Spitsuur? Nee, spitsjaar!

Als je gaat lezen: pas op, want dit keer wordt het een lang blogje! Want al zeg ik het zelf: ik ben zó goed bezig de laatste tijd! Zoals jullie weten ben ik druk  met de Grabbelmand. Ik bedenk alleen opeens dat ik daar helemaal geen plaatje van geschoten heb! En voor wie het niet weet: ik heb op 31 december een mand gevuld met werkstukken die ik toch echt dit jaar af wil gaan maken. Er zit van alles in, klein en groot, in verschillende stadia.
Kom, dan neem ik je even mee.....

1) Allereerst mijn Dear Jane; 

de grote foto stond al in een eerder blogje, dus ik volsta nu met een kleine foto.  In januari moest ik nog 16 blokjes en 13 punten maken, plus nog een hoekblok, en die heb ik eind maart afgemaakt. De top is klaar, en ik wil haar dit jaar (machinaal) gaan doorquilten.

2) Gertruds Coverlet 

Middenstuk was al lang geleden gemaakt en ook de rest was al genaaid, het moest alleen gekoppeld worden. De grote vraag was of het zou passen, want ik werkte volledig zonder patroon en ik stelde het koppelen maar uit. Begin april ging ik er echt voor zitten en nu is het een geheel. Top klaar, nu nog dubbelen en wederom machinaal quilten.

3) Het Lentequiltje

Het topje was lang geleden gemaakt. Het was zelfs in een overmoedige bui al gequilt en had alleen nog biezen en een tunnel nodig. Eindelijk op Koningsdag, 27 april helemaal afgemaakt! Kan dus definitief van de lijst en is uit de mand!

4) The Rosewood Cottage

Ach, waarom nou toch zo lang laten liggen? Het middenstuk, 4 log cabins en 2 randen zijn al jaren klaar. Vorige week de onderrand gemaakt (het hekje) en vandaag de applicaties gefestonneerd.

Nu nog de bovenrand, en dan kan het in elkaar en heb ik mooie blokken om het free motion quilten te kunnen oefenen. 't Zou fijn zijn als ik dat dit weekeinde kan doen! Het afmaken dan wel te verstaan!

En ja, het feitelijke afmaken gaat reuze vlot en is een werkje van niets, maar het bleef natuurlijk liggen omdat mijn smaak is veranderd. Ik ben enorm gaan houden van quilts met een antieke uitstraling, en deze is vooral fris en kleurig. Daarom ook geen angst om straks door te quilten; het is een hele leuke oefenquilt en mijn lieve kleindochter 't Roosje in de Knop wil hem maar wat graag op het logeerkamertje opgehangen zien!

5) Een miniquiltje Dear Jane

Ooit begonnen in groen en rood, tot ik bedacht dat ik blauw, roze, bruin en rood wilde. Opnieuw begonnen, en hiervan een klein quiltje gemaakt om het doorpitten te oefenen. Dat is dus voor de verandering een handprojectje. Nou heb ik net een super de luxe stoel gekocht met een linnen bekleding, dus als ik nu ga zetelen kan het met een fijn handwerkje bij de hand. Hier even een foto erbij van de fijne stoel.

Met stoffen leuning altijd een speldenkussen bij de hand!
In het poppenwiegje ernaast kruipt elke avond Rakker, één van de asielkatten die bij me in is getrokken. Elke avond tegen kwart over 9 kruipt Rakker erin en gaan zijn luikjes dicht! Zo schattig!

Het quiltmotief is getekend op soluvlies; dat zou ik nu niet meer doen maar ik was al begonnen met de steekjes en laat het nu maar zitten!

6) Een Feathered Star blok. 

Ooit gemaakt om er het middenstuk van Gertruds' Coverlet mee te beginnen, tot ik een andere ingeving kreeg. Geen malheur, want nu is het wederom een perfect blok om het FMQ te oefenen!
Het formaat is dat van een kussen, en zo maak ik hem ook af. Het is even blijven liggen, maar uiteindelijk doe ik er vrijwel altijd iets mee, en een leuk detail zit 'm in de geborduurde corners.
Vanmorgen onder de naaimachine gelegd om de bloemetjes te festonneren. Dat maak ik vandaag nog wel af, en dan strijken, dubbelen en oefenen maar! Is íe straks klaar, dan hang ik hem bij mooi weer in de tuin, samen met het Lentequiltje. dat wordt gezellig zitten!!

