Voortmaken!

Zijn jullie al mooi weer moe? Ik wel een beetje (veel), want het is me veel te warm! Gelukkig wordt het komende week iets minder, en dat komt even goed uit. Ik wil immers voor 15 augustus een aantal dingen van mijn lijst kunnen schrappen, want ik denk dat ik het heel druk ga krijgen!

Van de week moest ik weer naar Amsterdam; de puntjes moesten op de ï en mijn contract moest getekend worden, en ik viel van de ene verbazing in de andere. Ik krijg een auto van de zaak en krijg ook nog eens een leuk budget voor niet-werk gerelateerde scholing. Italiaans leren, een kookcursus, een quiltcursus of toch die studie die ik eigenlijk wil doen: aan mij de keuze. Mijn salaris is ook beslist heel fatsoenlijk te noemen.
Ik heb ook mijn teamleden ontmoet, en dat was een hele hartelijke ontvangst! Ik voel me dan ook echt welkom.
Ik ben al gepolst of ik ook meer uur wil werken, want door mijn kennis van de volkshuisvesting ben ik overal inzetbaar. Het voelt zo luxe!

Hoewel het vandaag pas 1 juni is ben ik al wel volop voorbereidingen aan het treffen. De bezem gaat even flink door het huis, ik ruim nog meer op, ben heel druk in de tuin en wil ook nog heel veel projecten afronden de komende weken.

topje voor het quilten

Vandaag de bies gemaakt voor het kleine Dear Jane topje, dat ik eerder al machinaal quiltte. Vanavond tegen zomen, dan door het water slaan i.v.m. de soluvlies waar het patroon op was getekend en dan kan die ook van de lijst. Dan nog even een kleintje wegwerken waarvoor ik nog flying geese wil naaien als rand.
Met een beetje geluk kan ik dit weekeinde dus ook mijn Winter Welcome afvinken!

Door de warmte ben ik ook nog niet begonnen aan de vogeltjes, maar vanaf komende week wil ik er toch wel elke week een paar maken. Dat lijkt me toch zo leuk!

Een tijdje geleden vertelde ik al dat ik zat te broeden op iets echt nieuws. Het was een foto van een antieke quilt die me maar niet los liet, en waar ik niet voldoende van wist. Ik heb achterhaald waar de quilt ooit tentoon is gesteld, en heb contact opgenomen met het museum . Wie de maker is is onbekend, wel staat vast dat de quilt ergens rond 1800 in Engeland is gemaakt. Daar is hij destijds gekocht door een Amerikaanse lerares, die een jaar studenten les gaf in Londen rond 1960.
Een jaar voor haar overlijden heeft ze de quilt geschonken aan het Denver Art Museum, en daar is hij eenmalig tentoon gesteld. De dame heette Amy Stearns Goodell,
De foto heb ik afgedrukt en naar de drukker gebracht, die hem voor me heeft afgedrukt op drie grote stroken, zodat ik het over kan nemen en er een patroon van kan maken.
De quilt noem ik uiteraard naar Amy, en wel Mrs. Amy Stearns Goodell's Legacy.
En dan gaat dit hem worden:

Dat lijkt me nou eens een geweldige uitdaging! Het zal heerlijk zijn om straks aan Amy te kunnen werken, dus gauw de mand leeg maken en aan de slag dan maar!

Durf het bijna niet te vragen.....

....maar  mag ik een paar dagen regen alstublieft?
Ik gun iedereen natuurlijk mooi weer, maar er zijn zoveel dingen die tegelijk aan me trekken. De tuin, en die is nu zo warm. Het huis, maar daarvoor is het veel te mooi weer, en de lapjes, want ik heb zoveel ideeën en inspiratie. De tijd, want voor ik het weet is het 15 augustus en ga ik aan het werk.

Mijn kamer is een bloemenzee met al die prachtige boeketten die ik mocht ontvangen! Zo lief allemaal, en zo feestelijk! Ik blijf mezelf knijpen, en heb het nu ook zwart op wit. Deze herintredende vrouw is niet afgeschreven maar doet volop mee!

