Van de hak op de tak

 De eerste 4 blokken van de Antieke Wedding Sampler zijn af! Rij 1 en 2 zijn dus gemaakt. 

Wat zijn het leuke blokken om te maken! 

In rij 3 zitten maar liefst 3 applicatieblokken, en daar verheug ik me zeer op.

 Gek eigenlijk, vroeger zou ik er met een grote boog omheen zijn gegaan, 

en nu ben ik juist helemaal gek van applicatieblokken.

 Dat smaak zo kan veranderen!

Zo at mijn lief vorige week de Condésoep die ik hem voorschotelde! 

Dat is een stevige bruine bonensoep naar Franse receptuur. 

Mijn lief, waar ik nog nooit één bruine boon of kapucijner in kreeg!

 Okee, ik had de staafmixer gebruikt om de bonen te pureren en het daarna ook nog eens door de zeef gehaald, maar toch. 

Nou is mijn lief niet vies van een borrel, en hier ging een flink glas rode wijn in 

én ook nog Madeira, en hij heeft gesmuld! 

Een paar dagen later zei hij dat ik wat hem betrof de soep snel nogmaals mocht maken,

 zo lekker vond hij het. Ik was even sprakeloos! Smaken veranderen!

Ja, de liefde van de man gaat door de maag.

 Dat brengt me op onze kleinzoon, die straks komt lunchen. 

Hij is 10 jaar oud, en sinds de logeerpartij van voor de kerst

 (toen andere oma geopereerd moest worden) 

komt hij regelmatig hier op donderdag lunchen. Dat vindt hij voor mij gezellig, 

en voor hem zelf gewoon lekker, want dan is er vaak iets extra's. 

Worstenbroodjes, rookworst, croissantjes of hij gaat de keuken in en bakt voor ons allebei eitjes. 

We kletsen even bij, soms vraagt hij oma om raad 

en drinken samen kinderkoffie (caramelsmaak) 

en dan gaat hij weer op zijn fietsie. 

Manlief zei vanmorgen al "jij hebt zeker een date, en ja, 

straks weer een kwaliteitsmoment met kleinzoon! 

Ik ben ook weer aan het borduren geslagen.

 Ik heb vele patronen opgeslagen voor ooit, en bedacht dat het ooit nu maar eens moet beginnen. 

Ik zocht een oude SAL van 2007 op van Maryse, 

en het is de bedoeling elke maand een Maison de maître te borduren. 

Ik ben rechts onder begonnen met december, want in die hoek begin ik altijd graag. 

Het is de bedoeling dat hij in december klaar is, dus ik moet wel even een goed begin maken, 

want ik ben gisteravond pas begonnen.

Naast de SAL wil ik dit jaar ook een hoop kleine borduurtjes maken, want ik ben dol op kleine patroontjes. 

Vooral die van Blackbird Design zijn hier favoriet, en ik heb er vele!

Het is heerlijk om het naaien en borduren af te kunnen wisselen.

Eén klein borduurtje is helemaal af, de Winter's Night Drum, een klein speldending van BD. 

Ik had hem al in elkaar zitten toen ik zag dat ik mijn initialen ben vergeten, 

dus ik heb er maar even een M opgezet van een bandje, maar dat laat ik denk ik niet zo. 

Misschien wat leuke bedeltjes of zo; maar eens kijken waar ik tegenaan loop!

Speldenkussentjes heb je nooit genoeg immers, en ze zijn snel gemaakt!

Eerder deze maand maakte ik snel dit borduurtje.

Het beursje moet ik nog in elkaar zetten, en de beugel eraan maken. Leuk voor vingerhoedjes en dergelijke, als kleindochter en niet mee op de loop gaat!

Een vrolijke groet van Mar

Een zomerse turbo

Het is gek, maar waar bij menig ander het handwerken op een lager pitje wordt gezet, zet ik juist een tandje bij! Natuurlijk door het gebrek aan warmte blijft  de zin om te naaien stevig overeind. Momenteel word ik ook nog een beetje geholpen door de natuur, want ik ben honds verkouden en ik voel me een beetje grieperig. Te goed voor in bed, te lamlendig om veel te doen, maar een beetje naaien in mijn lekkere stoel bij de grote tafel is dan een uitkomst. Wel moet ik af en toe naar buiten, want onze kleine vriend Duke logeert hier sinds zondag weer, en hij blijft waarschijnlijk tot volgende week dinsdag. Het zal voorlopig de laatste keer zijn, want er zijn geloof ik niet meer reisplannen.