7) Een Quaker merklap in lieve kleuren

Eigenlijk een kerstsampler, maar een kniesoor die daar op let. Gemaakt om achter mijn bed een hele wand van merklappen te maken. Zover is het niet gekomen. Wel is het voor mij een dierbaar lapje, want ik begon er aan in januari 2013, en zat aan het ziekbed van mijn vader te borduren. Pap hoorde op 21 januari dat hij kanker had en stierf 3 weken later. Hij genoot van mij aan zijn bed met het lappie, en bleef zijn duim maar opsteken. Ik ga hem afmaken als quiltje, en de rand dan mooi machinaal doorquilten.

Zijn jullie er nog? Dan ga ik nog even door want de mand is nog niet leeg!

8) Het schattige beursje vanStacy Nash

Het kleine lapje was zo geborduurd. Echt een werkje van niets, al had ik liever iets andere kleurtjes gebruikt, maar dat kan altijd nog als ik even niets te doen heb (LOL). Het beugeltje ligt al jaren te wachten, en ik heb ze in soorten en maten. Op de foto de beugeltjes voordat ik ze opborg!
Op het moment van schrijven bedenk ik alleen dat ik niet weet waar ik ze heb liggen, maar dat kan niet ver zijn. Het aanzetten van het beugeltje is dan zo'n klusje dat ik uitstel omdat ik er tegenop zie, dat kleine priegelwerk! Nou zeg nou zelf, is toch te lief om te laten liggen?

9) Borduurtje Winter Welcome

Hoewel ik nog veel meer borduurtjes heb liggen waar ik ooit nog wat mee wil, is dit een gezellig winterhuisje. Lang geleden geborduurd, en nu past het eigenlijk pas bij mijn interieur, want ik heb de woonkamer gerestyled vorig jaar met een taupe wand, taupe/ grijze  stoelen en antiek blauwe lampenkappen. Van de winter kan deze als quiltje afgemaakt wel ergens aan de muur hangen zonder uit de toon te vallen. Kijken wat ik er langs zet, sterren misschien, maar dat bedenk ik nog wel als hij aan de beurt is. Deze winter hangt hij in elk geval!

10) Mini topje Blackbird Design

Dit blokje werd ooit door mij gemaakt om het machinaal quilten te oefenen. Echter, toen het erop aan kwam vond ik het blokje zo schattig dat ik het vervolgens niet durfde te quilten, want stel dat ik het blokje zou verpesten. Dat is de reden dat ik soms zo moe word van mezelf! ik kan nu kiezen of delen: of ik quilt hem volgens plan met de machine en maak er een mooie oefening van, of het blijft tot het einde der dagen onaf in de mand. Kortom: weer een heerlijk oefenproject!
Het plan was om er nog 3 te maken, zo leuk langs de trap naar boven. Of dat er ooit van komt weet ik niet.....

11) De Old en New uit een boek van Petra Prins

Ik vind hem zelf zo mooi geworden!

Bij haar kocht ik het middenstuk met vogel, en met mijn eigen stofjes werd het een leuke top. Echter, toen kwam er weer het koudwatervrees, want ik durfde het niet aan om het daadwerkelijk met de machine te quilten, en ja handquilten, daar had ik immers geen tijd voor! Zou je me onderhand de nek niet omdraaien? maar, je begrijpt het vast wel het komt nu goed van pas. Sterker nog: het is nu de ultieme oefenquilt voor die leuke filmpjes van Angela Walters! Blij dat ik een paar jaar gewacht heb!

12) The Lacequilt

Hekkensluiter is mijn Lacequilt. Hier is alleen een begin mee gemaakt, en het is/ was de bedoeling om er met behulp van FMQ echt iets bijzonder van te maken. Alleen was de tijd er nog niet rijp voor, of althans ik was nog niet rijp. Dat geeft helemaal niets! Ik ben immers lekker bezig en leer mezelf veel vaardigheden aan. Ik ga de komende tijd een rulerfoot kopen bij mijn machine, en vervolgens een verzameling aanleggen van al die handige linialen die je bij het quilten kunt gebruiken.
Het kant wat je ziet is geknipt uit gordijnvallen, ooit gekocht bij een Kringloopwinkel in Staphorst. Ik ben nu bezig met het kanten gedeelte extra vulling te geven, zodat het lekker flussy wordt.
Eerlijk gezegd vind ik het veelbelovend! En het leuke is: het is helemaal vanuit mezelf ontstaan. Geen patroon, geen voorbeeld, maar gewoon lekker zelf creatief aan de slag gaan.

