Daar is ze weer.......

Het is even stil geweest op mijn blog. Er waren hier wat spanningen in huis, want mijn lief werd opgeroepen voor een bevolkingsonderzoek, waarna wij een brief kregen dat verder onderzoek noodzakelijk was. Het wachten was slopend, maar gelukkig kwamen we met de schrik vrij, want we waren er op tijd bij voor het kwaadaardig kon worden. Het maakte ons maar weer eens duidelijk hoe belangrijk een goede gezondheid is!
Om de zinnen te verzetten en als traditioneel ingesteld meisje heb ik tijdens het wachten de handjes in huis maar flink laten wapperen en ouderwets de grote schoonmaak gedaan. Bestaat dat nog, zul je je misschien afvragen, en ja dus, het bestaat nog. Het huis is van de zolder tot de schuur helemaal binnenste buiten gekeerd, en zelfs de moeilijke hoekjes werden met een tandenborstel alsnog bereikt. M'n moeder zou trots op me zijn geweest als ze nog geleefd had. Deze maand is het alweer 9 jaar geleden dat ze overleed ten gevolge van een hersenbloeding.Waar blijft de tijd?

Eerlijk gezegd was het gepoets ook hard nodig; ik waande me immers na de verhuizing van groot naar klein in een chaletje, met het daarbij horende vakantiegevoel, en mijn huishouding deed ik ook a la chalet, oftewel met de franse slag. Nu is dat weer even in balans!

Natuurlijk ga ik jullie niet vervelen met mijn huishouding. Hier geen voor en na foto's, of zoek de verschillen. Doet me trouwens denken aan de fotoshoot toen we ons huis te koop zetten; mijn zus belde me toen om te vragen of het wel echt ons huis was, want ze herkende het niet meer,  zo leeg en opgeruimd als dat het toen was. Normaal ligt er bij ons overal wat, op een gezellige manier. Maar ach, ik dwaal weer eens af.......

Ondertussen heb ik heel hard gewerkt aan mijn middenstuk voor Getruds' Coverlet. Ik heb een gat in de lucht gesprongen toen de diamantjes af waren, en nogmaals toen ik de 3 randen van hexjes gemaakt had. Eindelijk mocht ik los gaan op het middenstuk. De ster van hexagonnen liet ik eerder al zien, en inmiddels zijn alle bloemen uitgeknipt en op de stof gemaakt. Voor deze quilt werk ik met vliesofix, en ik festonneer de bloemen met de naaimachine.

Als ik festonneer werk ik altijd met één kleur, waarmee ik alles festonneer. Meestal kies ik hiervoor een bruine kleur, want dat past vrijwel bij alles, maar nu heb ik gekozen voor een oudroze kleur. Eerst had ik één tint lichter, maar daar was ik niet helemaal tevreden over, maar deze kleur past wonderwel bij alle kleuren, inclusief het groen. Mijn ervaring is dat als je voor elk onderdeel een andere kleur gebruikt het geheel heel onrustig wordt, dus vandaar dat ik altijd werk in één kleur. Mijn machine heeft gelukkig de juiste steek, die ik altijd wat kleiner maak, en omdat ik ervoor kan kiezen om de naald in de stof te laten als ik even stop werkt dat heel makkelijk, want zo kun je de stof moeiteloos alle kanten uit draaien om met het motief mee te gaan. Ideaal!! Toch blijft het een intensief en secuur werk, maar het resultaat is wel heel mooi, al zeg ik het zelf. Hoewel de machine stikt blijft het toch een heel intens handwerk om het echt mooi te doen. Ik gebruik overigens altijd het garen van Raiman, op klossen van 1000 meter in werkelijk prachtige kleuren, met de glans als was het DMC garen. Het is ook nog eens heel betaalbaar.

Het middenstuk is bijna klaar. Ik moet nog een stukje van zo'n 20 cm. festonneren, en dan ga ik het middenstuk dubbelen, zodat ik het kan gaan quilten. Dat doe ik met de machine, en dat zal vrij intensief worden gedaan.   Later zet ik er dan de gevoerde diamanten aan, en ik ben er nog niet uit of ik dat ook met de machine doe of toch met de hand.

