Uit de Grabbelmand!

Sinds ik op Koningsdag het Lentequiltje af heb kunnen maken ben ik in de ban van de grabbelmand. Dat is een grote rieten mand die ik op 1 januari heb gevuld met projecten die ik toch echt af wil maken. Gertrud's Coverlet zat daarin, en ja, die is gekoppeld en wacht op het quilten. Ook mijn Dear Jane zat erin, en ja, alle blokjes en puntjes zijn gemaakt en aan elkaar, dus ook zij wacht op het quilten. Ook het Lentequiltje kwam uit de grabbelmand; het was al eerder bij wijze van proef gequilt en behoefde alleen nog de bindings en een tunnel. Blij dat het gedaan is, en uiteindelijk was het in één dagje te doen. Nu dus hoog tijd voor nog een keer grabbelen, en ja, daar kwam mijn Rosewood Cottage boven water. Eerst maar eens kijken hoe ver het ermee is. Nou, dat valt reuze mee, het middenstuk is gemaakt en aan elkaar. Ook de twee zijranden zijn al allebei gemaakt en ik heb ook al 4 log cabins voor in de hoeken. Ik moet dus alleen de onder- en bovenborder nog! Maar dat is toch ook eigenlijk appeltje-eitje!

Gauw naar boven de repen gesneden voor de onderborder, want die vind ik het minst leuk. Die maak ik dus maar als eerste, want stel dat ik het andersom zou doen, dan zou ik het risico lopen dat hij toch weer in de grabbelmand terecht gaat komen. Niet doen dus, eerst de onderkant met het tuinhekje.

Misschien denk je: Rosewood Cottage, welke is dat? Hier komt een foto van de originele quilt:

Dit is het origineel, de mijne is veel helderder van kleur, maar die hou je nog te goed. Ik kan de camera maar niet vinden en fotografeer met mijn telefoon alleen overdag, want ik ben al niet zo'n goede fotograaf. Ik moet dus nog het hekwerk onder met 3 bloemen en een kat, plus het bovenstuk met dat leuke huisje en die bladranken. Waarom ik hem nooit af heb gemaakt is me eigenlijk een raadsel, want nu ik hem terug in mijn handen heb en voor de gezelligheid over een buis van mijn quiltframe heb gehangen vind ik hem ook weer helemaal leuk!

Er is nóg een reden om hem graag af wil maken. Ik wil me immers gaan bekwamen in het free motion quilten, en heb dringend behoefte aan niet al te grote quilts om mee te oefenen. Dit is wel een hele leuke om de techniek te oefenen, en door de opbouw in blokjes ook eventueel gefaseerd te doen. 

Sinds we het gezellige groepje op Facebook hebben ben ik super gemotiveerd om het echt te gaan doen, en naar mijn idee is dit de ideale quilt om mee te beginnen. Het mes snijdt dus echt aan twee kanten, want ik maak iets helemaal af én ik kan het quilten gaan oefenen. Ik denk dat als dit klaar is is lef genoeg heb geekregen om op Gertrud los te gaan, maar dat zal de tijd leren.

Google was zo lief om ook al prachtige voorbeelden van het quiltwerk te laten zien, dus ik word alleen maar enthousiaster! Top!

Hier nog wat foto's van het blog van Valerie:

Ik heb dat dus niet gequilt, maar laat zien waar ik ooit op uit wil komen! Ik zal dus heel veel moeten oefenen!

Wordt vast vervolgd!

Zwaai, Mar

Grabbeldag......

Koningsdag vandaag, dus een extra dag vrij! Normaal zit ik op vrijdag met een vriendin gezellig te handwerken, dus gun ik mezelf vandaag een dag helemaal alleen voor mij! De naaimachine staat op tafel, en ik heb maar eens lekker gegrabbeld in de mand met projecten die ik dit jaar toch echt wel af wil maken. Eerlijk is eerlijk, twee tops heb ik afgemaakt ( mijn Dear Jane en Gertruds' Coverlet) maar verder heb ik nog geen hand naar de mand uitgestoken! Er zijn al bijna 4 maanden van het jaar voorbij, dus het wordt de hoogste tijd!
Ik ben weer druk geweest van de week, met de nodige vergaderingen en dan is zo'n extra vrije dag toch wel héél lekker!
Ik hoop dat deze extra dag ook wat rust in mijn hoofd brengt, want ik heb geloof ik even een ADHD momentje. Ken je dat, dan heb je weer eens zoveel gezien en word je aan alle kanten zo geprikkeld dat je even niet weet waar te beginnen!