Hoe is het gezegde ook alweer. Creatieve mensen hebben geen troep maar ideeën?
Ik ben ervan overtuigd dat de Grabbelmand leeg is aan het einde van het jaar. Ik weet ook zeker dat ik hem ook nog wel een keer kan vullen, want er ligt nog een top van de Passion Sampler, van de Antieke Quilt van Guute en nog veel meer moois. Gelukkig maar, want dan heb ik volgend jaar ook weer iets om van te vertellen! Ik vraag mezelf zelfs af of ik wel genoeg in de Grabbelmand heb gestopt, want sommige dingen zijn toch echt zo in een paar uurtjes gepiept. Nou ja, als de mand leeg komt kan ik hem altijd nog weer eerder vullen, want het werkt wel voor mij.
En voel ik mij gehinderd door al dat onafgemaakte werk? Niet in het minst, al voelt het wel fijn nu om er mee bezig te zijn. Af of niet af, het zijn mijn schatten. Och, ik maak vast wel een keertje weer een leuk borduurtje, en ik hou vast nog wel eens ergens wat blokken van over, maar uiteindelijk krijgt het allemaal een bestemming of een doel. En stiekem ben ik ook blij dat er dingen zijn blijven liggen, zodat ik nu perfect oefenmateriaal heb voor het quilten. Ik weet nu van mezelf dat ik op dat vlak echt stappen wil gaan zetten, dus het komt nu toch maar goed van pas! Mijn zusje zou zeggen: dingen lopen niet voor niets zoals ze gaan.

En ben ik nu alleen maar bezig met de Grabbelmand? Nee joh, stel je voor! Ik werk ook nog aan de Antique Wedding Sampler van Di Ford Hall, en eigenlijk wil ik die eind van het jaar ook af hebben. Die maak ik quilt as you go, dus binnenkort met het quilten maar een begin maken. Over deze quilt in een later blogje meer! En ik zit in de startblokken om nogmaals een Sjaantje te maken, want ik mis die blokjes echt. Dat is ook nog een verhaal op zich.

En dan is er natuurlijk mijn huiswerk nog, van ons groepje op FB Machinaal Doorquilten. Ik moet dit weekeinde Maxima nog quilten. Kijk, is ze niet mooi met haar haar in een wrong en die koninklijke hoed?

Ze zit al getekend op de stof, dus gauw een sandwich maken en gaan.
Daar zal ik de volgende keer van vertellen!

Tot slot nog even een feitje vermelden waar ik trots op ben. Sinds de tweede week van februari 2016 ben ik niet meer iets nieuws gestart. Goed, privé gebeurde er het nodige waardoor ik er ook geen zin in had, maar we zijn wel 27 maanden verder! Maar nu is de tijd gekomen dat ik ook ruimte maak voor iets nieuws.
Wat precies daar zit ik nog op te broeden, maar ik heb eigenlijk wel zin in iets unieks. Iets waarvoor ik wat meer moeite moet doen, en wat ik niet overal al tegen kom.
Gertrud's Coverlet kwam immers ook uit mijn eigen koker, en dat vond ik best wel heel leuk om te doen.Wel heb ik daarvoor de hexagonster uit een boek van Di Ford gebruikt. De rest kwam erbij vanuit mijn eigen stofvoorraad. Het geeft zoveel meer voldoening!

Oh, nou wordt het toch weer even spannend, want ik heb de ontbrekende plaatjes nog even geschoten, want ik had nu de camera voor het grijpen nu die een vaste plaats heeft gekregen. Ook de batterij was opgeladen, want ook dat heeft nu een vaste plek. Nu is de enige vraag :waar is dat verrekte snoerke? Zodra ik hem heb krijgt die ook een vaste plaats! Goed bezig, niet!

Nu eerst nog even grabbelen! En Mar, als je dan toch gaat grabbelen, grabbel dan ook wat in de tuin en het aanrecht!

Groet, en een heel fijn weekend,

Mar

van de Hak en tak

Vanmorgen eerst maar eens begonnen met een rondje door blogland, want oh, wat zou het jammer zijn als al die leuke, inspirerende blogjes zouden verdwijnen. Een blogje heeft toch echt meer body dan een berichtje op FB! Ik hoop dat er meer mijn voorbeeld gaan volgen, want het is te leuk!
Toen op zoek gegaan naar de camera, want die was ik al 14 dagen kwijt. Eindelijk gevonden, had er tig keer overheen gekeken, maar nu heeft hij gelijk een vaste plek gekregen. Dat overkomt me niet meer! Foto's eraf gehaald, en gezien dat ik jullie mijn Dear Jane nog niet heb laten zien. Nou, hier komt ze:

Ze is zo groot dat ik haar niet meer geheel op de foto krijg, maar ze is compleet! En ik maak haar nog een keer, maar daarover een volgende keer meer.