Al met al ben ik lekker bezig, en ik geniet met volle teugen!

In the mood......

De stilte op mijn blog kan maar één ding betekenen: ik ben heel druk aan het naaien! Ik had met mezelf afgesproken dat ik voor 1 maart alle diamantjes voor Getruds Coverlet af wilde hebben, en dat is me gelukt. Ik moest er best nog wel veel, dus ik naaide of m'n leven er van afhing. Alle andere werkjes werden opzij geschoven, want ik moest en zou het af krijgen. Ik ben zo blij met het resultaat!! Ik ben er zelfs een beetje verliefd op!

Mijn plan voor het middenstuk is compleet op de schop gegaan, en ik kan niet wachten tot ik daar echt aan kan beginnen.
In het midden is immers een grote ruit ontstaan, en die ruit zal vooral heel veel Broderie Perse krijgen. Ik vond in mijn stofvoorraad een prachtige stof met grote rozen, en die is helemaal perfect voor wat ik in gedachten heb. De stof ligt op mijn eettafel, en ik blijf aaien, want ik vind de bloemen zo prachtig!

Centraal in het midden komt er een ster van hexagonnen, en die mocht ik van mezelf vast naaien. Ik heb hem in 3 kleuren gemaakt, die allemaal weer goed passen bij de stof, maar ook bij de diamantjes die gemaakt zijn. De stof voor de grote ruit is ook al uitgezocht, en dat wordt een heel crèmig witje, alsof het dagen in de thee heeft gelegen. Beige vond ik net iets te, maar het middenstuk mocht van mij wel iets warmer "wit"zijn, en nu ben ik volmaakt tevreden.

Ik heb zelfs niet dagen hoeven denken hoe ik de overgang van de hexen naar de ruit zou maken, want ook daarvoor wist ik gelijk wat het moest worden. Ik had de stof al in huis, en één rand van de ruit is  inmiddels al gemaakt. Nu volgt er een rij hexagonnen in de stof van de ruit, en als die eraan zit volgt er nog zo'n rij hexagonnen in de eerste stof, die ik dan vervolgens aan de ruit kan zetten door middel van applicatie. Dan kan ik de ruit af gaan meten, want er is immers geen kant en klaar patroon dat ik kan volgen, want het is een eigen ontwerp.

Het is overigens wel lastig om het gevaarte te fotograferen, want in ons huisje is nergens een plekje waar ik de quilt uit kan leggen, zonder dat ik met meubels hoef te schuiven. Op de grond leggen is een hachelijke onderneming, want onze Dorus vindt het reuze interessant, en doet niets liever dan een aanloopje nemen en dan met de quilt onder zich door de kamer te glijden. Hij kan er geen genoeg van krijgen! Ook tijdens het naaien ligt hij steeds bovenop de lap.
Vandaag echter is Dorus redelijk rustig, want gisteren is hij een je-weet-wel kater geworden. Alles is goed verlopen, al had hij moeite met wakker worden, en bleef hij daardoor wat langer bij de dierenarts dan gepland. Eenmaal thuis merkten we daar maar weinig meer van, want hij leek wel net zo energiek als anders. Vandaag slaapt hij wel wat meer, dus dat was mijn kans om de boel eens even uit te leggen!

Voorlopig voor mij even geen andere projecten, maar lekker verder in de weer met Getruds Coverlet. Nu ik in zo'n goede flow zit, ga ik daar lekker van profiteren!

Groet van Mar!!