Het naaien verliep de laatste tijd dus vlot, zodat ik een hele rij van 13 blokjes aan mijn Sjaantjeslap heb kunnen zetten! Daar werd ik wel heel blij van, want ik liep een beetje achter op mijn eigen planning, en die achterstand is voor Sjaan wel helemaal ingelopen.
Maandag kwamen er weer twee blokjes bij van rij C, dus ik ben er echt lekker mee bezig.

Twee weken geleden logeerden de kleinkinderen hier, en ze waren op zolder aan het spelen, waar ze van mij een echte hut mochten maken achter het dakbeschot. Op jacht naar dingen om de hut gezellig te maken zaten ze in mijn dozen te trekken, en al gauw werd ik erbij geroepen, want het olijke tweetal wilde wel met mij de zolder opruimen. Nou weet ik niet wat zij onder opruimen verstaan, want in een mum van tijd was het een grote bende! Overal lag wat, en vooral heel veel weggestopte projecten, zowel klein als groot, allemaal met de bedoeling om het  ooit af te maken.
Gelukkig had ik een grote berg tasjes van de Dolly Quilts waar ik ooit aan mee heb gedaan, dus project voor project werden netjes in de tasjes gedaan. Daarna mocht het tweetal allebei een project uitzoeken wat ik nog dit jaar af moet maken, dus op hoop van zegen maar. Die twee tasjes zijn een verdieping lager belandt, en ik ontvluchtte de zolder maar weer snel. Als ik weer wat beter in mijn vel zit zal ik nog wel een keertje kijken, en misschien wel een goed plan maken.

Toch was het wel weer even een Eyeopener voor me, want ook beneden zag ik alleen maar bakken met lapjes en stapeltjes met blokken. De lapjes heb ik zoveel mogelijk in een grote lade in de woonkamer gedaan, waar ik ze zo kan pakken, en de stapel blokken heb ik maar weer eens ter hand genomen. Het zijn blokken van de 1865 Passion Sampler, en ik besloot maar gelijk dat ook die blokken aan elkaar gezet moesten worden. Ik merk immers bij mijn Dear Jane dat het aan de lap kunnen zetten voor mij heel motiverend werkt!

 Sinds maandag ben ik de blokjes van de Passion Sampler dus aan elkaar aan het zetten, maar wel met een sashing ertussen. Hiervoor koos ik een mooi witje, in een roomwitte tint. Ik vind dat toch mooier dan gelijk aan elkaar. Het is even wat meer werk, maar nu ik de blokken aan elkaar zet word ik toch ook weer verliefd op deze mooie sampler. Ik loop flink achter op de website, maar ik ben dan ook veel later begonnen. Eén rij is klaar, en met de tweede ben ik nu bezig. Ik heb inmiddels 30 van de 50 blokjes gemaakt, dus ik kan nog even vooruit!

Eigenlijk zou ik ook het middenstuk van mijn Gertrude moeten quilten, maar mijn spieren zijn nu al zo pijnlijk dat ik dat maar even achterwege laat tot ik me iets beter voel. Het komt immers niet op één of twee weken aan toch!

 

 

 

Van een inhaalslag en logeerpartij

Kijk eens wat een gezellige logé we hier hebben!

Het is kleine Duke, die hier inmiddels bijna 10 jaar geleden in ons gezin werd geboren,als enig kind van onze eigen teckel. Hij blijft hier 10 dagen logeren. Hij is inmiddels al dikke vriendjes met onze kat Dorus, en het is alsof hij nooit is weggeweest. Hij is een ruwhaar dwergteckel, en klein is hij gebleven. Duke is net als zijn moeder een echte lieverd, en dol op kinderen, en zij op hem natuurlijk.
Onze kleindochter kwam ook maar gelijk logeren, want met een extra hondje erbij was het hier voor haar luilekkerland, want ze is dol op dieren. Duke vindt het ook fijn, en functioneert gelijk als kruimeldief. Handig!!
Dorus is net zo ontspannen als altijd!