Ik heb inmiddels één topje machinaal gequilt. Deze zou ik eigenlijk met de hand quilten, maar de tijdwinst haalde me over om het machinaal te doen, en omdat liever af dan perfect hier nu het devies is ben ik gezwicht, en ik ben er blij mee. Bijsnijden, soluvlies oplossen en biezen, en dan is het klaar.
De volgende ligt al naast de naaimachine, en dat is het topje van Blackbird Design. Ooit gemaakt om het machinaal quilten te kunnen oefenen, en die tijd is nu aan gebroken.

Ik ga ophouden met spastisch doen en uitstellen en ga het gewoon doen. Hoe stoer is dat!

Nog even en uurtje de tuin in, dan koken zodat het vast klaar staat en dan is de rest van de dag voor Blackbird!

van de Hak en tak

Vanmorgen eerst maar eens begonnen met een rondje door blogland, want oh, wat zou het jammer zijn als al die leuke, inspirerende blogjes zouden verdwijnen. Een blogje heeft toch echt meer body dan een berichtje op FB! Ik hoop dat er meer mijn voorbeeld gaan volgen, want het is te leuk!
Toen op zoek gegaan naar de camera, want die was ik al 14 dagen kwijt. Eindelijk gevonden, had er tig keer overheen gekeken, maar nu heeft hij gelijk een vaste plek gekregen. Dat overkomt me niet meer! Foto's eraf gehaald, en gezien dat ik jullie mijn Dear Jane nog niet heb laten zien. Nou, hier komt ze:

Ze is zo groot dat ik haar niet meer geheel op de foto krijg, maar ze is compleet! En ik maak haar nog een keer, maar daarover een volgende keer meer.

Tegenwoordig woon ik niet meer alleen met Dorus, mijn jeweetwel kater. Er zijn 2 katten van de achterburen permanent bij me ingetrokken, en een derde loopt hier sinds een week ook in en uit. Ze zijn allemaal van dezelfde familie. Kregen kinderen, wilden de katten niet meer in huis, gaven ze alleen nog eten buiten, in een kleine tuin waar niets te beleven viel. Zo kozen ze mijn zonnige achtertuin om lekker in een stoel in de zon te liggen slapen, en toen het kouder werd verhuisden ze mee naar binnen. Nu krijg ik ze bijna niet naar buiten, want ze zijn bang om weer buiten de deur gezet te worden. Er zit een Maine Coon bij, een echte raskat, en die was zwaar verwaarloosd. Hij heet Bob, en was heel erg schuw. Vloog in het begin de tuin uit als ik buiten kwam, maar tegenwoordig kruipt hij zelfs bij me op schoot. Ik heb wel veel werk aan hem gehad, want zijn lange haar was helemaal vervilt, maar met veel geduld heb ik alles weg kunnen krijgen en nu heb ik een dankbare, gelukkige kat. Mijn Dorus vindt alles goed! Rakker, die eigenlijk Snoopy heet, is het meest aanhankelijk. Als het aan hem lag lag hij de hele dag op schoot. Dat kan natuurlijk niet, want ik ben weer volop met de lapjes bezig als ik geen andere verplichtingen heb!

Van de week kocht ik dat schattige rieten poppenwagentje, want ik bedacht dat Rakker dat misschien fijn zou vinden als mandje. En ja hoor, hij kroop er gelijk in! Ik zal een mooi klein quiltje voor hem maken, zodat het er nog fijner toeven wordt! Snijdt het mes aan 2 kanten, want dan kan ik het FMQ weer fijn oefenen.

Het groepje Machinaal Doorquilten op FB is zo leuk! Velen beginnen net, maar het is zo leuk om te zien hoe ervaringen worden uitgewisseld en problemen met elkaar worden opgelost. Ik had vooraf niet kunnen bedenken dat het zo'n leuk kluppie zou worden. We zijn inmiddels al met bijna 300 vrouwen!
We leren zo een hoop met elkaar, van elkaar en verder is het vooral een kwestie van kilometers maken, oefenen, oefenen en nog eens oefenen. Zo is het in elk geval geen straf!

Zelf  zit ik nog even vooral in de afmaakmodus, en heb gisteren het hekwerk gemaakt voor mijn Rosewood Cottage. Vandaag het leuke deel: de applicaties, en die mogen voor deze quilt met Luiewijvenplak, oftewel vliesofix.

