaal op tafel. Dat zal nog zeker een week duren, en omdat het ziekenhuis op dit moment niets kan mocht mijn lief mee naar huis.

Wél is ons verteld dat er weinig opties zijn en dat het er heel, héél slecht uit ziet. We hopen dat een academisch ziekenhuis nog iets voor ons kan betekenen, want de ziekenhuizen in de omgeving kunnen deze vorm van kanker niet behandelen.

We zijn verdrietig en aangeslagen, maar gelukkig wel samen!

Ik beloof jullie, mijn lezers, dat ik jullie niet zal vervelen met akelige verhalen. De volgende keer praat ik weer over lapjes, draadjes en blokjes, maar nu moest ik toch even mijn hart luchten.

Liefs, Mar

Schrikkelen

Nou eens niet een seconde, maar een hele dag! We hebben een schrikkeldag te pakken!!!
De huishoudelijke bezigheden van een normale maandag worden zonder aarzelen door mij terzijde geschoven, want nee, deze dag is míjn dag! Ik werd gelukkig op tijd wakker, en ontdekte de blauwe hemel en de stralende zon. Nou weet ik het zeker: er komt zelfs zegen van boven!

Eerlijk gezegd komt het goed van pas. Dit weekeinde verjaarde mijn lief, en we hadden maar liefst twee dagen feest. Ik heb dan ook echt na vrijdagmorgen geen steekje meer kunnen zetten, laat staan enig voorbereiding kunnen maken voor de komende week, dus ik ben maar wat blij met deze mooie, blanke dag die voor me ligt!

Je snapt het al: Voor uitgebreid bloggen heb ik vandaag geen tijd! Ik wil geen kostbare minuten verspillen.......

Van de hak op de tak

 De eerste 4 blokken van de Antieke Wedding Sampler zijn af! Rij 1 en 2 zijn dus gemaakt. 

Wat zijn het leuke blokken om te maken! 

In rij 3 zitten maar liefst 3 applicatieblokken, en daar verheug ik me zeer op.

 Gek eigenlijk, vroeger zou ik er met een grote boog omheen zijn gegaan, 

en nu ben ik juist helemaal gek van applicatieblokken.

 Dat smaak zo kan veranderen!

Zo at mijn lief vorige week de Condésoep die ik hem voorschotelde! 

Dat is een stevige bruine bonensoep naar Franse receptuur. 

Mijn lief, waar ik nog nooit één bruine boon of kapucijner in kreeg!

 Okee, ik had de staafmixer gebruikt om de bonen te pureren en het daarna ook nog eens door de zeef gehaald, maar toch. 

Nou is mijn lief niet vies van een borrel, en hier ging een flink glas rode wijn in 

én ook nog Madeira, en hij heeft gesmuld! 

Een paar dagen later zei hij dat ik wat hem betrof de soep snel nogmaals mocht maken,

 zo lekker vond hij het. Ik was even sprakeloos! Smaken veranderen!

Ja, de liefde van de man gaat door de maag.

 Dat brengt me op onze kleinzoon, die straks komt lunchen. 

Hij is 10 jaar oud, en sinds de logeerpartij van voor de kerst

 (toen andere oma geopereerd moest worden) 

komt hij regelmatig hier op donderdag lunchen. Dat vindt hij voor mij gezellig, 

en voor hem zelf gewoon lekker, want dan is er vaak iets extra's. 

Worstenbroodjes, rookworst, croissantjes of hij gaat de keuken in en bakt voor ons allebei eitjes. 

We kletsen even bij, soms vraagt hij oma om raad 

en drinken samen kinderkoffie (caramelsmaak) 

en dan gaat hij weer op zijn fietsie. 

Manlief zei vanmorgen al "jij hebt zeker een date, en ja, 

straks weer een kwaliteitsmoment met kleinzoon! 

Ik ben ook weer aan het borduren geslagen.

 Ik heb vele patronen opgeslagen voor ooit, en bedacht dat het ooit nu maar eens moet beginnen. 

Ik zocht een oude SAL van 2007 op van Maryse, 

en het is de bedoeling elke maand een Maison de maître te borduren. 

Ik ben rechts onder begonnen met december, want in die hoek begin ik altijd graag. 

Het is de bedoeling dat hij in december klaar is, dus ik moet wel even een goed begin maken, 

want ik ben gisteravond pas begonnen.

Naast de SAL wil ik dit jaar ook een hoop kleine borduurtjes maken, want ik ben dol op kleine patroontjes. 

Vooral die van Blackbird Design zijn hier favoriet, en ik heb er vele!

Het is heerlijk om het naaien en borduren af te kunnen wisselen.

Eén klein borduurtje is helemaal af, de Winter's Night Drum, een klein speldending van BD. 

Ik had hem al in elkaar zitten toen ik zag dat ik mijn initialen ben vergeten, 

dus ik heb er maar even een M opgezet van een bandje, maar dat laat ik denk ik niet zo. 

Misschien wat leuke bedeltjes of zo; maar eens kijken waar ik tegenaan loop!

Speldenkussentjes heb je nooit genoeg immers, en ze zijn snel gemaakt!

Eerder deze maand maakte ik snel dit borduurtje.

Het beursje moet ik nog in elkaar zetten, en de beugel eraan maken. Leuk voor vingerhoedjes en dergelijke, als kleindochter en niet mee op de loop gaat!

Een vrolijke groet van Mar

Een Topweek!

Het was van de week een TOPWEEK! 

Allereerst werd mijn bestelling uit China compleet, met stofjes en kantjes, 

en ik ben er heel tevreden mee. 

Mijn lief begrijpt niet hoe het kan en denkt dat de postbode beslist om extra geld vraagt,

 maar dat is natuurlijk niet zo. 