Nou, ik maak dus eerst maar eens even een lijstje. Dáár ben ik heel goed in. Ze vervolgens weer afwerken wordt alweer wat lastiger, want ik maak ze keer op keer veel te lang! Alleen voor dit weekeinde al 22 dingen op de lijst gezet, dus dat is bijna niet te doen.

                                               

Nou ja, kalm aan, dan breekt het lijntje niet. Eén van de dingen op het lijstje is de camera zoeken, want ik heb weer eens te goed opgeruimd. Blijkbaar zonder mijn hoofd erbij, want hij ligt op geen van de logische plaatsen. Is dit nou wat ze noemen een Seniorenmomentje? Ik, senior? Dat wil ik nog helemaal niet!!!!

Ik diep dus maar een eerste afmaker uit de mand. Het topje werd ooit al eens gemaakt uit een boek, speciaal om het free motion quilten te oefenen. Het middenstuk is heel intensief kriskras door elkaar gemeanderd om een dichte structuur te krijgen, en de rand kreeg een bloemmotief naar aanleiding van de video's op YouTube van Natasha Guravlik, een Russische, zeer talentvolle dame die prachtige quilts maakt en haar werk vaak filmt.

Ik geef het toe: mijn werk is nog lang niet zo strak, maar ik ben voor een eerste keer niet ontevreden!

Hier wat foto's: 

Ik kijk ondertussen naar de datum van de foto's, en die dateren van 27 december 2014, dus het wordt ook hoog tijd dat dit eens afgemaakt wordt! Dus hup, naar boven, biezen snijden, strijken, en naaien maar. Tunnel niet vergeten, dan kan ik hem bij mooi weer buiten in de tuin hangen als ik daar gezellig zit. Het maken vind ik leuk, maar ik wil niet het hele huis vol hangen met alle maaksels en probeersels!

Wordt vervolgd!

Spannend!

Even een kort berichtje.Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en een quiltframe gekocht! En wel eentje voor het machinaal quilten. Je maakt dan van je naaimachine een semi-longarm.
Het is een enorm gevaarte, maar dan heb je ook wat!

Hij staat nog niet helemaal goed, en de machine is er nog niet op geïnstalleerd, dus ik heb nog wel wat te doen de komende dagen, maar het quilten van de 4 tops die klaar liggen komt nu wel een stapje dichterbij! En ja, je ziet het goed, hij staat in mijn niet zo heel grote woonkamer! Nu ik alleen ben mag ik dat natuurlijk zelf bepalen! En, als de 4 quilts zijn weggewerkt dan verhuist het frame naar boven hoor, maar ik bedacht dat het zomers boven veel te warm is, en met een tuin op het westen vaak buiten ook veel te warm, en dan kan ik heerlijk koel in de woonkamer machinaal free motion quilten. Hoe fijn is dat!
En ja, de quilts die klaar liggen om eindelijk afgemaakt te worden zijn natuurlijk allereerst Gertruds' Coverlet die ik in juli kado moet doen, mijn eigen Dear Jane, dan de 1865 Passion Sampler en natuurlijk de Antieke van Guute.
Ik heb er zin aan!

Zwaai, Mar

Lente!

Met dit mooie weer is het toch echt wel genieten, niet? Ik ben volop in de tuin bezig, en gisteren heb ik een kar volgeladen bij de Intratuin. Het is een heerlijke winkel, al geldt dat niet voor je portemonnee.

Ach, toen we hier kwamen wonen maakten we mooie plannen. Ik begon met het aanleggen van de voortuin en die was al gauw zoals ik hem hebben wilde, met veel bloemen waaronder rozen en Lavatera.