Brief voor Jane (2)

Lieve Jane,

Iemand wees me erop dat jij je quilt maakte in oorlogstijd. Ik had me dat nog niet zo gerealiseerd, maar inderdaad was het de grote Amerikaanse Burgeroorlog die uiteindelijk een einde maakte aan de slavernij. De naweeën hiervan zijn nog altijd voelbaar, al was het maar in de Zwarte Pietendiscussie van vandaag de dag. Wat zou je ervan opkijken als je wist dat jullie nu voor het eerst een zwarte president hebben! Hij is bezig met zijn tweede termijn, en heeft het heel moeilijk gehad, want toen hij aantrad was er een diepe economische crisis gaande, wereldwijd, maar gelukkig heeft hij jullie economie weer aan de praat gekregen en mag hij wat succesjes bijschrijven. Het is gek, maar hij is overal ter wereld populair, behalve bij de Amerikanen zelf. Hij heeft zelfs de Nobelprijs voor de Vrede gewonnen. Dat had je toch nooit kunnen denken, of wel Jane?

Vandaag de dag zijn er geen slaven meer, behalve in de onderwereld. Toch is er nog altijd geen gelijkheid voor de mensen, want nog altijd staan veel gekleurde mensen in de verkeerde lijstjes. Zo dwong president Kennedy een universiteit om een zwarte man aan te nemen, en uiteindelijk bekocht hij dat in 1963 met zijn leven. Ook Martin Luther King werd vermoord, en toen dat gebeurde huilde de hele wereld. Zwarte mensen hebben op papier nu dezelfde kansen, maar moeten wel veel harder werken om die kansen daadwerkelijk te grijpen.

Er is in de 150 jaar tussen jou en mij een hoop gebeurd, en heel veel veranderd. Soms ten goede, maar vaak ook niet. Geld is niet langer een ruilmiddel, maar een doel op zich. Het hele leven is daaraan ondergeschikt geraakt. Grote banken hebben meer macht dan regeringsleiders, en als zij er een puinhoop van maken moeten de regeringsleiders het oplossen, waarna het spel weer van voren af aan gaat beginnen. Onder de noemer religie worden vele oorlogen gevoerd, en de daaruit geleerde lessen beklijven niet lang. Dat was voor jouw tijd al zo, en tijdens jouw tijd, en ook tijdens mijn jaren.

Wat blijft is de liefde. Zonder liefde zijn we nergens. Dankzij de liefde creëren we een gezellig en veilig thuis voor hen die ons dierbaar zijn.  In dat veilige thuis proberen we onze kinderen en kleinkinderen normen en waarden over te brengen; we leren ze van goed en kwaad, en dat geluk vaak zit in de kleine dingen. Zo had ik gistermorgen een klein geluksmoment met mijn kleinzoon van 9. Hij kwam even buurten, en dronk met mij koffie in de keuken. Ik een melkkoffie, en hij een "kinderkoffie", koffie met caramelsmaak en veel melk van Buisman. We spraken over het draaien van de wereld, en hij vroeg welke kant we op draaiden. Ik legde het uit aan de hand van de maan, en wees welke kant we dus uitdraaiden. Toen vertelde ik hem dat we ook in een jaar helemaal om de zon heen draaien, en dat we dat doen met een snelheid van bijna 30 kilometer per seconde. Ik vergeleek dat met een kermisattractie. Hij keek me vol ongeloof aan, en zei: Maar oma, hoe kan dat nou, want ik voel er niets van. Ik word helemaal niet misselijk! Samen verwonderden we ons over deze wijsheid, en hij vertelde het direct thuis.

Zo kletsen we regelmatig heel wat af met ons tweeën, en we leren veel van elkaar. Zo heeft hij op school erg veel moeite met rekenen, en ik denk dat hij aan de ene kant inderdaad rekenkundig inzicht mist, maar dat de moderne lesmethode van nu het kind ook in verwarring brengt. Zo moest hij tijdens een Opa en Oma dag op school rekenen, en kreeg hij een tekening van een weiland met 5 geiten. Hij moest het weiland met factor 2 vergroten, en vervolgens vertellen dat er nu 10 geiten in konden staan. Kleinzoon kwam echter maar tot 7. Ik vroeg hem hoe hij aan het getal 7 kwam, en toen zei hij me: Ja, maar oma, als er 10 geiten in moeten hebben ze toch geen ruimte genoeg om te lopen en te spelen, en ja, aan het plaatje te zien had het kind gelijk. Ik riep de juf erbij, en wees haar op zijn inzicht. Rekenkundig gezien had het kind het fout, maar het kind paste wel toe wat hij van huis uit mee krijgt, namelijk dat het niet erg is dat hij een dier eet, maar dat we dan wel moeten zorgen dat het dier een goed leven heeft zolang hij leeft. Dat we liever minder vlees eten, maar dan wel eerlijk vlees.
We leren ze respect te hebben voor anderen, en het verschil tussen mijn en dijn. We leren ze dat ze ergens voor moeten sparen, en dat niet alles vanzelfsprekend is. We leren ze over liefde, over eerlijkheid en vertrouwen.

