Eenvoudig needleturnen en meer....

Het weekeinde ben ik met kleindochter en haar vriendinnetje aan het bollen bakken geweest, nl. overheerlijke kwarkbollen. Ze waren heerlijk! Hier het recept:

- 500 gram kwark (ik had naturel, maar het kan ook met een smaakje)
- 500 gram bloem (ik verving de helft door amandelmeel)
- 4 eieren
- 2 eetlepels kokosolie
- 250 gram gewelde rozijnen
- 4-6 appels in stukjes (je kunt ze ook grof raspen en meer mag gerust)
- snufje zout
- 3 zakjes vanillesuiker
- 2 zakjes bakpoeder
- 2 flinke theelepels kaneel
- 1 theelepel gemalen kardemom

Ingrediënten met elkaar mengen in een grote kom, olie verwarmen tot ca. 170-180 graden, en dan met een ijsschep bolletjes deeg in het vet laten vallen. Ze draaien al vanzelf en zijn na een paar minuten al gaar. Dat even controleren, en dan uit laten lekken op keukenpapier.
Niet vet en met een heerlijke, ietwat krokante buitenlaag. Poedersuiker erop en smullen maar.
Je kunt ze overigens ook in de oven of airfryer klaar maken, dan moeten ze natuurlijk langer! Ze blijven dan wel een heel stuk bleker en zien er niet uit als een oliebol.
Je kunt ze zelfs in een muffinvorm doen. Gewoon even controleren of het gaar is na zo'n 20-25 minuten op 180 graden! En met de smaken kun je helemaal eindeloos variëren, google maar eens op kwarkbollen!
En o ja, en je kunt natuurlijk ook de helft van de ingrediënten nemen voor een kleinere portie! Of na het bakken de helft invriezen voor later.

Gisteren schreef ik al dat ik met 3 projecten bezig ben maar ik kon het snoerke weer eens niet vinden, maar vanochtend viel er opeens mijn oog op dus kon ik weer uploaden. Dus nu alsnog even wat foto's:

De vogeltjes zijn vrolijk en bont en redelijk groot: per blok zo'n 20 centimeter. Ik moet er nu nog 12, tenzij ik besluit dat de quilt toch groter moet worden, maar oorspronkelijk is de quilt 60,5 x 70 inch.
Ook wel eens fijn om niet zo'n joekel van een quilt te maken!

Dan de Home Sweet Home, ook een leukerd om te maken:

Dit is blok 1, 14 Sunflower Lane, en het was een leuk blok om te maken. Inmiddels schiet ik ook al aardig op met blok 2, maar de guirlande om het huis was wel even een uitdaging. Ik had de stof keurig schuin gesneden, vervolgens biaisband gemaakt, maar wat ik ook probeerde: die mooie loopings kreeg ik er niet op klein formaat mee gemaakt.

Zou ik dan gewoon een koord nemen wat ik in elke gewenste vorm kon vormen, of met heel veel delen werken? Ik kwam er niet uit en het bleef dus maar liggen. Ondertussen was ik ook begonnen met het serieuze applicatiewerk, want ik was begonnen met de Denver Quilt oftewel Amy's Legacy zoals die bij mij heet. Dat is een quilt naar antieke patroon die alleen maar uit applicatie bestaat, en daar ben ik niet eens zo goed in voor mijn gevoel. In het middenstuk worden 36 rozetten verwerkt en ik besloot die rozetten op te bouwen uit 1 stuk in plaats van elk uit 4 "druppels". 

Ik stoeide er even mee en ontdekte een manier die voor mij heel goed werkt. 

Diezelfde manier heb ik toen maar gebruikt voor de guirlande, en ja hoor, dat werkt voor mij!

Kijk maar even mee: 

Hoe werkt het: ik neem het patroon over op luierinleg. In dit geval was dat makkelijk, want het patroon staat op ware grootte ergens in het boek.Vervolgens leg ik het omgekeerd op de achterkant van de stof. Het was handig dat het uit 3 delen bestond, die gemakkelijk op de luierinleg paste.
Vervolgens naaide ik met kleine steekjes de contouren van het te appliceren deel. Uitknippen met naad, inknippen waar nodig, op de plaats spelden en needle turnen waarbij je het stiksel net onder naait. Als je een matchende kleur hebt kun je er ook voor kiezen het stiksel nog net wel zichtbaar te laten, want dat geeft ook nog wat diepte aan je werk. Een kind kan de was doen, want appliceren is zo echt een appeltje-eitje klus! Ik wil niet meer anders, hoef geen vliesofix meer te gebruiken want ik draai mijn hand niet meer om voor needleturn appliqué!
Die strakke tulpjes heb ik op dezelfde manier gemaakt!