Tegenwoordig woon ik niet meer alleen met Dorus, mijn jeweetwel kater. Er zijn 2 katten van de achterburen permanent bij me ingetrokken, en een derde loopt hier sinds een week ook in en uit. Ze zijn allemaal van dezelfde familie. Kregen kinderen, wilden de katten niet meer in huis, gaven ze alleen nog eten buiten, in een kleine tuin waar niets te beleven viel. Zo kozen ze mijn zonnige achtertuin om lekker in een stoel in de zon te liggen slapen, en toen het kouder werd verhuisden ze mee naar binnen. Nu krijg ik ze bijna niet naar buiten, want ze zijn bang om weer buiten de deur gezet te worden. Er zit een Maine Coon bij, een echte raskat, en die was zwaar verwaarloosd. Hij heet Bob, en was heel erg schuw. Vloog in het begin de tuin uit als ik buiten kwam, maar tegenwoordig kruipt hij zelfs bij me op schoot. Ik heb wel veel werk aan hem gehad, want zijn lange haar was helemaal vervilt, maar met veel geduld heb ik alles weg kunnen krijgen en nu heb ik een dankbare, gelukkige kat. Mijn Dorus vindt alles goed! Rakker, die eigenlijk Snoopy heet, is het meest aanhankelijk. Als het aan hem lag lag hij de hele dag op schoot. Dat kan natuurlijk niet, want ik ben weer volop met de lapjes bezig als ik geen andere verplichtingen heb!

Van de week kocht ik dat schattige rieten poppenwagentje, want ik bedacht dat Rakker dat misschien fijn zou vinden als mandje. En ja hoor, hij kroop er gelijk in! Ik zal een mooi klein quiltje voor hem maken, zodat het er nog fijner toeven wordt! Snijdt het mes aan 2 kanten, want dan kan ik het FMQ weer fijn oefenen.

Het groepje Machinaal Doorquilten op FB is zo leuk! Velen beginnen net, maar het is zo leuk om te zien hoe ervaringen worden uitgewisseld en problemen met elkaar worden opgelost. Ik had vooraf niet kunnen bedenken dat het zo'n leuk kluppie zou worden. We zijn inmiddels al met bijna 300 vrouwen!
We leren zo een hoop met elkaar, van elkaar en verder is het vooral een kwestie van kilometers maken, oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Zo is het in elk geval geen straf!

Zelf  zit ik nog even vooral in de afmaakmodus, en heb gisteren het hekwerk gemaakt voor mijn Rosewood Cottage. Vandaag het leuke deel: de applicaties, en die mogen voor deze quilt met Luiewijvenplak, oftewel vliesofix.

Als ik zo doorga kan ik morgen aan de bovenkant beginnen en kon de quilt dit weekeinde wel eens af gaan komen! Heerlijk, en gelijk oefenmateriaal voor het Free Motion Quilten! Nu niet denken: oh, maar wat als ik het verpruts, nee, want anders had de Rosewood misschien nog wel jaren vergeten in een hoek gelegen. Soms begrijp je ook niet waarom je niet even hebt doorgepakt en de quilt al eerder afgemaakt  had, maar mijn zusje zegt altijd "niets is zonder doel" en nu ik zo enthousiast ben over het FMQ zou dit de bedoeling wel eens kunnen zijn!


Ach, aan dit jaar ben ik begonnen met het gevoel van "Het wordt mijn jaar". Als je 2018 bij elkaar optelt krijg je een 11, met andere woorden het is een 11-jaar. Dat blijken vaak bijzondere jaren te zijn, en ik heb mijn hele leven al iets met 11. Ben op de 11de geboren, getrouwd, en ik woon op nr. 11.
Ik heb ook echt het gevoel dat ik vleugels heb gekregen, zowel in mijn werk als thuis, en daar geniet ik van. Het is mijn jáár!

Nou, het luie wijf lonkt, dus ik ga gauw aan de plak!

Tot gauw, Mar

Goede start

Het zal je niet verbazen dat de lapjes en draadjes mij lange tijd niet konden bekoren. 

Maar hieperdepiep: opeens is het er weer! 

Die drang om verder te gaan, af te maken, te zien ontstaan en weer nieuwe plannen te ontwikkelen!