Veel van wat wij ze nu leren zal niet zoveel verschillen met de lessen van toen. Ik weet niet of jij kinderen en kleinkinderen hebt gehad, maar je zou ze vast hetzelfde hebben geleerd. Misschien konden jouw eventuele kleinkinderen je ook wel uittekenen met lapjes, draadjes en een kleed op schoot. Oma is een echte lapjeskat wordt hier gezegd, en ik hoop dan ook dat ze later een quilt van mij bewaren, en de liefde voelen die erin verwerkt zit.

En zo zijn we ongemerkt weer aangeland bij de lapjes. Ik heb weer twee blokjes gemaakt voor mijn "Sjaantje", en als ik er mee bezig ben zou ik alles wel aan de kant willen zetten om vooral door te gaan, maar dat doe ik niet. Ik ben met meer dingen bezig, en één ervan (Getruds' Coverlet) wil ik graag voor de zomer af hebben, dus ik zet ook heel wat diamantjes aan elke week. Op de foto zie je alle diamantjes van januari tot nu toe. Er is ook al een grote punt klaar. Ik hoop volgende maand alle diamantjes genaaid te hebben, zodat ik dan verder kan met het middenstuk. Ik zal er dus nog even flink aan moeten trekken!
Hierbij de foto's: ik heb de blokjes nog niet gestreken, dus hier en daar krult er wat op, maar alla. 
Ik wil de komende 14 dagen ook nog 5 blokjes maken voor mijn Passion Sampler, en dan ben ik helemaal bij! Ik heb de laatste tijd maar liefst 7 blokjes gemaakt, dus ik ben lekker aan het inlopen. Er zijn nu 3 rijen helemaal klaar, dus binnenkort zet ik ze alvast aan elkaar.

Ik geniet van het naaien, en hou van het heerlijke gevoel van rust dat het me brengt.

Lieve Jane, ik zou wel uren door kunnen kletsen, maar dat doen we een volgende keer. Tot gauw!

Mar Sutherland

Een nieuwe BOM en dilemma's!

Hebben jullie al gezien dat er een nieuwe BOM van start gaat bij Esther Aliu? Hij heet Oma's Blues, en is geheel in blauw met wit. Uiteraard weer een hoop applicatie.

Hier alvast het middenstuk:

Om heel eerlijk te zijn komt de quilt nogal bij me binnen. Mijn moeder was nl. een wel heel fanatiek verzamelaar van chinees blauw, en heeft gedurende haar leven een hele collectie opgebouwd. Ik weet niet of iemand het boek kent van Olaf de Landell: Trilogie van de Porseleinboom, nou, om een lang verhaal kort te maken: dat was feitelijk mijn moeder. Jezelf van alles besparen om maar een stukje blauw te kunnen kopen. Mijn vader deed leuk mee, en reisde overal met haar naartoe om de honger naar blauw maar te stillen. 

Ik had er een haat-liefde verhouding mee, want op zich vond ik de stukken wel mooi, maar het kwam de leefbaarheid in huis niet ten goede. Altijd klonk er: Pas op voor het blauw! Ik heb de eerste jaren van mijn jeugd nog blauwloos door kunnen brengen, maar broertje die 9 jaar na mij kwam heeft naar mijn gevoel amper kind kunnen zijn!