De stofjes zijn lief, en de kantjes zijn super!

Ik probeerde van de week wat meer tijd voor mezelf te nemen,

 en zat tijdens de regen lekker met een borduurtje op mijn vaste stekkie aan de eettafel, 

terwijl de slowcooker bezig was met ons diner. 

Vitrage opengeschoven zodat ik zicht had op de vogels in de tuin, 

die door ons altijd goed gevoerd worden. 

Er  gaan hier sloten pindakaas door,niet die speciale voor vogels, 

maar gewone met stukjes noot, 

want onze tuinfluiters hebben best noten op hun zang!

 Plotseling brak de zon door, 

en als echte dochter van mijn moeder krijg ik dan te maken met heftige voorjaarskriebels. 

Dan moét ik gewoon iets schoonmaken of reorganiseren of wat ook maar. 

Ik besloot dat ik eens even wat kasten zou verplaatsen. 

Mijn lief was er niet; die ziet altijd enorm tegen zulke klussen op, 

dus die heb ik dan graag uit de buurt. 

De grootste kast is loodzwaar, dus ik belde naar schoonzoon of hij even een handje kon helpen. 

Hij kwam gelijk (woont 300 meter hier vandaan) en ik pakte snel beide kasten uit. 

In de ene staat het glasservies en onze drankvoorraad, in de andere onze serviezen. 

Ik vertelde eerder al dat ik de kasten graag wil schilderen, 

maar mijn lief is daar nog niet aan toe, dus verplaatsen is dan het beste alternatief.

 Onze woonkamer is niet bijster groot en best vol, vooral als vrouw met een hobby die in de kamer wordt beoefend! 

[ Wat beschrijf ik dit toch keurig: lees hier maar gerust dat elke lade, plank, mand, koffer, dienblad voorzien zijn van hobbymatige attributen zo handig zó voor het grijpen]. 

Er mocht dus best iets extra lucht in de kamer komen. 

We hebben de boel dus flink verschoven, en nu is het geheel veel luchtiger en minder vol met dezelfde spullen; alleen met inruimen kon er opeens veel meer in de kasten en werd het helemaal een stuk opgeruimder. 

Toen mijn lief thuis kwam was hij blij verrast en opgetogen;

 ik heb zelfs toestemming gekregen om zijn grote donkere kast in elk geval aan de binnenkant licht te mogen maken. 

Een behangetje of schilderen,dat moet ik nog even bezien en het moet wachten tot de volgende aandrang!

Ach, wat zat ik weer lekker aan mijn opgeruimde tafel, en het gestarte borduurtje was dan ook klaar in een mum van tijd.
 Ik wist dat ik nog ergens op mijn grote hobbyzolder van die mooie beugeltjes had om er een klein beursje van te maken, en laat ik dat nou ook nog binnen 5 minuten kunnen vinden! Het ligt inmiddels klaar om verwerkt te kunnen worden. Dat wordt dus vervolgd! 

http://sentimentalstitches.net/free-stuff/block-of-the-month-quilt-designs/the-1857-album-quilt/

Op internet vond ik weer een nieuwe BOM; een antieke dit keer van
Gay Bomers van Sentimental Stitches,
genaamd de 1857 Album Quilt. 

Ik ben nog niet gestart, maar ik word er wel weer helemaal blij van, want ik ben toch echt dol op dat antieke, en helemaal met veel applicaties!

Vrijdagmorgen kwamen mijn quiltvriendinnen en hebben we heerlijk zitten werken, 

gezellig kletsend en snoepend. 

Eentje had lekker gebak meegenomen, en de meisjes krijgen van mij altijd een lunch. 

Dit keer iets vroeger, want na de lunch togen we naar de Handwerkbeurs in Zwolle. 

We hadden een topmiddag! 

Gauw de dingen gekocht die ik echt nodig had, om daarna gewoon lapjes te scoren puur voor de "heb", maar wel om te gebruiken natuurlijk!

Ik deed mezelf ook een setje nieuwe naalden kado, speciaal voor applicaties. Ze waren niet goedkoop, een buisje kost bijna 12 euro, maar oh, wat naait en appliceert dat prettig! 

Ze zijn van het merk Roxanne.

Lapjes heb je als quilster nooit genoeg natuurlijk!

De meeste lapjes kocht ik overigens bij Wietske Meinders van Bossche Quilts. 

Wat een lief stel, die Wietske en haar Herman. 

Die gun je gewoon alle geluk van de wereld, en ze nam ook even de tijd om gezellig te kletsen!

Moe en voldaan kwam ik weer thuis, met weer volop inspiratie voor de komende tijd!

Spannend!

Steeds meer mensen bestellen spullen in China, waar je nog voor relatief weinig geld leuke waar kunt kopen. Veel wordt verzonden zonder verzendkosten, en of de verkoper betrouwbaar is blijkt wel uit de reviews. Je kunt ook gegarandeerd kopen, en vaak hoef je geen verzendkosten te betalen. Wel goed op letten, want anders kunnen de verzendkosten wel erg oplopen als je het doet!
Zo heb ik eindelijk de stoute schoenen eens aangetrokken en heb ik mooie kantjes besteld!

Mijn zusje heeft er goede ervaringen mee, dus wellicht ik binnenkort ook!

Ik ben reuze benieuwd wanneer ze aankomen, en zie de kantjes al verwerkt in speldenkussentjes, geurzakjes en wat al niet meer!

Ik ben van plan de komende tijd veel te borduren, en vind het vaak zo schattig om het af te werken met een mooi kantje. Kom dus maar op met dat kant!!

Groet van Mar