En ik ben er zó blij mee! 

Kom, dan laat ik je even wat zien. Ik had immers foto's beloofd! 

Eerst het werk aan mijn eigen Sjaantje oftewel de Dear Jane

 En zo zit ik 's avonds of soms zomaar overdag lekker aan de tafel, 

kopje koffie erbij en dan genieten.....

 Ja, je ziet het goed: het einde komt in zicht! Nog 12 gewone blokjes te maken....

 En kijk, 3 van de  4 randen zijn ook al gemaakt, dus het einde komt echt in zicht!

Nog 14 punten te gaan......

Ik was ook voor de ziekte van Lief begonnen aan de Wedding Quilt van Di Ford Hall. 

Die heeft echt lang stil gelegen, maar zie: het is weer volop in proces!

 Zo af en toe appliceer ik er wat vogeltjes tussen, en ik ben heel blij met de gebloemde stof voor het broderie Perse!

Eerlijk is eerlijk: 

er liggen nog veel meer blokken klaar, maar ik laat het pas zien als de rij klaar is 

en aan elkaar gezet, zodat je de grote stappen kunt zien die ik nu zet.

Stiekem heb ik in mijn hoofd een planning wanneer de tops af moeten zijn. 

Of ik dat haal weet ik nog niet, maar het streven is mooi en 

beide tops moeten sowieso dit jaar af gemaakt worden. 

Ik hoop dat dit virus permanent blijkt en dat er dit jaar heel veel af gaat komen!

Groeten van Mar

Vanaf Vandaag

Vandaag begraaf ik jou in mij

Niet in de aarde, niet in die kist

Niet bij die bomen in de ochtend mist

Daar ben jij niet, jij bent veilig in mij

Vandaag begraaf ik jou in mij

Niet bij die steen daar, die lange rij

Al die oude namen, daar hoor jij niet bij

Nee vandaag begraaf ik jou in mij

Dit is de tekst die we op de rouwkaart gebruikten; de woorden zijn van Belinda Meuldijk. 

Maar het is meer; vanaf vandaag moet ik verder, en proberen de draad weer op te pakken.

Straks komt er een bedrijf om de zuurstofflessen en het apparaat op te halen,en  dan herinnert niets beneden meer aan de ziekte van Lief. 

Ik heb flink opgeruimd de afgelopen dagen, en ook in de kasten orde op zaken gesteld, althans beneden. Boven komt wel; dat moet zijn tijd hebben.

Vanaf september heb ik geen lapje aangeraakt. De afgelopen dagen had ik best tijd, maar de zin
ontbrak. Nu vind ik het echter tijd om de draad weer op te pakken, want ik heb als geen ander ervaren hoe het naaien de gelegenheid biedt om verdriet te verwerken. 

Ik heb het hier nog niet laten zien, maar in de tijd van de bestralingen in Nijmegen heb ik een periode
heel hard gewerkt aan mijn eigen Sjaantje oftewel de Dear Jane. Ik kon niet alleen heel rij G aan de lap zetten, maar ik besloot ook een begin te maken met de punten. 

Ik ken mezelf redelijk goed en had bedacht dat ik -als alle rijen gemaakt zouden zijn en aan de lap
waren gezet- geen zin meer zou hebben in de punten, terwijl juist de punten de Dear Jane zo mooi maken. Al zeg ik het zelf; dat was een wijs besluit! 

Tevens bepaalde ik dat de stoffen punten in de achtergrondkleur moesten zijn om de quilt straks
een rustige uitstraling te geven. Ik zag immers vele Sjaantjes voorbij komen, maar die met rustige punten vind ik persoonlijk toch altijd het mooiste! 

En zo maakte ik al alle punten van de bovenrand, 7 punten van de linker rand en 5  punten van de rechterrand. Bij punt 6 ben ik blijven steken, maar dat is dan ook een rotpunt.

 Dat wordt dan ook mijn doel van vandaag: punt 6 moet vandaag maar eens afgemaakt gaan worden! 

Nu Sjaantje zelf te groot is om over de deur te hangen hangt de deur nu dus vol met de delen van de randen die klaar zijn. Nu wil ik dan ook bij elke nieuwe rij 4 punten naaien, zodat straks alles tegelijk klaar zal zijn. Tegelijkertijd voelt het alsof Sjaantje me door deze zware periode heen wil helpen, en me in ieder geval een stukje regelmaat en structuur wil bieden.