Mijn ouders leven niet meer, en het blauw is op enkele stukken na verkocht. Ik heb haar eerste bord gehouden, en dan puur om de herinnering en niet om de waarde. Ze heeft me vaak genoeg geprobeerd over te halen een meer waardevoller stuk te kiezen, maar juist het verhaal erachter maakte dat ik voor dit bord koos. Die blijdschap van de eerste, daar kon later geen stuk meer tegenop!

En dan nu dus de blauwe quilt. Herinneringen vieren hoogtij, maar dan in een variant waar niets mee kan gebeuren, hooguit een lelijke vlek. Zal ik wel, zal ik niet, wel, niet, wel........

Het komt bij me binnen terwijl ik mentaal al een strijd aan het voeren ben. Ik ben nl. enorm verwend met het prachtige boek van Di Ford met o.a. Phebe en de Wedding Sampler, en ik probeer voor mezelf uit te maken welke quilt ik wil maken, want er staan maar liefst 11 potentiële kanshebbers in. 

Ik schreef immers al aan Jane over overprikkeling, en dat is bij mij nu even het geval, met als gevolg dat er juist bijna niets uit mijn handen komt.

De stemmen in mijn hoofd overschreeuwen elkaar, en alle voors en tegens zijn de revue al gepasseerd. 

Ik denk eerst nog maar eens rustig verder, terwijl ik me nog maar over een blokje van Sjaantje buig.....

Groet, Mar

Brief voor Jane (1)

Dear Jane,

Dank voor de mooie sampler die je de wereld hebt nagelaten. Ook ik heb besloten je blokjes te gaan maken, en terwijl ik dat doe besef ik dat wereldwijd duizenden vrouwen bezig zijn met dezelfde blokjes, genietend van het samenspel van hun stofjes en hun kleuren. En dat duizenden vrouwen dat proces al lang achter de rug hebben, en misschien wel dagelijks genieten van hun Sjaantjeslap, zoals het hier liefkozend genoemd wordt....
Wat deed je terwijl je je blokjes zat te naaien? Vlogen jouw gedachten ook alle kanten uit, en dacht je aan de wereld om je heen? Jouw wereld moet ongetwijfeld een heel stuk kleiner zijn geweest dan die van ons tegenwoordig, want de techniek van nu laat ons dingen zien die we niet willen. We willen niet dat ze gebeuren, en we willen ze al helemaal niet zien......
Was de wereld om jou heen ook zo roerig?
Terwijl mijn handen bezig zijn met jouw patroontjes geniet ik van het moment, de TV en radio uit omdat ik me even wil wentelen in de warmte en veiligheid van mijn huis. Had jij ook een veilig huis om je heen, met dierbare spulletjes die je koestert? Kon jij ook de wereld om je heen even vergeten als je je stortte op een blokje? Dacht je na over grote dingen, om vervolgens na te denken over de vraag wat je die dag eens zal maken als avondeten?
Voor mezelf sprekend moet ik je eerlijk bekennen dat mijn gedachten altijd van de hak op de tak springen. Ik kan in één stap van het wereldtoneel naar een zuurkoolschotel, om vervolgens via de kookwas terecht te komen bij de wormkuur van de kat, en het besef dat ik veel sneller kan denken dan praten, en ook nog eens veel sneller kan praten dan naaien, maar dat naaien is voor mij heel essentieel, omdat het me de ruimte geeft om mijn gedachten te ordenen en me helpt de wereld om me heen iets beter te begrijpen, al zijn er dingen die niet te begrijpen zijn.......
Terwijl ik je schrijf bedenk ik me dat ik jou ook zo veel te vragen heb. Jij hebt geleefd in een tijd zonder internet, en ik moet eerlijk bekennen dat het internet enerzijds voor mijn handwerkpassie een ware bron is van inspiratie, maar aan de andere kant maakt het me ook onrustig, want er is zoveel wat ik ooit wil maken. Het is soms zo lastig kiezen wat ik nu eerst wil maken, want ik wil het allemaal.
Ik denk niet dat jij zo overprikkeld kon raken als wij, de vrouwen van nu. Kon jij überhaupt je passie delen met anderen, en zat je wel eens gezellig te naaien met andere vrouwen?
Ik wel; iedere vrijdag naai ik met twee vriendinnen, en dat doen we al jaren. We naaien en kletsen, helpen elkaar met kiezen, en stimuleren elkaar om de dingen ook echt af te maken. We eten ook altijd samen, en dat is de ene keer een gewoon boterhammetje, en laatst toen we de laatste bijeenkomst van het jaar hadden heb ik een heerlijke kaasfondue bereid, omdat één van de meisjes geen vlees eet.