Als ik zo doorga kan ik morgen aan de bovenkant beginnen en kon de quilt dit weekeinde wel eens af gaan komen! Heerlijk, en gelijk oefenmateriaal voor het Free Motion Quilten! Nu niet denken: oh, maar wat als ik het verpruts, nee, want anders had de Rosewood misschien nog wel jaren vergeten in een hoek gelegen. Soms begrijp je ook niet waarom je niet even hebt doorgepakt en de quilt al eerder afgemaakt  had, maar mijn zusje zegt altijd "niets is zonder doel" en nu ik zo enthousiast ben over het FMQ zou dit de bedoeling wel eens kunnen zijn!


Ach, aan dit jaar ben ik begonnen met het gevoel van "Het wordt mijn jaar". Als je 2018 bij elkaar optelt krijg je een 11, met andere woorden het is een 11-jaar. Dat blijken vaak bijzondere jaren te zijn, en ik heb mijn hele leven al iets met 11. Ben op de 11de geboren, getrouwd, en ik woon op nr. 11.
Ik heb ook echt het gevoel dat ik vleugels heb gekregen, zowel in mijn werk als thuis, en daar geniet ik van. Het is mijn jáár!

Nou, het luie wijf lonkt, dus ik ga gauw aan de plak!

Tot gauw, Mar

Grabbeldag......

Koningsdag vandaag, dus een extra dag vrij! Normaal zit ik op vrijdag met een vriendin gezellig te handwerken, dus gun ik mezelf vandaag een dag helemaal alleen voor mij! De naaimachine staat op tafel, en ik heb maar eens lekker gegrabbeld in de mand met projecten die ik dit jaar toch echt wel af wil maken. Eerlijk is eerlijk, twee tops heb ik afgemaakt ( mijn Dear Jane en Gertruds' Coverlet) maar verder heb ik nog geen hand naar de mand uitgestoken! Er zijn al bijna 4 maanden van het jaar voorbij, dus het wordt de hoogste tijd!
Ik ben weer druk geweest van de week, met de nodige vergaderingen en dan is zo'n extra vrije dag toch wel héél lekker!
Ik hoop dat deze extra dag ook wat rust in mijn hoofd brengt, want ik heb geloof ik even een ADHD momentje. Ken je dat, dan heb je weer eens zoveel gezien en word je aan alle kanten zo geprikkeld dat je even niet weet waar te beginnen!

Nou, ik maak dus eerst maar eens even een lijstje. Dáár ben ik heel goed in. Ze vervolgens weer afwerken wordt alweer wat lastiger, want ik maak ze keer op keer veel te lang! Alleen voor dit weekeinde al 22 dingen op de lijst gezet, dus dat is bijna niet te doen.

                                               

Nou ja, kalm aan, dan breekt het lijntje niet. Eén van de dingen op het lijstje is de camera zoeken, want ik heb weer eens te goed opgeruimd. Blijkbaar zonder mijn hoofd erbij, want hij ligt op geen van de logische plaatsen. Is dit nou wat ze noemen een Seniorenmomentje? Ik, senior? Dat wil ik nog helemaal niet!!!!

Ik diep dus maar een eerste afmaker uit de mand. Het topje werd ooit al eens gemaakt uit een boek, speciaal om het free motion quilten te oefenen. Het middenstuk is heel intensief kriskras door elkaar gemeanderd om een dichte structuur te krijgen, en de rand kreeg een bloemmotief naar aanleiding van de video's op YouTube van Natasha Guravlik, een Russische, zeer talentvolle dame die prachtige quilts maakt en haar werk vaak filmt.

Ik geef het toe: mijn werk is nog lang niet zo strak, maar ik ben voor een eerste keer niet ontevreden!

Hier wat foto's: 

Ik kijk ondertussen naar de datum van de foto's, en die dateren van 27 december 2014, dus het wordt ook hoog tijd dat dit eens afgemaakt wordt! Dus hup, naar boven, biezen snijden, strijken, en naaien maar. Tunnel niet vergeten, dan kan ik hem bij mooi weer buiten in de tuin hangen als ik daar gezellig zit. Het maken vind ik leuk, maar ik wil niet het hele huis vol hangen met alle maaksels en probeersels!

Wordt vervolgd!