Het jaar erop zouden we een begin maken met de achtertuin. Het lot beschikte anders, Lief werd ziek in het voorjaar en stierf in de nazomer, en de tuin kon me gestolen worden.

Vorig jaar was mijn eerste jaar alleen, en buiten wat bloembakken rond het terras vond ik het wel goed allemaal. Wel schilderde ik de woonkamer en kocht ik wat nieuwe meubels en friste ik het geheel op met andere kleuren, kussens, lampenkappen en dergelijke. Ik moest er immers mijn eigen plek van maken, en dat is aardig gelukt!

Dit voorjaar is de knop verder om gegaan en ben ik in huis en tuin aan het ontspullen geslagen. Wat naar de Kringloop kon werd opgehaald, en ik huurde een grote container voor alles wat weggegooid kon worden. Stukken voordeliger dan het zelf naar het afvalstation brengen!

Nu is dan eindelijk de tuin aan de beurt. Ik zal eerlijk zijn: het moet allemaal met aanzienlijk minder budget dan het oorspronkelijke plan, maar dat mag de pret niet drukken. Het is ook heel veel werk, want overal staan grote toeven kweek en zevenblad, en ik grossier in paardebloemen, want de kleinkinderen vonden het o zo leuk om die mooie, grijze bollen weg te blazen. Daar heb ik dus wel heel lang lol van!!

Gelukkig kijk ik er doorheen. Sterker nog, ik zie niet die rechte lap met borders vol onkruid en een slecht onderhouden gazon. Nee, ik zie een romantisch hofje met mooie hoekjes, en ik ruik de rozen al. Als er zelfs op een vuilnisbelt al bloempjes willen groeien, dan komt het in mijn tuin ook echt allemaal dik voor elkaar!

Wat heb ik gekocht? Rhodondendrons, want één kant van de tuin leent zich daar uitstekend voor. Ik kocht mooie exemplaren in verschillende kleuren bij Aldi, voor slechts € 5,99 per stuk. Ik zag gisteren soortgelijke, weliswaar in bloei getrokken, maar die waren al 20 euro. Ze gaan nog bloeien, en ze behouden in de winter hun groene blad. Een groen frame vind ik wel zo fijn in een tuin!

Dan een aantal clematissen. Die kale schuttingen, ik vind ze vreselijk! Een aantal hortensia's, want die doen het in deze regio bijzonder goed, en ik hou enorm van deze kanjers.

Dan een roze regen, een variant op de blauwe regen. Tja, ik zit even in een roze flow, en ik kan er altijd nog een blauwe bij zetten.

Verder de nodige groenblijvende planten, en de kleur volgt later. Eerst maar zorgen dat de basis in orde komt! Ook moet ik wat verplaatsen van de voortuin naar de achtertuin, waaronder het Brandkruid. Hij past zo goed binnen de sfeer die ik voor ogen heb.

Het zal gerust even duren voor de tuin zo is als ik voor ogen heb. Dat maakt niets uit, want ik geniet er van, en ik doe het toch maar mooi allemaal zelf! 

Tot zover de tuin. Verder ben ik heel druk geweest. De top van mijn Dear Jane is af, en de top van Gertruds Coverlet zit in elkaar, en die ga ik nu eerst quilten. Oorspronkelijk wilde ik deze met de hand gaan quilten, maar ik doe mee met de Free Motion Quilt Along van Angela Walters.

Dat niet alleen, op Facebook ben ik een groep gestart met allemaal vrouwen die de eerste stappen willen zetten op het gebied van Free Motion quilten. Je vindt ons hier. Er doen al meer dan 150 enthousiaste vrouwen mee!

De komende 14 dagen ga ik me eerst maar eens toeleggen op het quilten van het middenstuk. Hier nog even een foto daarvan (uit mijn archief, want de camera is weer eens leeg)

Goede start

Het zal je niet verbazen dat de lapjes en draadjes mij lange tijd niet konden bekoren. 

Maar hieperdepiep: opeens is het er weer! 

Die drang om verder te gaan, af te maken, te zien ontstaan en weer nieuwe plannen te ontwikkelen!