Hoe ging dat eigenlijk bij jou?

Je ziet het Jane, ik zit vol vragen, maar de vragen die ik je stel zou ik ook kunnen vragen aan andere vrouwen die met jouw mooie Sjaantjeslap bezig zijn. Maken ze alleen de mooie blokjes, of voelen ze ook een bepaalde verbondenheid met de wereld en haar geschiedenis?

Liefs, Mar Sutherland

Bungelweken

Zo noem ik de kerstvakantie altijd, met als klapper de week tussen Kerst en Oud en Nieuw. Het is voor mij het jaarlijkse hoogtepuntje, want het huis is super gezellig met alle kerstversieringen, en ik luister de hele dag naar de radio met de Top 2000. Luisteren is niet eens het goede woord, want ik luister niet maar belééf de top 2000. Ik volg  ook nog het WK Darts op tv. Ondertussen doe ik vrijwel alleen onnuttige dingen, dus dat betekent vooral heel veel handwerken. Overal in de kamer liggen mijn handwerkspullen, en dat maakt het gezellig rommelig. Alles mag, en niets hoeft. Mijn lief zegt niets van de rommel, en hij verzorgt me deze dagen, en zet op tijd een drankje en een hapje klaar, laat de hond uit, kookt, wast af, en haalt de boodschappen. Als de koning niet weet waar hij met de lintjes heen moet, dan heb ik hier dus een exemplaar dat beslist een lintje verdient!

Het is dus eigenlijk een Pure Verwen Week met grote hoofdletters! De beestjes liggen heerlijk naast me in een stoel bij de grote tafel, lekker tegen elkaar alsof ze al jaren samen horen. Dat is genieten, want de kat is er immers pas 2 maanden!
Nu de breideken en de Quaker Sampler af zijn heb ik me gestort op de 1865 Passion Sampler. Het project was al even bezig toen ik er bij toeval op stuitte, en ik ben dan ook mijn achterstand aan het inlopen zodat ik in het nieuwe jaar gelijk "bij"ben, en kan volstaan met een blokje per week. Hier de buit tot nu toe:

Ik maak ook een planning voor het komende jaar, want als ik goed plan kan ik veel meer doen, en het nieuwe jaar gaat best wel druk worden. Allereerst ga ik weer naar de sportschool, en dit jaar start ik met 3 keer per week in plaats van 2 keer. Dat wordt dus vroeg opstaan, want ik ga meestal 's morgens om 8 uur al. Ik vind er niets aan, maar voel me altijd wel voldaan als ik er vandaan kom, dus ik blijf wachten op de dag dat ik het wél leuk ga vinden. Ik gun mezelf in elk geval een gezond 2015!

Hoewel mijn lief zijn bedrijf heeft overgedaan is hij er nog wel nauw bij betrokken, en de nieuwe eigenaar heeft me gevraagd om hem administratief te gaan ondersteunen. Ik ga dus een aantal taken overnemen en zal weer het contact gaan onderhouden met de vaste klanten. Offertes en facturen worden mijn taak, en ik kan het lekker vanuit huis doen, dus ik hoef de deur niet uit. Het wordt dus letterlijk werken "in de cloud". De klanten reageren enthousiast, en ik vind het toch ook weer leuk, want ik miste toch een beetje de oude structuur. Ach, zo is mijn hobby immers ook weer gefinancierd! En ik werk altijd aan de grote tafel, met aangenaam gezelschap!