 Ik denk dat in bed blijven liggen met de lakens over mijn hoofd niet de manier is om alles wat er gebeurd is een plaats te geven, al lijkt het soms aanlokkelijk.
Het kan ook niet, want naast het verdriet hier is er ook het verdriet in het jonge gezin, waar ze immers ook nog binnenkort afscheid moeten nemen van andere oma.
Dochterlief zal immers ook binnenkort afscheid moeten nemen van haar biologische moeder. 

Ik moet dus sterk blijven en ervoor zorgen dat ze straks op mijn schouder kunnen leunen. Dat kan alleen als ik nu goed voor mezelf zorg, want als ik dat niet doe gaan ze zich ook nog zorgen maken om mij. 

Natuurlijk mag ik verdriet hebben, maar het verdriet mag mij niet hebben!

Effe ho!

Soms komt alles tegelijk. Menigeen zal dat herkennen; de wasmachine begeeft het, en dan wil je de auto starten en die doet het ook niet. Dan doe je graag een kleine verwensing. Hier geen kapotte wasmachine, en de taxi komt dagelijks voorrijden voor de lange rit naar Nijmegen, dus dat is niet het probleem. Was het maar de wasmachine waar we ons druk om konden maken!

Een paar dagen voor de eerste bestraling waren we voor een laatste controle in Nijmegen, en we hadden afgesproken dochterlief op te halen bij haar biologische moeder. Haar moeder zou de uitslag krijgen van een scan die gemaakt was. Toen we aan kwamen rijden kwam dochterlief al naar buiten stormen en viel ze huilend in mijn armen. Haar moeder blijkt longkanker te hebben, in een zeer vergevorderd stadium. .Ze gaven haar hooguit een half jaar. We liepen met haar naar binnen, en we schrokken beiden van wat we zagen. Lief en ik keken elkaar aan, en dachten zo'n beetje hetzelfde: dit gaat niet lang duren.

Dochterlief is flink, maar wat een verdriet voor haar en haar gezin. De kleinkinderen zijn in de war, want dit is niet te bevatten, Andere Oma ziek en kan niet meer beter worden, en Opa ziek. Mama die veel van huis is, en dan zijn ze vaak bij ons. Bij ons is nu ook alles anders, want opa heeft moeite met praten en hij hoest veel, en dat klinkt tegenwoordig zo anders en best wel eng in de ogen van de kinderen. Niets is meer gewoon! 

En zo kan het zomaar ineens voorkomen dat mijn Lief alleen in de taxi stapt, en dat kan hij natuurlijk best, maar ik vind het zo ongezellig voor hem. Ik heb soms het gevoel dat ik hem in de steek laat, maar het kan nu even niet anders. Ik doe m'n best om alle ballen in de lucht te houden, maar het eist zijn tol en ik begin me erg moe te voelen. Ik voel me ook schuldig, vooral als mijn Lief me naar de tafel wijst en zegt dat hij wel zal koken, omdat hij wil dat ik eens lekker ga zitten naaien, lezen of zomaar tv kijk naar de afleveringen van Escape to the Country van de BBC die ik dagelijks opneem. 

Toch merk ik dat het naaien me iets brengt wat ik met slapen maar niet kan bewerkstelligen; ik vergeet even de wereld om me heen en krijg m'n gedachten iets beter geordend.

En zo zijn ongemerkt alle blokken van mijn Passion Sampler gemaakt en mag ik voorzichtig gaan denken hoe ik hem ga quilten en afwerken. Ik denk dat ik er een golvende border omheen ga zetten in ecru, want de blokken zelf zijn bont genoeg. Een zacht bloemetje om af te biezen, dat lijkt me wel mooi. Nou ja, ik hoef nog niet gelijk te beslissen, en suggesties zijn welkom!

, en heb ik anderhalve rij aan mijn Dear Jane kunnen zetten. Ik naai zo af en toe alsof mijn leven er van af hangt. en ben blij dat er lapjes bestaan, en vooral dat de kasten er hier vol mee liggen!

De volgende keer zal ik Sjaan even op de vloer leggen om te fotograferen, maar ze hangt nu nog even mooi te wezen op de deur. Als ik haar eraf haal, vindt mijn Lief het opeens zo kaal in huis!

Nu ik aan rij G kan beginnen zal ik haar straks dubbel moeten vouwen in de lengte, anders past ze niet meer op de deur. 