Dan nu het klapstuk: Mijn Amy's Legacy oftewel de Denver Quilt:

Elke vrijdag is het feest, want dan werken vriendin Joke en ik aan deze beauty. Ze is er om 10 uur, en om de beurten verzorgen we de lunch, die altijd koolhydraatarm is. Ik ben dan proefkonijn want ik krijg steeds weer een nieuw recept voorgeschoteld, en de schat zorgt er vrijwel altijd voor dat ik 's avonds niet meer hoef te koken, want dat blijft hier nog wel eens de bottelnek, want voor jezelf alleen koken is gewoon niet leuk! Joke snapt dat, dus vrijdags heb ik vaak een makkie. Komende vrijdag is het weer mijn beurt, dus ik moet weer even wat verzinnen!
Goed, Ann's Legacy dus. Mijn nieuwe manier van werken werkt heel snel, want we zijn tegelijk begonnen en Joke begint nu net aan de rand van 36 bruine rozetten terwijl ik met de vogels en de takken bezig ben. Ik heb alles al voorbereid liggen en hoef het alleen nog maar op de stof te zetten. Daarna nog 4 grote vogels voorbereiden en needle turnen, en dan mag ik aan het eerste van nog 13 delen beginnen!

Ik heb nog wel meer werkjes liggen, maar heb besloten het eerst maar even bij deze drie te houden en elke maand iets af te maken, en de afmaker van januari laat ik in een volgend logje zien. Ik was nu vergeten om het op de foto te zetten, dus dat kan de volgende keer.

Fijne maandag en zwaai, Mar

Koffertjesvraag

Kennen jullie dat programma met die koffertjes en Linda de Mol? Daar worden altijd van die leuke kennisvragen gesteld, zo van hoeveel uren slaap je in een mensenleven?

Nou Linda, voor het nieuwe seizoen weet ik er nog wel één:

Hoeveel uur is een mens in zijn leven bezig met het zoeken naar spullen die kwijt lijken te zijn? Hebben jullie enig idee? Nou, ik ook niet, maar ik weet één ding wel: TE VEEL!
Ik moet naar teveel dingen zoeken, en vaak ook te lang. Ik ben redelijk slordig, maar zolang ik niet te rigoureus opruim weet ik feilloos alles te vinden. Maar, redelijk slordig van aard heb ik soms van die opruimmomenten. Dáár gaat het nou net fout!

Zo ruimde ik vroeg in het voorjaar op, liet zelfs een echte container komen en ging heel voortvarend te werk.
De Grabbelmand werd gevuld met de klussen voor dit jaar, en dat stapeltje boeken met quilts die ik toch echt wil maken werd zorgvuldig weg geborgen, want ik wilde me niet van de wijs laten brengen. Op een zwakke dag had ik toch echt een onbedwingbare lust tot die ene quilt, dus boek weer op tafel en eerst maar eens even nadenken over stoffen, kleuren en werkwijze.

Het bleef die avond bij nadenken, en de volgende dag sprak ik mezelf vermanend toe. Grabbelmand leeg maken, quilts machinaal quilten, dus weg met dat gevaarlijke, verleidelijke boek. Dát zijn voor mij de momenten waarop het mis gaat! Ik ruim dan op, leg het ver uit zicht en vergeet dan welke moeilijke plek ik er voor bedacht heb. Het mag dan nl. niet in de dagelijkse loop liggen, anders ga ik geheid weer overstag. Twee boeken, beiden van Blackbird Design werden op deze manier veilig opgeborgen.

Vrijdagmiddag op FB viel de naam van de quilt weer, en er bleken er meer te zijn die alsnog toch wel graag de quilt willen maken. Ja, dan is 1 en 1 twee, en 's avonds was er ook al een groep voor ingericht. Dat is dan toch een teken van bovenhand dat de tijd rijp is voor toch een nieuw project!
Jullie weten dat ik vanaf augustus in een drukke, leuke baan stap en ik zie romantische taferelen voor mijn ogen dat ik na een dag hard werken en kilometers maken thuis kom, snel een makkelijke doch verantwoorde eigen bereide  maaltijd maak om vervolgens ter ontspanning heerlijk wat steekjes te doen aan die al zo lang felbegeerde quilt.