En ja, dan de projecten. Natuurlijk de al genoemde 1865 Passion Sampler, met één blokje per week. Ook ga ik verder met Getruds' Coverlet, en deze geef ik in januari en februari een extra boost door elke dag een diamantje te maken, zodat ik vanaf maart alleen nog maar bezig hoef met het middenstuk. De diamantjes zet ik zo voor de tv aan de rest, dus dat moet zat gaan lukken.
Dan natuurlijk de Love Entwined. Ik wil proberen elke maand een deel te doen,  en ben benieuwd of ik daarin zal slagen. He streven is al heel mooi!
En ja, ik ben eindelijk zover dat er iets nieuws mag worden toegevoegd nu er 2 projecten van de lijst zijn. Ik heb gekozen voor de Dear Jane, want ja, als quilter die het liefst met de hand werkt moet je deze quilt natuurlijk een keer gemaakt hebben. Als die quilt ooit af zal zijn hoop ik een ervaren quilter te zijn, want nu beschouw ik mezelf nog altijd als een beginner. Mijn kleuren zijn bruin, beige, roze, blauw, ecru en wit, misschien met een vleugje rood. Ik wil wekelijks een blokje maken.
Ik heb zelfs het eerste blokje al gemaakt! Het is A-1 Pinwheel Gone Awry:

Tot slot ga ik door met het elk kwartaal iets ouds afmaken. Ik heb een flinke doos met grote en kleine projectjes waar nog het één en ander aan moet gebeuren, en ik pak er steeds zomaar iets uit. Veel is blijven liggen omdat ik het niet machinaal durfde te quilten, maar in 2015 ga ik me verder bekwamen in deze kunst, dus er is geen excuus meer om het te laten liggen. Ik hoop op minstens 4 finishes komend jaar.

De plannen zijn dus gesmeed, en de zin is er ook; dus ik ben bijna klaar voor het nieuwe jaar!

Groet, Mar

Hoor je me spinnen?

Als je een heel tevreden gespin hoort, dan is dat dit keer niet van Dorus, onze - binnenkort je weet wel- kater, maar dan ben ik het dit keer zelf!
De kerstdagen waren reuze gezellig en genoeglijk, met dierbare familie en vrienden, en alles was lekker en goed gelukt, en niet te overdadig. Dat laatste is ook niet geheel onbelangrijk, want sinds augustus bezoek ik zeer regelmatig de sportschool, en ik weet wel hoe lang ik moet fietsen of crossen om het teveel weer weg te werken, maar dat neemt niet weg dat we heerlijk hebben genoten.
Onder de boom waren er kadootjes, en ik kreeg o.a. bolletjes voor in de tuin. Het weer voorspelde niet veel goeds, dus ik ben gistermorgen gelijk maar gaan poten, dus laat die kou nou maar komen, want ik ben er klaar voor! Kleinzoon kwam met een klein naaiklusje, dus dat heb ik ook gelijk maar gedaan, en dat leverde natuurlijk jaloerse blikken op van mijn lief, die immers altijd moet wachten als hij eens met een klusje komt! Kleinzoon kan zijn heuptasje nu om tijdens het vissen nu de banden ingekort zijn.

Dat niet alleen; ik heb maar liefst twee projectjes af kunnen ronden:
M'n Quaker Sampler is helemaal geborduurd, dus mijn lief mag zorgen voor het lijstwerk, en mijn breideken is eindelijk klaar.

Eigenlijk hoort er nog een rand om, maar hond en kat hebben zich de deken al toegeëigend, dus we laten het hierbij.

Voor de kerst heb ik ook nog de rand machinaal gequilt van het Lentequiltje, dus die hoef ik deze dagen alleen nog maar te biezen, en dan is dat ook af.
Vandaar natuurlijk mijn oorverdovend gespin! Ik vind het quilten wonderwel gelukt voor de allereerste keer, en het komend jaar wil ik meer gaan quilten, zodat ik er meer vaardigheid in krijg. Ik heb een dijk van een machine, zo één met een BSR voet, dus niets staat me in de weg om eens flink te oefenen.