Roos bleef maar één nacht, dus gisteren heb ik nog lekker een dagje voor mezelf gehad. Ik ben een heel eind opgeschoten met de blokjes voor mijn Jane, want er zijn er vorige week maar liefst 8 gemaakt. Dat betekent dus dat er inmiddels 12 blokjes zijn gemaakt.

De foto's zijn niet geweldig, want ze zijn 's avonds gemaakt, maar dat mag de pret niet drukken!

Dit blokje is heel mooi geworden, doordat ik het binnenstuk op luierinleg heb genaaid. Je krijgt daar heel mooi strak naaiwerk van, zelfs met de hand.

In mijn vorig logje had ik er al 3 laten zien, en hier nog even de laatste 4 samen.

 

Gisteren nog een blokje gemaakt, en inmiddels zit de rij ook al bijna aan elkaar, met sashings aan de onderzijde voor alvast de volgende rij. De foto is wat flets, en ik moet hem nog even beter strijken.

Nu maar hopen dat deze week net zo voorspoedig gaat verlopen, want dan heb ik mijn achterstand weldra ingelopen!

Groet, Mar

Brief voor Jane (2)

Lieve Jane,

Iemand wees me erop dat jij je quilt maakte in oorlogstijd. Ik had me dat nog niet zo gerealiseerd, maar inderdaad was het de grote Amerikaanse Burgeroorlog die uiteindelijk een einde maakte aan de slavernij. De naweeën hiervan zijn nog altijd voelbaar, al was het maar in de Zwarte Pietendiscussie van vandaag de dag. Wat zou je ervan opkijken als je wist dat jullie nu voor het eerst een zwarte president hebben! Hij is bezig met zijn tweede termijn, en heeft het heel moeilijk gehad, want toen hij aantrad was er een diepe economische crisis gaande, wereldwijd, maar gelukkig heeft hij jullie economie weer aan de praat gekregen en mag hij wat succesjes bijschrijven. Het is gek, maar hij is overal ter wereld populair, behalve bij de Amerikanen zelf. Hij heeft zelfs de Nobelprijs voor de Vrede gewonnen. Dat had je toch nooit kunnen denken, of wel Jane?

Vandaag de dag zijn er geen slaven meer, behalve in de onderwereld. Toch is er nog altijd geen gelijkheid voor de mensen, want nog altijd staan veel gekleurde mensen in de verkeerde lijstjes. Zo dwong president Kennedy een universiteit om een zwarte man aan te nemen, en uiteindelijk bekocht hij dat in 1963 met zijn leven. Ook Martin Luther King werd vermoord, en toen dat gebeurde huilde de hele wereld. Zwarte mensen hebben op papier nu dezelfde kansen, maar moeten wel veel harder werken om die kansen daadwerkelijk te grijpen.

Er is in de 150 jaar tussen jou en mij een hoop gebeurd, en heel veel veranderd. Soms ten goede, maar vaak ook niet. Geld is niet langer een ruilmiddel, maar een doel op zich. Het hele leven is daaraan ondergeschikt geraakt. Grote banken hebben meer macht dan regeringsleiders, en als zij er een puinhoop van maken moeten de regeringsleiders het oplossen, waarna het spel weer van voren af aan gaat beginnen. Onder de noemer religie worden vele oorlogen gevoerd, en de daaruit geleerde lessen beklijven niet lang. Dat was voor jouw tijd al zo, en tijdens jouw tijd, en ook tijdens mijn jaren.