En ik ben er zó blij mee! 

Kom, dan laat ik je even wat zien. Ik had immers foto's beloofd! 

Eerst het werk aan mijn eigen Sjaantje oftewel de Dear Jane

 En zo zit ik 's avonds of soms zomaar overdag lekker aan de tafel, 

kopje koffie erbij en dan genieten.....

 Ja, je ziet het goed: het einde komt in zicht! Nog 12 gewone blokjes te maken....

 En kijk, 3 van de  4 randen zijn ook al gemaakt, dus het einde komt echt in zicht!

Nog 14 punten te gaan......

Ik was ook voor de ziekte van Lief begonnen aan de Wedding Quilt van Di Ford Hall. 

Die heeft echt lang stil gelegen, maar zie: het is weer volop in proces!

 Zo af en toe appliceer ik er wat vogeltjes tussen, en ik ben heel blij met de gebloemde stof voor het broderie Perse!

Eerlijk is eerlijk: 

er liggen nog veel meer blokken klaar, maar ik laat het pas zien als de rij klaar is 

en aan elkaar gezet, zodat je de grote stappen kunt zien die ik nu zet.

Stiekem heb ik in mijn hoofd een planning wanneer de tops af moeten zijn. 

Of ik dat haal weet ik nog niet, maar het streven is mooi en 

beide tops moeten sowieso dit jaar af gemaakt worden. 

Ik hoop dat dit virus permanent blijkt en dat er dit jaar heel veel af gaat komen!

Groeten van Mar

Jaar bijna vol!

Mijn laatste post is van meer dan een jaar geleden, en ik had mooie plannen. Tegelijkertijd constateer ik dat het te optimistisch bedacht was, want het was een jaar van vallen en opstaan. Details zal ik mijn lezers besparen, maar ik kan wel vertellen dat rouwen enorm veel energie kost, en moe ben ik eigenlijk nog steeds.
Ik heb me wel goed staande gehouden. Ik was toegetreden tot een bestuur, en ik werd daarvan de voorzitter. Heel veel vergaderingen, stukken lezen, nog meer vergaderingen, cursussen, ontmoetingen en wat al niet meer. Daar stak ik mijn  energie in, en het zorgde ervoor dat ik grip op mijn leven hield. Door me in te zetten voor anderen kon ik mijn eigen situatie relativeren, en tijd om mezelf onder te dompelen in verdriet was er niet.

Het verdriet heeft een plaats gekregen, maar toch heb ik ook mijn levenslust weer terug kunnen vinden. Het is zoals Matt Dusk zingt: Two shots of happy, one shot of sad.
 Zorg voor die balans, en het komt allemaal uiteindelijk wel goed!

Met lapjes en draadjes ben ik niet erg druk geweest. Ik had er domweg de energie niet voor, en raakte het overzicht kwijt. Er was gewoon niet genoeg rust in me, maar nu komt de zin weer op gang en heb ik me aan tafel geïnstalleerd en pak ik echt de draad weer op. Ik heb zelfs in mijn hoofd al plannen voor de komende tijd en vooral het nieuwe jaar.

Op de valreep dit jaar nog een boek uitgelezen, en dat was een prachtig boek: 

Seringenmeisjes van Martha Hall Kelly.

 Het is een debuutroman, en vertelt het verhaal van drie vrouwen tijdens en na de tweede wereldoorlog. Een absolute aanrader!

In een volgende post zal ik foto's plaatsen van mijn werk aan de Antique Wedding Quilt en de Dear Jane, maar nu moet ik eerst de camera op gaan laden. Altijd leeg als ik hem nodig heb, maar dat geeft niet. Ik zal je er niet een jaar op laten wachten hoor!

Ik ben met beide quilts verder dan ik dacht, en gebruik deze dagen om nog even een spurt te maken. Ik heb volgende week ook nog vrij, dus ik heb nu echt tijd voor mezelf en dus voor de lapjes. In 2018 wil ik dat deel van mezelf meer tijd geven en zorgen voor een betere balans.