Dus op naar boven, het boek pakken en beginnen dan maar. Ik vergoelijk het nog bij mezelf door te zeggen dat een nieuwe baan een nieuw project verdiend om het te vieren, en alle stoffen zijn al in huis. Ik heb zelfs besloten dat ik eens andere kleuren pak en een andere sfeer, en omdat ik de quilt associeer met de heerlijke herfstavonden wordt mijn versie natuurlijk een versie in herfstkleuren.
Top! Nog nooit zo snel besloten!
Boven gekomen ligt het boek niet waar ik het verwacht, dus ik zoek in de kronkels in mijn hoofd. Waar dacht ik een veilige plek te vinden? Had ik toen niet...... Nee, daar ligt het niet. O, wacht eens even, ik heb toen.. dus.....Nee ook niet. Kortom: ik zoek maar kom niet verder.

Ik vind prachtige andere boeken, ook van de dames, maar dat is niet wat ik wil. Ik wil die huisjes in die mooi genaamde lanen. Huppeldepuplane, en zie in gedachten al die late roos in de tuin. Ik word zelfs al een beetje boos op mezelf, want waarom ben ik niet gewoon georganiseerd en kan ik me niet aan de agenda houden. Het lukt me normaal op alle vlakken, waarom dan niet op hobby-gebied?
Voer voor psychologen, mopper ik om mezelf.

De zaterdag, normaal een dag bij uitstek om het zoeken voort te zetten zat deze dame super gefrustreerd met een volle agenda, dus de jacht op het boek kon niet geopend worden. Bij het naar bed gaan dacht ik het even te weten, maar nadat ik met heel veel moeite de laden van de kast open had gekregen bleken toch alle laden leeg en het boek niet gauw verstopt [ antieke ladenkast zonder handgrepen en zonder sleutels].
Zondagmorgen; en het verrekte boek i het eerste waar ik aan denk bij het wakker worden; Waar, oh waar kan het boek nou toch zijn?
Ik ga de zolder op, zoek alle tassen met nog op te ruimen spullen na, maar geen boek. Dan de voorzolder, maar nee, geen spoor van het boek.
Kleindochter is inmiddels binnen gekomen en helpt maar wat graag, want ze is gek op alle schatten die ik verzameld heb in de loop der jaren. Ik hoor haar zuchten van verrukking,  want regelmatig klinkt het"oh, oma, dit is echt te schattig" en dan kijk ik toch voor de zekerheid nog even op plank met handwerkboeken. En wat zie ik, helemaal achteraan:
Juist, het felbegeerde boek!

14 Sunflower Lane, ik ben onderweg!

Durf het bijna niet te vragen.....

....maar  mag ik een paar dagen regen alstublieft?
Ik gun iedereen natuurlijk mooi weer, maar er zijn zoveel dingen die tegelijk aan me trekken. De tuin, en die is nu zo warm. Het huis, maar daarvoor is het veel te mooi weer, en de lapjes, want ik heb zoveel ideeën en inspiratie. De tijd, want voor ik het weet is het 15 augustus en ga ik aan het werk.

Mijn kamer is een bloemenzee met al die prachtige boeketten die ik mocht ontvangen! Zo lief allemaal, en zo feestelijk! Ik blijf mezelf knijpen, en heb het nu ook zwart op wit. Deze herintredende vrouw is niet afgeschreven maar doet volop mee!

Ik heb inmiddels één topje machinaal gequilt. Deze zou ik eigenlijk met de hand quilten, maar de tijdwinst haalde me over om het machinaal te doen, en omdat liever af dan perfect hier nu het devies is ben ik gezwicht, en ik ben er blij mee. Bijsnijden, soluvlies oplossen en biezen, en dan is het klaar.
De volgende ligt al naast de naaimachine, en dat is het topje van Blackbird Design. Ooit gemaakt om het machinaal quilten te kunnen oefenen, en die tijd is nu aan gebroken.

Ik ga ophouden met spastisch doen en uitstellen en ga het gewoon doen. Hoe stoer is dat!

Nog even en uurtje de tuin in, dan koken zodat het vast klaar staat en dan is de rest van de dag voor Blackbird!