Wat blijft is de liefde. Zonder liefde zijn we nergens. Dankzij de liefde creëren we een gezellig en veilig thuis voor hen die ons dierbaar zijn.  In dat veilige thuis proberen we onze kinderen en kleinkinderen normen en waarden over te brengen; we leren ze van goed en kwaad, en dat geluk vaak zit in de kleine dingen. Zo had ik gistermorgen een klein geluksmoment met mijn kleinzoon van 9. Hij kwam even buurten, en dronk met mij koffie in de keuken. Ik een melkkoffie, en hij een "kinderkoffie", koffie met caramelsmaak en veel melk van Buisman. We spraken over het draaien van de wereld, en hij vroeg welke kant we op draaiden. Ik legde het uit aan de hand van de maan, en wees welke kant we dus uitdraaiden. Toen vertelde ik hem dat we ook in een jaar helemaal om de zon heen draaien, en dat we dat doen met een snelheid van bijna 30 kilometer per seconde. Ik vergeleek dat met een kermisattractie. Hij keek me vol ongeloof aan, en zei: Maar oma, hoe kan dat nou, want ik voel er niets van. Ik word helemaal niet misselijk! Samen verwonderden we ons over deze wijsheid, en hij vertelde het direct thuis.

Zo kletsen we regelmatig heel wat af met ons tweeën, en we leren veel van elkaar. Zo heeft hij op school erg veel moeite met rekenen, en ik denk dat hij aan de ene kant inderdaad rekenkundig inzicht mist, maar dat de moderne lesmethode van nu het kind ook in verwarring brengt. Zo moest hij tijdens een Opa en Oma dag op school rekenen, en kreeg hij een tekening van een weiland met 5 geiten. Hij moest het weiland met factor 2 vergroten, en vervolgens vertellen dat er nu 10 geiten in konden staan. Kleinzoon kwam echter maar tot 7. Ik vroeg hem hoe hij aan het getal 7 kwam, en toen zei hij me: Ja, maar oma, als er 10 geiten in moeten hebben ze toch geen ruimte genoeg om te lopen en te spelen, en ja, aan het plaatje te zien had het kind gelijk. Ik riep de juf erbij, en wees haar op zijn inzicht. Rekenkundig gezien had het kind het fout, maar het kind paste wel toe wat hij van huis uit mee krijgt, namelijk dat het niet erg is dat hij een dier eet, maar dat we dan wel moeten zorgen dat het dier een goed leven heeft zolang hij leeft. Dat we liever minder vlees eten, maar dan wel eerlijk vlees.
We leren ze respect te hebben voor anderen, en het verschil tussen mijn en dijn. We leren ze dat ze ergens voor moeten sparen, en dat niet alles vanzelfsprekend is. We leren ze over liefde, over eerlijkheid en vertrouwen.

Veel van wat wij ze nu leren zal niet zoveel verschillen met de lessen van toen. Ik weet niet of jij kinderen en kleinkinderen hebt gehad, maar je zou ze vast hetzelfde hebben geleerd. Misschien konden jouw eventuele kleinkinderen je ook wel uittekenen met lapjes, draadjes en een kleed op schoot. Oma is een echte lapjeskat wordt hier gezegd, en ik hoop dan ook dat ze later een quilt van mij bewaren, en de liefde voelen die erin verwerkt zit.

En zo zijn we ongemerkt weer aangeland bij de lapjes. Ik heb weer twee blokjes gemaakt voor mijn "Sjaantje", en als ik er mee bezig ben zou ik alles wel aan de kant willen zetten om vooral door te gaan, maar dat doe ik niet. Ik ben met meer dingen bezig, en één ervan (Getruds' Coverlet) wil ik graag voor de zomer af hebben, dus ik zet ook heel wat diamantjes aan elke week. Op de foto zie je alle diamantjes van januari tot nu toe. Er is ook al een grote punt klaar. Ik hoop volgende maand alle diamantjes genaaid te hebben, zodat ik dan verder kan met het middenstuk. Ik zal er dus nog even flink aan moeten trekken!
Hierbij de foto's: ik heb de blokjes nog niet gestreken, dus hier en daar krult er wat op, maar alla. 
Ik wil de komende 14 dagen ook nog 5 blokjes maken voor mijn Passion Sampler, en dan ben ik helemaal bij! Ik heb de laatste tijd maar liefst 7 blokjes gemaakt, dus ik ben lekker aan het inlopen. Er zijn nu 3 rijen helemaal klaar, dus binnenkort zet ik ze alvast aan elkaar.

Ik geniet van het naaien, en hou van het heerlijke gevoel van rust dat het me brengt.