Fijne jaarwisseling, en tot in het nieuwe jaar!

Zwaai, Mar

De draad oppakken...

Het is alweer twee en een halve maand geleden dat mijn Lief overleed, en ik mis hem elke dag. Hij was zo'n gezellige man om in huis te hebben, die in goede doen vrijwel dagelijks voor me kookte, me vertelde wat er op tv kwam, en me verwende met kopjes koffie of een glaasje van  dit of dat.

Dat verdween eigenlijk al na de operatie op 25 april, en het werd steeds moeilijker voor hem om te praten. De stilte kwam eigenlijk al toen Lief nog leefde, en ik merk dat ik dat alles toch echt een plek moet gaan geven.

Toch ben ik niet bij de pakken neer gaan zitten, en eigenlijk heb ik momenteel een heel druk leven. Toen Lief nog leefde en we dachten dat hij zou genezen had ik me opgegeven voor een bestuur, al begreep Lief niet waarom ik het deed, maar dan zei ik dat hij meer thuis zou zijn, en dat het dan goed was als ik mijn eigen dingen zou krijgen zodat onze wereld niet heel klein zou worden. Nu ben ik blij dat ik het gedaan heb, want elke week staan er in dat verband wel 2 of 3 afspraken gepland; vergaderingen, werkoverleg, excursies, cursussen en meer van dat alles. Ik heb me moeten verdiepen in wetten en regelgeving, en volg in dat verband ook de politiek goed. Mijn omgeving is erg blij met me, want ze vinden dat ik het hartstikke goed doe, en ik vind het ook werkelijk leuk, maar het maakt het gemis niet minder. Toch wil ik kijken naar deuren die in de toekomst open gaan en niet blijven hangen bij de deuren die gesloten werden. Soms lijkt een dag gewoon in bed blijven heerlijk, met de lakens ver over me heen, maar ik doe het niet, en na elke vergadering kom ik toch weer voldaan thuis. 

Ik merk wel dat ik het lastig vind om goed voor mezelf te zorgen. Te vaak pak ik een boterham of yoghurt om maar niet te hoeven koken. Ook kijk ik af en toe te veel tv (Netflix), terwijl ik dan eigenlijk naar buiten zou moeten, Ik probeer nu wat vaker tussen de middag warm te eten, want te vaak heb ik 's avonds gewoon geen zin meer om de keuken in te duiken. Je staat er nooit bij stil, maar rouwen vreet energie!

Het naaien stond eigenlijk best op een laag pitje. Ook zat ik zelden achter internet, en alle dingen die ik normaal zo gezellig vond deden me lange tijd niets. Nu kijk ik toch weer regelmatig op Pinterest, en ja hoor, als ik dan al dat moois weer voorbij zie komen gaat het toch wel weer kriebelen!

Zo nu en dan maak ik wat blokjes voor de Dear Jane, en ik heb mijn blokken weer opgezocht van de Antique Wedding Sampler van Di Ford Hall. Ik had 4 blokken klaar, en ben de volgende blokken al druk aan het voorbereiden. Ik denk dat ik het sneller pak als het maar klaar ligt. 

En langzaam ontstaan er ook weer plannetjes in mijn hoofd, en zit ik stiekem al te denken aan even een leuke, snelle quilt tussendoor. Ik begin nog niet, maar weet dat de lappen daarvoor al wel in huis zijn! 

Zo heb ik ook besloten dat ik weer eens eigen kleding wil gaan naaien. Ik heb daarvoor het systeem van Lutterloh gekocht; een systeem van patroon tekenen waarmee je als het ware haute couture kunt maken, wat altijd perfect past op jouw lichaam. Het is lang geleden dat ik genaaid heb, maar als ik het leuk vind en het ook wil lukken, dan schaf ik me op termijn ook een lockmachine aan. Ik moet toch wat netter voor de dag komen nu ik veel vergader, dus ik ga het gewoon proberen!

Zie je me al lopen?

Deze heb ik geleend van de pagina van José Veldhuis, Zij is de drijvende kracht achter Lutterloh in Nederland. 

Mijn handen beginnen echt te jeuken!