De dingen die ik graag gedaan wilde hebben voor 1 juli heb ik allemaal gedaan, dus ik heb nog een paar dagen over en zal eens kijken wat ik zal gaan doen. Misschien alvast verder met de punten van de Dear Jane, of nu eindelijk het middenstuk van Getruds' Coverlet verbinden aan de rest; ik bekijk het nog wel even. Vanaf nu hou ik naald en draad weer paraat!

Een topfotograaf zal 'k wel nooit worden........

maar hier dan eindelijk de foto's van het werk van de afgelopen tijd. 

Allereerst mijn eigen Sjaantje, oftewel de Dear Jane. 

Ik maak een blokje per week, dus het gaat niet zo snel, maar aan het begin van 2016 

ziet het er dan zo uit:

Ik ben er dik tevreden mee; en de kleuren staan me echt aan. 

Ik heb lang getwijfeld of er wel blauw in moest want ik zag zulke mooie roze/ rode exemplaren voorbij komen, maar als ik de lap in mijn hand heb geniet ik toch van de harmonie met de blauwe toevoegingen. We gaan dus lekker zo door!

 En kijk; inmiddels is het huiswerk van januari ook al gedaan!

 Vanavond even de sashings eraan zetten, en dan kan het direct aan de grote lap. 

 En kijk nou eens wat een gevaarte mijn 1865 Passion Sampler wordt! 

Het is nu toch al echt een flinke lap geworden, iets groter dan het origineel door het gebruik van sashings, maar ik ben er heel blij mee!

 De volgende rij schiet ook al mooi op, nog twee blokjes en deze is weer compleet. ~

Lekker gevoel dat het ook bijna aan de grote lap gezet kan worden. 

We doen hier thuis niet meer aan losse blokken; ik zet alles gelijk aan elkaar en bepaal zo de kleuren voor een volgend blok. 

Het geeft gelijk een ietsiepietsie minder rommel in huis!

 Het laatste blokje (de ronde) was best een beetje lastig, maar ik vind het toch een mooi blokje geworden met een mooie zachte uitstraling!

Hieronder nog een detailfoto:

 Tot zover de Passion Sampler. Met mijn vriendin Joke ben ik begonnen aan de 

Antique Wedding Sampler van Di Ford Hall. 

De eerste ster zit op de ondergrond en nu mag ik los op het broderie Perse. 

Tevens moeten er nog 2 rondjes op geappliceerd worden. Ik ben het nog niet met mezelf eens welke bloemen ik zal gebruiken, dus tot ik besloten heb leg ik hem even zo weg.

 Ook blok 4 is aan elkaar, en de applicaties liggen voorbereid klaar, 

dus daar ga ik morgen als Joke er is lekker mee aan de gang! 

Blok 2 en 3 moet ik nog maken, want ik heb voornamelijk blokjes gemaakt voor 

de Passion Sampler. Ik loop nog een blok of 8 achter bij de website, 

en ik wil de quilt echt graag op tijd finishen, 

want dan komt er weer wat meer ruimte in mijn hoofd!

 Tot slot nog een foto van mijn servieskast met de geborduurde kastrandjes. 

Het staat toch zo gezellig!

 De kast zelf wil ik nog graag een kleurtje geven, maar ik ben nog in de 

"hoe vertel ik het mijn man" fase. 

Mijn lief houdt niet zo van veranderingen, 

en eerlijk gezegd is mijn wenslijstje véél groter dan dit ene kastje! 

We zijn hier dus lekker bezig!

Groeten van Mar

Happy New Year!!!!

De allerbeste wensen voor iedereen! Ik wens jullie allemaal een mooi jaar, met veel liefde, gezondheid en creativiteit. Dit jaar duurt zelfs een dagje langer, dus een extra cadeautje!

Ik hoop dat jullie net zoveel zin hebben in het nieuwe jaar als ik, en dat we met elkaar de zorgen in het oude jaar kunnen laten!
Wij hadden best een roerig jaar, want door ziekte van de andere oma hebben we regelmatig de kleinkinderen in huis gehad, met alle drukte die dat met zich mee bracht. We maken dan ook een diepe buiging voor de ouders die dag in dag uit moeten zorgen dat de kinderen op tijd op school zijn met gevulde trommeltjes, ze doorbrengen naar de sportclubs, kinderfeestjes en wat al niet meer. Wij waren in elk geval steeds bekaf!!