Lieve Jane, ik zou wel uren door kunnen kletsen, maar dat doen we een volgende keer. Tot gauw!

Mar Sutherland

Van een engel en bengels!

De tijd gaat toch wel heel snel, merk ik zo als ik naar mijn laatste "echte" blogverslag kijk. Soms is het leven van alledag gewoon te druk om ook nog te bloggen. Zo zou er bij ons een "slimme meter"worden geplaatst, en ik bedacht dat gas en stroom er even af zouden gaan. Daarmee zou de cv dus ook uit gaan, en het leek me handig als de monteur die maar even weer voor me op zou starten, want ik ken het apparaat nog niet. Alleen: tijdens de verhuizing is alles waar we geen raad meer wisten naar zolder gegaan, en er was alleen een heel smal paadje tussen de dozen. De CV was absoluut onbereikbaar! Ik had de klus steeds voor me uitgeschoven, want zodra ik maar even op zolder kwam (als het echt niet anders kon) zonk de moed me in de schoenen. Nu moest ik eindelijk wel, en er was geen excuus meer voor. Na drie dagen van ruimen, ruimen en nog eens ruimen kwam ik eindelijk op de plek van de CV, twee uur voor de man zou arriveren. Opeens bemerkte ik dat het er kletsnat was, en ik vond al snel de boosdoener. Gauw de servicelijn gebeld, en binnen een half uur stuurden ze een monteur. Die verdween snel naar mijn inmiddels opgeruimde zolder en ging gauw aan de slag. Toen hij eindelijk beneden kwam vertelde hij dat we echt een engel op de schouder hadden, want de rookgassenafvoer was verkeerd gemonteerd,  met een grote knik waar water in bleef staan, en dat water had rubbers en materiaal aangetast, zodat het bijna door was. Pure koolmonoxide had dan vrij ons huis kunnen vullen en dan hadden we het niet na kunnen vertellen! 't Was een wonder dat het nog niet was gebeurd. Daar schrok ik dus behoorlijk van, maar mijn schuldgevoel vanwege het feit dat ik de opruimklus maar steeds voor me uit had geschoven verdween wel als sneeuw voor de zon, want als ik eerder had opgeruimd had ik de lekkage misschien wel nooit opgemerkt! Een geluk bij een ongeluk dus! Manlief hangt nu wel een CO2 melder op!

Verder is het gewoon druk geweest, met twee keer een logeerpartij van de kleinkinderen. Dat is altijd heel gezellig, maar ook wel vermoeiend. Wat een tomeloze energie hebben die toch elke keer, en nu zijn ze beiden helemaal een beetje hyper nu de Sint weer in het land is. De oudste (9) weet hoe het in elkaar steekt, maar wil er eigenlijk nog niet aan. Er mag geen Sinterklaasjournaal worden overgeslagen, en hij zingt en knutselt de hele dag voor de Sint. Wij kopen weliswaar de cadeautjes,  maar die man is toch wel echt volgens hem. Eén van de leukste dingen dit weekeinde vonden de kids het feit dat ze achter mijn laptop mochten kijken naar wat afleveringen van Catweazle. Ik zag dat in mijn jeugd, en lag daar dubbel om, en dat deden de kinderen nu nog steeds. Hier even de link:  

O ja, en de kat bleek geen poes maar een kater, maar dat mag de pret niet drukken. 't Is een bengel zodra hij wakker is, maar ook een enorme lieve knuffel die alles goed vindt. De kinderen lopen de hele dag met hem te zeulen, en hij vindt alles goed. Slapen doet hij bij de hond, lekker tegen elkaar aan, en hij probeert af en toe nog te sabbelen bij de hond, die daarvoor lekker op haar rug gaat liggen om het hem mogelijk te maken. Ik vind dat toch wel heel bijzonder.....

En dan het handwerken: Natuurlijk heb ik wat gedaan! Er zijn maar liefst 6 blokken bij gekomen van mijn 1865 Passion Sampler, en heel  wat diamantjes zijn aan m'n Coverlet gezet, zodat ik deze week de onderkant bereik. Daar ben ik wel blij mee, want het is wel wat eentonig werk, maar het resultaat mag er gelukkig wel wezen! Verder gebreid, geborduurd, gefestonneerd en nog wat geoefend met de naaimachine.
Ik voel me ook een beetje onrustig, want er is zoveel wat ik nog wil! Ik heb best veel rond gekeken bij andere bloggers, en ja, dan krijg je toch wel eens teveel prikkels. Ik moet nog één blokje breien en dan de rij aan de rest zetten, en daarna komt er wel weer wat ruimte, dus wellicht start ik toch nog iets nieuws van mijn verlanglijst elders op deze pagina. We zullen zien......
Met name de Dear Jane en de Hope quilt staan wel erg te trappelen!!! De Dear Jane is natuurlijk bij iedereen wel bekend, maar hierbij nog even een foto van de Hope (Collection for a cause: Hope)
De stof ligt al klaar, nu alleen nog de tijd.....

Verse maand .......

En zo is oktober omgevlogen! Wel een maand om in te lijsten, want ik heb alles kunnen doen wat ik mezelf had voorgenomen. Toch wel handig dus, een lijstje opstellen van wat je wilt doen in de maand die voor je ligt. Mijn lijstje voor november ligt ook al weer klaar. Zo wil ik de laatste 7 blokjes breien van mijn breideken. Even heb ik zitten twijfelen of ik de deken niet een keer zo groot zou maken, maar eerlijk is eerlijk: breien is niet echt mijn ding! En aangezien er zoveel is dat ik ooit nog wíl doen, blijft het bij 35 blokken. In december kan ik dan de rand breien, en dan is de deken voor oud en nieuw af!

October was running very fast, but I'm glad I have done the things I wanted to do. I had made a list with things to do, and it works very good for me to do the things I've planned. My list from November is also made, and so I'm planning to knit the last 7 blocks of my knitted blanket. Knitting, it is not my kind of work, so I'm glad the job is almost done. This month the blocks, and next month the knitted border, and then it's done.

Ik wil graag elk kwartaal iets afmaken, en daar heb ik een mooi begin mee gemaakt. Al heel lang wil ik eindelijk achter de naaimachine kruipen om machinaal door te quilten, maar het ontbrak me steeds aan durf. Uit de gekregen doos van een vriendin heb ik een kleine reeds gedubbelde top gehaald, en ik ben gaan quilten. Ik wilde graag een kiezelsteenmozaïek op de achtergrond maken, en dat is wonderwel gelukt! Ik ben erg tevreden met het resultaat, en nu durf ik ook aan wat grotere dingen te beginnen uit dezelfde doos. Ooit hoop ik ook mooie verenpatronen te kunnen maken, maar nu is mijn hand daarvoor nog niet vast genoeg, maar er is een begin gemaakt, en die eerste affo gaat dit kwartaal zeker lukken.De foto laat helaas het quiltwerk niet goed zien, dus morgen nog maar even bij daglicht proberen.

I want to finish every quarter at least one thing, and I've made a good start with it. I intended long to start machine quilting, but so far I didn't have courage enough. I choose a small quilt from the works I got from my friend and I started quilting. I'm even satisfied with the result!! It will take some time before I can make feathers and other free patterns, but it is a good beginning. Now I have enough courage to quilt another quilt from the box in the same way. My hand is not certain enough to make feathers, but I'll keep trying! I'm pretty sure I'll have my finish this quarter! I'm sorry the picture doesn't show the quiltwork; I'll try again tomorrow with daylight!

Dit weekeinde kwam onze kleindochter van bijna 6 voor het eerst logeren zonder haar grote broer. Ze zou zaterdagmiddag om een uur of drie gebracht worden, maar ze was er 's morgens al om 10 uur, want ze kon niet langer wachten. Ze wilde graag knutselen met oma, dus na een poesje werd er een guirlande gemaakt van engeltjes. Ik vond een voorbeeld op Pinterest; de stof werd alleen vervangen door ronde vouwblaadjes en ze mocht ze daarna met pailletten versieren. Ik ben helaas vergeten een foto te maken, daarom maar even alleen een foto van het voorbeeld. Het eindresultaat was in elk geval heel leuk, en haar moeder was dan ook blij verrast!