Het schrijven schoot er steeds bij in, maar hier een blanco jaar met volop kansen! Gelukkig heb ik wel kunnen handwerken, en het afgelopen jaar heb ik dan ook 52 blokjes kunnen maken van mijn eigen Sjaantje, oftewel de Dear Jane. De eerste 4 rijen zitten aan elkaar en hangen mooi te wezen aan de deur van de trapkast. Ik weet het, één blokje per week is echt niet veel, maar ik hou erg van langlopende projecten. 't Is als het lezen van een boek: je wilt van een mooi boek niet dat het uit raakt!

Ook mijn Passion Sampler is flink opgeschoten: 7 rijen zitten aan elkaar, en ik ben inmiddels bijna klaar met het zesde blok van rij 8. Na deze rij zijn er nog 2 rijen te gaan, dus tegen april zal de top zo ongeveer klaar moeten zijn. In een volgend blogje zal ik jullie wat foto's voorleggen, want nu is de batterij van mijn camera leeg.

In het oude jaar heb ik er een nieuwe passie bij gekregen: Koken! Ik heb namelijk het slow cooken ontdekt, en daarmee is er een wereld voor me open gegaan. Je gaart je gerecht heel langzaam zonder dat je erbij hoeft te blijven, en de smaken blijven veel beter bewaard.

De hele familie is blij met mijn pan, omdat er heerlijke gerechten uit komen met een fijne smaak. Het maant absoluut tot creativiteit, maar ook old fashioned gerechten als stoofpeertjes en appelcompôte worden hier weer regelmatig bereid, zodat het huis vaak gevuld is met heerlijke geuren. De liefde van de man gaat duidelijk door de maag, want manlief zegt "je was altijd al leuk, maar met de pan ben je nóg leuker". Normaal kookte hij doorgaans, maar er gaan nu weken voorbij zonder dat hij een pan aanraakt!

Eindelijk heb ik ook een begin kunnen maken met de Antieke Wedding Sampler van Di Ford Hall. Al jaren ben ik verliefd op deze quilt, en blok 1 schiet al mooi op. Het leuke van deze quilt is dat ik haar samen met mijn vriendin Joke maak, en we komen vrijdagmorgen altijd bij elkaar. Nu werken we dus samen aan deze quilt, dus we zoeken dan doorgaans de stofjes bij elkaar voor een volgend blok. Mijn vriendin heeft altijd moeite met kiezen, dus ze vindt het heerlijk om dat samen te doen. Samen werken aan een quilt geeft nog meer plezier in het naaien!

Echt goede voornemens heb ik dit jaar niet gemaakt; ik hoop lekker te kunnen patchen en meer te kunnen appliceren, en ik wil vaker een mooi kleinood borduren.Ik heb veel patroontjes liggen van mijn grote favoriet Blackbird Design, dus daar wil ik iets meer tijd voor vrij maken!

Kortom: Ik heb er zin in, en ik hoop jullie ook!

Lieve groeten van Mar

Brief voor Jane (4)

Lieve Jane,

C4 Tic Tac Toe

Vandaag alleen even een kattebelletje, want ik kan je weer een paar blokjes showen! Nu de lampjes weer eerder aangaan en de herfst echt is aangekomen, geniet ik extra van het maken van je heerlijke blokjes, die soms een ware uitdaging zijn!

C5 Eye of the Cyclone

Ik ben inmiddels bij de derde rij aanbeland, dus nog heel veel blokjes en rijen te gaan, maar ik geniet ervan. Het is alsof je een heel dik boek leest; je hebt je net lekker ingelezen en je weet dat het einde nog lang niet in zicht is!!

Wist je trouwens dat er dames zijn die jouw quilt voor de tweede keer maken, en dan in blokjes van 2"! Ja, je leest het goed, zo'n 5 centimeter! Hoewel ik best kleine handen heb vind ik normaal de stukjes soms wel heel klein, laat staan als ze minder dan de helft worden! Wat een gekte, niet!
Gelukkig zit er voor mij genoeg uitdaging in het originele formaat, want daar heb ik mijn handen toch echt aan vol!

C6 Ashley's Aura

Zo, nu ga ik nog even verder met het laatste blokje, en ik wil nog wat blokjes voorbereiden, en straks komt mijn kleinzoon tussen de middag een broodje eten. Normaal doet hij dat thuis, maar zijn moeder is er niet en dan blijft hij normaal over op school, maar hij had bedacht dat hij het gezelliger vindt om bij zijn oma te eten. Hij heeft me beloofd dat hij eitjes voor ons gaat bakken. Vorige week is hij 10 geworden, dus het wordt al een hele vent!

C7 Megan's Mountain Laurel
(ik moet nog wel de 4 diamantjes op de hoeken appliceren)

Lieve groet van Mar