Last weekend our granddaughter came to sleep here for a night, and she was hours earlier than expected. She couldn't wait longer! So we made together a guirlande with angels, but I forgot to take pictures!! The example was made of fabrics, but we used round colored pages, so it was a fast job to make them. She is very proud of it. The example from Pinterest is what you see here.


Maandag en vandaag heb ik weer hard gewerkt, en ik heb de triangels rond het kompas gemaakt van de LE. Ik koos voor 2 kleuren, een bruin stofje en een groen-blauw stofje, en ik ben erg blij met het resultaat. Daarna op zoek naar een geschikte bloem voor de bloemapplicatie, en na veel wikken en wegen werd het de stof met anemoon. Anemonen zijn één van mijn lievelingsbloemen, dus dat kwam goed uit. Ze liggen nu nog los, en ze gaan er ook nog even weer af, want ik wil eerst verder met het middenstuk voor ik ze definitief vast zet.

Monday en today I was pretty busy with appliqueing the triangles round the compass. I used a brown and a blue'green fabric, and I'm happy with the look. It took some time to find the good flower in my stash, but finally  I chose a fabric with small anemones, for they are one of my favorite flowers. They match great with the rest, but I wait with sewing them for I want to make progres with the center first. 

 

Zo, dat was het weer; ik ga gauw verder. Tot gauw!

So, and now I go stitching, see you soon!

LE; the compass

I am glad to tell that my compass is finished, so now I can concentrate on the circel around. I have to prepair the fabric around the compass, so there is a lot of work to do. This afternoon I will go upstairs to choose a muslin, and after that the big work can start.

Ja, het kompas is inmiddels gemaakt, dus de cirkel eromheen is nu aan de beurt. Ik moet ook de grote lap voorbereiden, dus vanmiddag hoop ik daarvoor de stof uit te zoeken. Gelukkig heb ik een zeer grote voorraad, dus dat zal wel lukken, en dan gaat het grote werk beginnen!

But first I have to do my homework. Today I have to work in my garden, and make it ready for a wintersleep. I believe it will rain the rest of the week, so today is perfect! When I start a new project I want to work all day on the project, but of course, there are more things in life, so I also have to clean, shop, cook, gardening and do our laundry. Besides, since we are moved I go 2 or 3 times a week to the  fitnessclub, to get a more healthy lifestyle. And yes, you can only do one thing at the time!

Eerst echter even aan het werk. Ik wil de voortuin even door en hem winterklaar maken. Ik heb ook een vracht bollen gekocht die ik wil planten. Vandaag is het nog droog, en het gaat geloof ik de rest van de week regenen, dus de ideale dag. Ik zou liever de hele dag aan mijn LE werken, maar helaas, er is altijd van alles te doen in en rond huis. Poetsen, boodschappen, koken, de tuin, de was etc. Daarnaast ga ik 2 tot 3 keer per week naar de sportschool sinds we hier wonen, want ik wil wat gezonder gaan leven.En ja, je kunt maar één ding tegelijk!

This weekend I couldn't work as much as I had wished, for our granddaughter (5) had her fist exam for her swimming certificate. She did it well, so she is very proud now. She very needs this certificate, because she will become a mermaid when she is grown up. Kids and dreams, it is so lovely! So yesterday I also had a little time to sew some hexagons for the Getruds', but I don't show them every time, only when I've made a big part.

Het weekeinde heb ik niet zoveel kunnen handwerken als ik wel wilde, want onze kleindochter van 5 moest afzwemmen voor diploma A. Het eigenlijke afzwemmen was maandag al, maar voor de knderen heet dat "proefzwemmen", zodat er niet teveel druk op komt te liggen, en zaterdag was er een waar zwemfeest. Het eerste diploma is dus op zak, en dat zal ze nodig hebben, want ze wil als ze groot is graag een zeemeermin worden. Heerlijk, kinderen en hun dromen!
Wel maakte ik nog wat hexagondiamantjes, maar die show ik niet iedere keer, maar pas als je echt flink resultaat ziet.

See you next time, tot de volgende keer,

Mrs. Sutherland